Chlorheksydyna jest środkiem antyseptycznym. Ma daleko idące działanie przeciwbakteryjne i jest stosowany głównie w stomatologii.
Co to jest chlorheksydyna?
Chlorheksydyna należy do grupy poliguanidów. Jest środkiem przeciwbakteryjnym. Ponieważ nie rozpuszcza się dobrze w wodzie, nie nadaje się jako roztwór do płukania.
W handlu oferowany jest głównie jako chlorek lub octan. Jest dostępny głównie w postaci glukonianu do zastosowań medycznych. W tym stanie osiąga taki sam efekt jak chlorheksydyna. W obojętnym roztworze wodnym cząsteczka ma podwójny ładunek dodatni. Jest symetryczny i ma dwa pierścienie benzenowe.
Lek okazał się łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak dichlorometan. Występuje w postaci kremów, żeli, maści lub roztworów do indywidualnych zastosowań medycznych. Leki zawierające chlorheksydynę są dostępne bez recepty w aptekach.
Efekt farmakologiczny
Chlorheksydyna posiada szerokie właściwości antybakteryjne. Ze względu na swój ładunek dodatni przyciąga bakterie swoim ładunkiem ujemnym.
Długo przylega również do leczonego obszaru ciała, dzięki czemu wykazuje długotrwały i trwały efekt depotu. Skuteczność antyseptyczna występuje, ponieważ składnik aktywny wnika w błony komórkowe bakterii i tym samym je niszczy. Obecnie wciąż badane są szczegóły mechanizmu działania. Odporność na substancję nie została jeszcze określona dla żadnego rodzaju patogenu.
W przypadku wirusów z otoczką lek wykazuje nieznaczne działanie, natomiast w przypadku wirusów bezotoczkowych - żadnego. Nie jest wchłaniany przez organizm przez błony śluzowe. Prawie sto procent chlorheksydyny jest wydalane i nie ma metabolizmu.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Chlorheksydyna był pierwotnie używany głównie do infekcji skóry. Dziś jest używany głównie w stomatologii, m.in. za. do dezynfekcji przed i po operacjach.
Na przykład po wprowadzeniu implantu dentystycznego pielęgnacja substancją czynną zmniejsza ryzyko zapalenia okołowszczepowego. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu bakteryjnego zapalenia dziąseł, paradontozy i nieświeżego oddechu. Stężenie roztworów stosowanych w stomatologii wynosi od 0,03 do 2 procent. Aby zapobiec próchnicy, zaleca się przetarcie zębów odpowiednim żelem lub nałożenie go za pomocą szyny. Lek jest również dostępny w postaci lakieru nakładanego na zęby.
Ze względu na długą przyczepność substancja czynna jest uwalniana w sposób ciągły przez trzy do czterech miesięcy. Dostępne są również spraye, żele i chipsy. Substancja czynna jest również stosowana jako składnik roztworów do płukania ust w kontekście higieny jamy ustnej. Badania porównawcze z działaniem roztworów przeciwbakteryjnych pokazują, że rozwiązania te są lepsze od innych produktów.
Również podczas czyszczenia protez dentystycznych korzystne okazało się regularne przechowywanie protezy zębowej w roztworze diglukonianu chlorheksydyny w określonych odstępach czasu w nocy. W ten sposób zmniejsza się ilość zarazków wywołujących zapalenie błon śluzowych związane z protezą. Substancja czynna ma inne zastosowania w leczeniu ran. Plastry, maści i puder leczniczy oferowane są z substancją czynną do dezynfekcji. Chlorheksydyna jest również stosowana w bakteryjnych infekcjach gardła.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na ból zębaZagrożenia i skutki uboczne
Długotrwałe używanie Chlorheksydyna może prowadzić do kilku skutków ubocznych. Jednak w większości przypadków te zjawiska okazują się całkowicie odwracalne. Jako skutki uboczne mogą wystąpić: zaburzenia smaku, brązowawe osady na zębach iw jamie ustnej.
W rzadkich przypadkach gojenie się ran jest opóźnione lub złuszcza się warstwa nabłonka. Jeśli roztwór do płukania jamy ustnej zawierający chlorheksydynę jest używany przez dłuższy czas, zaleca się cotygodniowe zmienianie go z innym preparatem, aby uniknąć brązowawych osadów na zębach i języku.
W połączeniu z niektórymi substancjami środek antyseptyczny jest dezaktywowany. Na przykład stosowanie laurylosiarczanu sodu prowadzi do utraty funkcji. Z tego powodu substancję czynną należy przyjmować długo po zastosowaniu pasty do zębów zawierającej laurylosiarczan sodu lub roztwór do płukania ust. Jod i triklosan są również składnikami aktywnymi, które dezaktywują chlorheksydynę.
