Aztreonam

Zawiera składnik aktywny Aztreonam jest to antybiotyk monobaktamowy. Środek stosuje się w leczeniu zakażeń tlenowymi bakteriami Gram-ujemnymi.

Co to jest Aztreonam?

Aztreonam to nazwa antybiotyku należącego do grupy monobaktamów. Lek ma właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne podobne do penicyliny. Aztreonam działa tylko na bakterie Gram-ujemne.

Kliniczne znaczenie substancji czynnej zostało sklasyfikowane w medycynie jako niewielkie, dlatego jest ona stosowana głównie jako antybiotyk rezerwowy. Monobaktamy nie mają wpływu na bakterie Gram-dodatnie.

Aztreonam uzyskał aprobatę w Europie w połowie lat osiemdziesiątych. W postaci suchej substancji preparat podaje się pozajelitowo (poza jelito). Jako monopreparat antybiotyk, który jest jedynym przedstawicielem monobaktamów, jest reprezentowany w krajach niemieckojęzycznych pod nazwami handlowymi Azactam® i Cayston®.

Efekt farmakologiczny

Pod względem budowy chemicznej aztreonam należy do podgrupy antybiotyków beta-laktamowych. Do tej grupy należą również penicyliny. Aztreonam ma zdolność wiązania tych samych białek, do których może przyczepiać się penicylina.

Antybiotyk monobaktamowy jest w stanie w znaczący sposób zaburzyć strukturę ścian komórkowych bakterii. To z kolei powoduje rozpuszczenie komórki bakteryjnej. Aztreonam wiąże się z białkiem wiążącym penicylinę i blokuje je swoim pierścieniem laktamowym w taki sposób, że mukopeptydy nie mogą już tworzyć ze sobą wiązań. Powoduje to zatrzymanie wzrostu, które aztreonam pomaga zabijać bakterie.

Aztreonam jest również skuteczny przeciwko tlenowym (kochającym tlen) bakteriom Gram-ujemnym, do których należy również Pseudomonas aeruginosa. Bakteria ta jest uważana za bardzo niebezpieczną i trudną do wyleczenia, dlatego często powoduje infekcje zagrażające życiu.

Biodostępność aztreonamu wynosi 100 procent. We krwi 56 procent antybiotyku wiąże się z białkami osocza. Lek jest metabolizowany w wątrobie. Okres półtrwania w osoczu wynosi średnio 1,7 godziny. Aztreonam jest następnie rozkładany z organizmu przez nerki.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Aztreonam jest stosowany głównie w leczeniu mukowiscydozy. Ta mukowiscydoza jest dziedziczną chorobą metaboliczną. W drogach oddechowych chorego tworzy się nadmiar gęstego śluzu. Śluzu nie da się w naturalny sposób odkrztusić, więc bakterie otrzymują idealną pożywkę. Dlatego ryzyko zakażenia jest szczególnie wysokie u pacjentów z mukowiscydozą.

Aztreonam jest niezwykle skuteczny w leczeniu przewlekłego zapalenia płuc, za które odpowiedzialna jest bakteria Pseudomonas aeruginosa. Antybiotyk można podawać od szóstego roku życia.

W połączeniu z metronidazolem Aztreonam jest również stosowany przeciwko infekcjom brzucha. Wraz z klindamycyną antybiotyk monobaktamowy jest uważany za pomocny w infekcjach ginekologicznych.

Aztreonam można podawać wziewnie lub dożylnie lub domięśniowo. Wchłanianie antybiotyku do organizmu odbywa się z pominięciem przewodu pokarmowego.

Zagrożenia i skutki uboczne

Leczenie aztreonamem może powodować działania niepożądane u niektórych pacjentów. Głównymi objawami są ból gardła, ból gardła, zatkany nos, świszczący oddech, kaszel, problemy z oddychaniem i gorączka.

Często zdarza się, że krwawy kaszel, katar, skurcze oskrzeli, ból w klatce piersiowej, problemy ze stawami i wysypka na skórze. Testy czynnościowe płuc wykazują obniżone wartości u niektórych osób dotkniętych chorobą. W niektórych przypadkach dochodzi do obrzęku stawów.

Jeśli aztreonam jest podawany dożylnie, istnieje ryzyko wystąpienia niepożądanych działań niepożądanych, takich jak wstrząs alergiczny, ciężkie reakcje skórne, punktowe krwawienie skórne, krwawienie w tkance podskórnej, pocenie się, swędzenie i pokrzywka.

Aztreonamu nie wolno w ogóle stosować, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na antybiotyk monobaktamowy. Dokładne badanie przez lekarza prowadzącego jest konieczne, jeśli występuje uczulenie na antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, penicyliny lub karbapenemy, jeśli pacjent ma skłonność do krwawego kaszlu lub skurczów oskrzeli podczas podawania aerozoli lub jeśli występuje zaburzona czynność płuc lub zaburzenia czynności nerek. To samo dotyczy już istniejącej inwazji opornymi zarazkami, takimi jak Pseudomonas aeruginosa i Burkholderia cepacia.

Jak dotąd nie ma informacji o podawaniu aztreonamu w czasie ciąży. Niemniej jednak zaleca się, aby antybiotyk podawać tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Ponieważ aztreonam jest wdychany tylko w niewielkich ilościach do organizmu dziecka podczas karmienia piersią, można go przyjmować w okresie karmienia piersią. Aztreonamu nie należy podawać dzieciom poniżej szóstego roku życia, ponieważ nie ma wiedzy na temat jego wpływu na małe dzieci.

Nie są znane żadne interakcje między aztreonamem a innymi lekami. Ponadto podczas inhalacji prawie nie dochodzi do wchłaniania substancji czynnej do organizmu.