Leki zobojętniające to leki neutralizujące kwas żołądkowy. Są stosowane w objawowym leczeniu zgagi, odbijania się kwasu lub bólu żołądka związanego z kwasem.
Co to jest środek zobojętniający kwas?
Grupa leków zobojętniających sok żołądkowy obejmuje różne leki. W przeszłości często stosowano wodorowęglan sodu. W latach siedemdziesiątych coraz częściej stosowano żele z wodorotlenkiem glinu lub żele z wodorotlenkiem magnezu. Po raz pierwszy jako środki zobojętniające kwas zastosowano również mieszanki wapnia i magnezu i karbonu. Przyłapał również aktywny składnik almasilat, który zawiera hydrat glinokrzemianowo-magnezowy.
Obecnie nadal stosowane są żele wodorotlenku glinu. Znane są również jako algedrat. Algedrat można łączyć z węglanem wapnia lub wodorotlenkiem magnezu. W połączeniu z substancją czynną simeticon podaje się w przypadku większych nagromadzeń gazów w żołądku i jelitach. Inne leki należące do grupy leków zobojętniających sok żołądkowy to karbaldrat, dekslanzoprazol, magaldrat, oksetakaina, smektyt czy kwas alginowy.
Środki wiążące kwasy podaje się, gdy żołądek jest zbyt kwaśny. Mają łagodzić dolegliwości związane z kwasem, takie jak odbijanie się kwasu lub zgaga. Leki zobojętniające sok żołądkowy zaczynają działać po krótkim czasie. Jednak trwa to tylko kilka godzin.
Efekt farmakologiczny
Kwas żołądkowy składa się z kwasu solnego w silnym rozcieńczeniu. Za niską wartość pH w żołądku odpowiadają dodatnio naładowane jony wodoru. Z drugiej strony wiążące kwasy środki zobojętniające sok żołądkowy zawierają wiele jonów ujemnych. Te wiążą się z dodatnio naładowanymi protonami i neutralizują je. Kwasy są równoważone przez reakcję podstawową.
Jedną z substancji, która może neutralizować kwas żołądkowy, jest wodorowęglan sodu. Powstają tylko nietoksyczne produkty reakcji, takie jak CO2 i woda. Lekarstwo jest obecnie uważane za przestarzałe, ale nadal znajduje się w wielu produktach na dolegliwości żołądkowe związane z kwasem lub zgagę. Wodorowęglan sodu bardzo szybko podnosi wartość pH w żołądku do wartości powyżej 7. Zwiększa to uwalnianie hormonu gastryny. Gastryna powstaje w przewodzie pokarmowym i stymuluje produkcję kwasu żołądkowego.
Po przyjęciu wodorowęglanu sodu wartość pH reaktywnie spada. Dlatego wodorowęglan sodu nie jest tak skuteczny jak np. Żele wodorotlenku glinu. Substancje lecznicze zawierające glin, takie jak algedrat, wiążą kwas żołądkowy w żołądku i neutralizują go. W ten sposób można lepiej leczyć stany zapalne przewodu żołądkowo-jelitowego. Algedrat wzmacnia również tkanki i warstwy błony śluzowej przewodu pokarmowego poprzez uwalnianie jonów glinu. Zapalenie i urazy nie mogą wtedy wystąpić tak łatwo. Ponadto lek zapewnia połączenie fosforanów, dzięki czemu można je lepiej wydalać. Oznacza to, że błony śluzowe są mniej podrażnione.
Alginian zobojętniający kwas jest wytwarzany z brunatnic. Lek tworzy fizyczną barierę między błonami śluzowymi a kwasem żołądkowym. Wraz z węglanem wapnia lub wodorowęglanem potasu kwas alginowy tworzy pianę, która rozlewa się po zawartości żołądka. Zapobiegnie to refluksowi z zgagą.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Leki zobojętniające sok żołądkowy służą do wiązania kwasu w przewodzie pokarmowym. Mają za zadanie chronić żołądek przed nadmiernym zakwaszeniem oraz łagodzić skutki nadmiernego zakwaszenia żołądka. Typowe następstwa to cofanie się kwasu i zgaga.
Zgaga jest głównym objawem choroby refluksowej. W tym stanie zawartość żołądka lub kwas żołądkowy przedostają się z żołądka do przełyku. Ponieważ błony śluzowe przełyku są znacznie bardziej wrażliwe niż wyściółka żołądka, za mostkiem występuje nieprzyjemne pieczenie. Podrażnienie może również powodować zapalenie krtani z przewlekłym kaszlem.
Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą neutralizować kwas żołądkowy, zmniejszając skutki. Leki podaje się doustnie. Dawkowanie zależy od składnika aktywnego. Najwyższą zdolność wiązania kwasów mają preparaty zawierające substancje lecznicze magaldrat i hydrotalcyt. Leki zobojętniające sok żołądkowy działają bardzo szybko, ale rzadko trwają dłużej niż dwie do trzech godzin. Środki wiążące kwasy należy przyjmować dwie godziny po posiłku lub bezpośrednio przed snem. Należy zauważyć, że terapia zobojętniająca kwas jest wyłącznie objawowa. Nie leczy przyczyn zwiększonej produkcji kwasu w żołądku.
W przeszłości leki zobojętniające sok żołądkowy były również stosowane w leczeniu wrzodów żołądka. W międzyczasie są jednak coraz częściej zastępowane w leczeniu inhibitorami pompy protonowej lub antagonistami receptora H2. Nie neutralizują kwasu żołądkowego, ale bezpośrednio hamują jego wytwarzanie, dzięki czemu działają skuteczniej i dłużej.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na zgagę i wzdęciaZagrożenia i skutki uboczne
Nie należy już stosować wodorowęglanu sodu jako środka zobojętniającego kwas. Z jednej strony następuje szybki reaktywny wzrost produkcji kwasu po spożyciu, z drugiej strony lek jest całkowicie wchłaniany. W przypadku przyjmowania większych dawek lub długotrwałego stosowania może rozwinąć się hipernatremia, zasadowica metaboliczna lub nadciśnienie.
Leki zobojętniające kwas solny na bazie wodorotlenku glinu mogą powodować zaparcia. Z drugiej strony wodorotlenek magnezu stymuluje czynność jelit i dlatego może mieć działanie przeczyszczające. Większość gotowych produktów zawiera jednak oba te związki, dzięki czemu zrównoważone jest działanie przeczyszczające i zaparcia.
Ostatnie badania pokazują, że sole glinu ze środków zobojętniających sok żołądkowy są wchłaniane przez wodorotlenek glinu. Ponieważ nie zostało jeszcze w pełni wyjaśnione, jaki wpływ mają sole na organizm ludzki, dzienne spożycie powinno być ograniczone. Należy również zauważyć, że leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać wchłanianie innych leków. Dlatego preparaty należy robić w odstępie kilku godzin.
-bei-bluthochdruck.jpg)
.jpg)
