Zapalenie skóry traw łąkowych

Tak jak Zapalenie skóry traw łąkowych (Protensis dermatitis, Fotodermit) to termin używany do opisania stanu zapalnego skóry wywołanego przez niektóre ekstrakty roślin i późniejszej ekspozycji na światło słoneczne, który po wygojeniu prowadzi do silnej pigmentacji.

Co to jest zapalenie skóry łąkowej?

ZA Zapalenie skóry traw łąkowych to zapalna choroba skóry, występująca głównie w okresie od wiosny do jesieni. Dotyczy to głównie osób, które mają dużo wspólnego z roślinami lub które często są narażone na działanie słońca. Należą do nich na przykład rolnicy czy ogrodnicy, ale także dzieci, które często przebywają na świeżym powietrzu.

przyczyny

Zapalenie skóry łąki wywołuje fototoksyczną reakcję skóry, wywoływaną przez niektóre substancje roślinne i światło UV. Substancje te pochodzą głównie z tzw. Psoralenów, które można znaleźć w drzewostanach owocowych, łodygach i liściach roślin egzotycznych lub domowych.

$config[ads_text1] not found

Należą do nich seler (Apium graveolens), marchewka chrzęstna, bergamotka (Citrus bergamia), ruta (Ruta gravedens), drzewo figowe (Ficus carica) i dzięgiel (Angelica). Masterwort (Peucedanum ostruthium), barszcz łąkowy (Heracleum sphondylium), Heracleum montegazzianum i pasternak (Pastinaca) również sprzyjają stanom zapalnym skóry.

Niektóre z wymienionych roślin są również używane w perfumach, przyprawach lub napojach, więc taka fototoksyczna reakcja również może zostać wywołana. Zapalenie skóry łąkowej może być również wywoływane przez następujące leki: alendronian, specjalne niesteroidowe leki przeciwzapalne, tetracykliny, fenotiazyny oraz 3,5- lub 8-metoksypsorale.

Zapalenie skóry łąkowej może być również wywoływane przez kosmetyki, smoły lub barwniki akrydynowe. Fotodermit nie jest spowodowany alergią, więc może wystąpić u każdego człowieka. Wilgotna skóra również sprzyja jej rozwojowi. Substancje roślinne, które wywołują zapalenie skóry łąki, to tak zwane fotouczulacze.

$config[ads_text2] not found

Substancje te mogą pochłaniać światło UV i przenosić wytworzoną energię na skórę. O ile w przypadku oparzeń słonecznych dochodzi do przedawkowania promieniowania, w przypadku reakcji fototoksycznych dawka UV mieszcząca się w zakresie tolerancji prowadzi do zapalenia skóry.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Po kontakcie z roślinami po około 1-2 dniach pojawiają się zmiany skórne, które wyglądają jak liście, są siateczkowate lub pasmowate. Ze względu na opóźnione pojawienie się objawów wyzwalacz często nie jest rozpoznawany przez osoby dotknięte chorobą. Tworzą się pęcherze, skóra jest zaczerwieniona i swędząca. Ponadto pacjenci często skarżą się na piekący ból.

Nadkażenie może również wystąpić w przypadku uszkodzenia bariery skórnej. Jeśli ekspozycja na światło jest bardzo słaba po kontakcie z fotouczulaczami, wówczas zapalenie skóry łąkowej trawy często przebiega bez fazy zapalnej. Ta forma jest znana jako pigmentaria fotodermatozy. Po około dwóch do czterech tygodni zmiany skórne goją się z silnymi przebarwieniami.

W przypadku fotodermitów wywołanych kosmetykami często pojawiają się przebarwienia w postaci opadającej kropli. Pigmentacja skóry często zanika dopiero po kilku miesiącach i może przeszkadzać kosmetycznie. Reakcje fototoksyczne przebiegają według określonego schematu dystrybucji, a zmiany skórne występują szczególnie w odsłoniętych obszarach skóry. Najczęściej dotknięte obszary skóry to nogi i ramiona.

$config[ads_text3] not found

Jeśli kosmetyki wywołują zapalenie skóry, zmiany skórne mogą również wystąpić na dekolcie, szyi i twarzy. Czasami stosunkowo trudno jest odróżnić ją od tzw. Kontaktowego zapalenia skóry z powietrza, które jest wywoływane przez alergeny roślinne. Niektóre fotouczulacze, takie jak chloropromazyna lub smoła węglowa, często powodują natychmiastową reakcję z rumieniem pokrzywkowym, pieczeniem i pieczeniem.

Diagnoza i przebieg choroby

Lekarz stawia diagnozę na podstawie kształtu objawów skórnych. Ze względu na pojawiające się bąbelki, które często mają bardzo dziwne wzory, zapalenie skóry łąkowej trawy można również odróżnić od oparzenia słonecznego. W razie potrzeby lekarz może również wykryć fotouczulacz za pomocą fototestu płatkowego. W teście fotopatch lekarz nakłada badane substancje na plaster i nakłada go na plecy pacjenta.

Po jednym dniu jedna strona jest usuwana i następuje ekspozycja na światło UV. Po dwóch dniach lekarz zdejmuje również drugi plaster testowy i zaznacza długopisem oba obszary. Te obszary są następnie oceniane pod kątem pęcherzyków, grudek i zaczerwienienia.

Komplikacje

W przypadku zapalenia skóry łąkowej osoby dotknięte chorobą cierpią przede wszystkim na różne dolegliwości skórne. Te dolegliwości mają bardzo negatywny wpływ na estetykę osoby zainteresowanej i dlatego mogą również prowadzić do kompleksów niższości lub do znacznie obniżonej samooceny. W szczególności dzieci cierpią na depresję lub inne dolegliwości psychologiczne, ponieważ często są dokuczane lub zastraszane.

Z powodu zapalenia skóry łąkowej osoby dotknięte chorobą cierpią na silny świąd i pęcherze na skórze. Sama skóra jest wyraźnie zaczerwieniona i może również powodować pieczenie lub ból. Szczególnie w nocy ból ten może prowadzić do problemów ze snem, a tym samym podrażnienia pacjenta. Choroba znacząco obniża jakość życia pacjenta.

$config[ads_text4] not found

Ponadto występuje bardzo silna pigmentacja, która jest również kosmetyczna. Objawy mogą być bardzo nieprzyjemne, szczególnie na twarzy. Zapalenie skóry łąkowej leczy się za pomocą kremów i maści iw większości przypadków prowadzi do pozytywnego przebiegu choroby. Jeśli dana osoba unika kontaktu z substancją wyzwalającą, zwykle nie ma żadnych szczególnych skarg. Choroba nie wpływa negatywnie na oczekiwaną długość życia osoby dotkniętej chorobą.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zmiany wyglądu skóry lub wystąpienia szczególnych warunków zdrowotnych podczas przebywania na świeżym powietrzu należy skonsultować się z lekarzem w celu wyjaśnienia objawów. W wielu przypadkach nieprawidłowości pojawiają się około jednego do dwóch dni po kontakcie z roślinami. Do postawienia diagnozy potrzebne są badania lekarskie, dlatego należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku bólu, pęcherzy lub zaczerwienienia skóry należy podjąć działanie. Wszelkie swędzenie, ogólne złe samopoczucie lub uczucie choroby należy również zbadać i omówić z lekarzem.

Problemy ze snem, zaburzenia koncentracji i problemy behawioralne wskazują na nieprawidłowości zdrowotne, które należy wyjaśnić. Wycofanie się z życia towarzyskiego, wahania nastroju, pogorszenie samopoczucia i ocena obniżonej jakości życia to oznaki zaburzenia zdrowia. Aby można było złagodzić objawy i poprawić radość życia, należy wyjaśnić przyczynę i plan leczenia.

Jeśli swędzenie powoduje otwarte rany, mogą wystąpić komplikacje. Jeśli nie zostaną one profesjonalnie leczone, może wystąpić posocznica, a tym samym potencjalne zagrożenie życia ludzkiego. Dlatego też, jeśli istniejące nieprawidłowości zwiększają się i nasilają, należy skonsultować się z lekarzem. Suchość skóry i napięcie skóry również należy interpretować jako sygnał ostrzegawczy dla organizmu i należy je odpowiednio traktować.

Terapia i leczenie

Zapalenie skóry łąkowej leczy się miejscowo balsamami i kremami zawierającymi glukokortykoidy. Bardzo ostre fotodermit jest traktowane jak oparzenie drugiego stopnia. W tym celu lekarz nakłuwa, czyści i dezynfekuje większe pęcherze, a następnie zabezpiecza je opatrunkiem na rany.

Chłodzi również zaczerwienienia, takie jak oparzenia słoneczne. Leki i kosmetyki o działaniu fototoksycznym należy natychmiast odstawić. Silną depigmentację można osiągnąć stosując kombinację 1% hydrokortyzonu, 5,0% hydrochinonu i 0,1% kwasu witaminy A. Jeśli dojdzie do trwałego przebarwienia, może pomóc laseroterapia.

Pacjenci powinni również unikać kontaktu z substancją roślinną wyzwalającą. Ponadto przez kilka dni należy unikać bezpośredniego światła słonecznego. W przypadku bardzo ciężkich postaci lekarz często przepisuje kortyzon do stosowania doustnego lub w postaci wlewu.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciw zaczerwienieniu i egzemy

zapobieganie

Przed zapaleniem skóry łąkowej można uchronić się, nosząc ubranie, które zakrywa nogi i ramiona, a tym samym zapobiega kontaktowi z roślinami. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli mocno się pocisz lub po kąpieli, ponieważ skóra jest wilgotna, a działanie substancji roślinnych jest wzmocnione.

Z drugiej strony cienie lub zachmurzone niebo nie chronią przed zapaleniem skóry łąkowej, ponieważ jest jeszcze wystarczająco dużo światła ultrafioletowego, aby wywołać chorobę skóry.

Opieka postpenitencjarna

Zapalenie skóry łąkotki jest chorobą alergiczną. Osoby dotknięte chorobą powinny kompleksowo zapoznać się z obrazem klinicznym i znać okoliczności, w których mogą wystąpić zaburzenia zdrowia. Lekarz prowadzący może wykorzystać testy medyczne, aby dowiedzieć się, na jakie substancje roślinne reaguje dana osoba.

Pacjent powinien znać lokalizację roślin i czas wzrostu, aby zminimalizować osobiste ryzyko. Aby działać zapobiegawczo, można oczywiście uniknąć pewnych regionów. Przed podróżą warto zapoznać się z odpowiednią roślinnością na terenie wakacyjnym, aby odpowiednio się do niej przygotować.

Narażenie na promieniowanie UV na ogół nasila objawy zapalenia skóry łąkowej i może powodować dalsze komplikacje. Dlatego przy pierwszym pojawieniu się nieprawidłowości na skórze należy w miarę możliwości unikać światła słonecznego. Wychodząc z domu, zadbaj o to, aby jak najbardziej okryć ciało odpowiednią odzieżą.

Po dłuższym spędzaniu czasu na świeżym powietrzu zaleca się zmianę ubrania, aby zawartość pyłków w powietrzu była jak najmniejsza. Ważne jest również, aby w okresie wzrostu i kwitnienia mieć przy sobie przepisane przez lekarza leki, aby w razie potrzeby móc podjąć bezpośrednie działania. Dieta bogata w witaminy jest bardzo ważna w zapobieganiu alergiom. Szczególnie witamina C, występująca w papryce, kapuście włoskiej, jarmużu i kopru włoskim, pomaga organizmowi chronić się przed alergiami.

Możesz to zrobić sam

Osoby z zapaleniem skóry łąkowej powinny dowiedzieć się, jak radzić sobie z tą chorobą. Ważne jest, aby dostatecznie wiedzieli, w jakich okolicznościach występują zaburzenia zdrowia i jakie skutki ma ich własne zachowanie.

Aby dowiedzieć się, na jakie substancje roślinne reaguje dana osoba, stosuje się różne testy. Posiadanie wiedzy biologicznej i geograficznej jest ważne, aby na wczesnym etapie ustalić lokalizację i czas wzrostu odpowiednich roślin. W wielu przypadkach po pewnym czasie uzyskuje się wystarczającą wiedzę o tym, gdzie w życiu codziennym znajdują się rośliny wyzwalające. Region jest omijany, aby podjąć działania zapobiegawcze. Przed wyruszeniem w podróż lub odwiedzeniem innego miejsca, osoba zainteresowana powinna również postarać się uzyskać informacje o tamtejszej faunie.

W przypadku wystąpienia pierwszych nieprawidłowości należy unikać światła słonecznego. Działanie promieniowania UV nasila objawy i może prowadzić do dalszych komplikacji. Dlatego ważne jest, aby wychodząc z domu nosić ubranie, które jak najlepiej zakrywa ciało. Na początku naturalnego okresu wzrostu i kwitnienia lekarstwa przepisane przez lekarza należy zabezpieczyć przy sobie. Badania wykazały, że zbilansowana dieta bogata w witaminy ma również pozytywny wpływ na dalszy rozwój. Przede wszystkim należy zadbać o zapewnienie wystarczającej podaży witaminy A.