Colistin jest lekiem z grupy antybiotyków. Antybiotyk polipeptydowy zaburza przepuszczalność błony komórkowej bakterii, a tym samym je zabija.
Co to jest kolistyna?
Kolistyna to lek o wysokiej toksyczności. Dlatego przez długi czas był stosowany głównie miejscowo jako dodatek do maści lub jako aerozol do terapii inhalacyjnej. Kolistyna była stosowana w szczególności u osób z mukowiscydozą, które były kolonizowane przez Pseudomonas.
Przez długi czas unikano podawania ogólnoustrojowego ze względu na aktywne właściwości leku, które uszkadzają nerki. Obecnie antybiotyk jest obecnie częściej przepisywany systemowo. Powodem tego jest zwiększone występowanie enterobakterii opornych na antybiotyki z grupy substancji czynnych karbapenemów. CRE (enterobacteria oporne na karbapenemy) występują głównie w USA, Izraelu, Turcji, Grecji i krajach Afryki Północnej. CRE często można leczyć tylko kolistyną, fosfomycyną i tygecykliną.
Colistin też jest z nazwy Polymixin E. znany. Należy do grupy polimyksyn i jest stosowana leczniczo od 1959 roku. Polimyksyny to antybiotyki polipeptydowe, które składają się z chemicznie rozgałęzionych cyklicznych dekapeptydów.
Efekt farmakologiczny
Kolistyna, a dokładniej kolistymetat sodu (CMS), jest prolekiem. Proleki to nieaktywne lub tylko nieznacznie farmakologicznie czynne substancje, które są przekształcane w substancję czynną dopiero po metabolizowaniu w organizmie. Ten proces jest również nazywany metabolizmem. Prolek staje się metabolitem. Koncepcja proleku ma na celu poprawę właściwości farmakokinetycznych leku. Na przykład w przypadku proleków często poprawia się biodostępność i zmniejsza się efekt pierwszego przejścia.
Kolistynę podaje się pozajelitowo z pominięciem przewodu pokarmowego. Po podaniu pozajelitowym nieaktywna substancja czynna kolistymetat sodu jest przekształcana w czynną zasadę kolistyny w procesie chemicznej hydrolizy. Jest to skuteczne farmakologicznie. 80 miligramów CMS produkuje około 33 miligramów zasad kolistyny.
Kolistyna zapewnia zwiększoną przepuszczalność ścian komórkowych bakterii. Pozwala to różnym substancjom na penetrację komórki bakteryjnej. Osmolarność zostaje zaburzona i ostatecznie komórki bakteryjne pękają.
Ponieważ bakterie Gram-dodatnie nie mają zewnętrznej błony komórkowej w przeciwieństwie do bakterii Gram-ujemnych, kolistyna działa tylko z bakteriami Gram-ujemnymi. Shigella, Salmonella, Haemophilus influenzae, Acinetobacter i Pasteurella są wrażliwe na kolistynę. Klebsiella, Escherichia coli, Enterobacter i Pseudomonas aeruginosa są również najbardziej wrażliwe na antybiotyk. Proteusy, gonokoki, bakterie Gram-dodatnie i meningokoki są jednak oporne.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Obecnie kolistynę stosuje się tylko po dokładnym rozważeniu ryzyka i korzyści. Jednym ze wskazań są pacjenci z mukowiscydozą zakażeni Pseudomonas aeruginosa. Mukowiscydoza jest chorobą dziedziczną związaną z wytwarzaniem lepkiej wydzieliny przez gruczoły zewnątrzwydzielnicze. Osoby dotknięte chorobą cierpią na przewlekłe infekcje dróg oddechowych i dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Pseudomonas aeruginosa powoduje zapalenie płuc u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym i upośledzonymi drogami oddechowymi. Te zapalenia płuc są szczególnie częste u pacjentów z mukowiscydozą lub pacjentów na oddziale intensywnej terapii.
Kolistyna jest również stosowana w leczeniu zakażeń wielooporną bakterią Acinetobacter baumannii. Acinetobacter baumanii jest ludzką patogenną bakterią o krótkich pałeczkach z rodziny Moraxellaceae. Bakteria wywołuje zakażenia szpitalne na całym świecie. Zakażenia szpitalne to zakażenia, które mają związek przyczynowy z pobytami w szpitalu. Zakażenia Acinetobacter baumanii obserwuje się głównie u pacjentów z wentylacją na oddziałach intensywnej terapii. Infekcja zwykle skutkuje szpitalnym zapaleniem płuc. Infekcje dróg moczowych, infekcje ran i zatrucia krwi są również powodowane przez oporny patogen.
Zagrożenia i skutki uboczne
Podczas przyjmowania kolistyny mogą wystąpić niepożądane skutki. Częste są alergiczne reakcje skórne lub kontaktowe zapalenie skóry. Alergiczne ataki astmy obserwuje się również w odpowiedzi na kolistynę.
Antybiotyk jest również nefrotoksyczny. Więc ma szkodliwy wpływ na nerki. Może wystąpić ostra martwica małych kanalików moczowych w nerkach. Zwykle prowadzi to do ostrej niewydolności nerek w krótkim czasie. Nerki nie mogą już wykonywać swojego zadania filtracyjnego, przez co we krwi gromadzi się coraz więcej substancji, które podlegają moczowi.
Kolistyna jest nie tylko nefrotoksyczna, ale także neurotoksyczna. Możliwe objawy uszkodzenia układu nerwowego to zawroty głowy, drgawki, śpiączka, zaburzenia widzenia lub zaburzenia mowy. Antybiotyk może również spowodować uszkodzenie krwi.
Ze względu na działanie nefrotoksyczne kolistyny nie wolno stosować u pacjentów z niewydolnością nerek. Ciężkie zaburzenia wydalania serca są również przeciwwskazaniem. Kryterium wykluczenia jest również nadwrażliwość na substancję czynną kolistynę lub inne polimyksyny. Ze względu na poważne, możliwe działania niepożądane u nienarodzonego lub noworodka, kolistyny nie wolno podawać w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Należy zauważyć, że działania niepożądane nasilają się w połączeniu z lekami nefrotoksycznymi. Takie leki nefrotoksyczne obejmują między innymi wankomycynę, diuretyki pętlowe i aminoglikozydy. Aktywne składniki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak środki zwiotczające mięśnie, również mogą nasilać działania niepożądane kolistyny.
.jpg)
