Citalopram

Citalopram jest stosowany między innymi w leczeniu depresji. Substancja czynna należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Co to jest citalopram?

Citalopram jest lekiem opracowanym przez duńską firmę farmaceutyczną Lundbeck. Patent został przyznany w 1989 r. Patent na lek przeciwdepresyjny wygasł w 2003 r., Tak więc na rynku dostępnych jest obecnie wiele leków generycznych.

Citalopram to najczęściej przepisywany preparat psychofarmakologicznie skuteczny w Niemczech. Zdefiniowana dzienna dawka (DDD) wynosi 338 milionów. Substancja czynna została pierwotnie opracowana do leczenia padaczki. Jednak szybko okazało się, że citalopram może być również stosowany w leczeniu depresji związanej z niestabilnością emocjonalną ze względu na działanie równoważące nastrój.

Efekt farmakologiczny

Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. SSRI działają w szczelinie synaptycznej. Hamują wychwyt zwrotny neuroprzekaźnika serotoniny (5-HT) w okresie przedsynapsowym. Serotonina jest zarówno hormonem, jak i neuroprzekaźnikiem. Substancja występuje między innymi w układzie sercowo-naczyniowym i ośrodkowym układzie nerwowym.

Serotonina ma duży wpływ na nastrój. Neuroprzekaźnik zapewnia poczucie zadowolenia, pogodę ducha i wewnętrzny spokój. Serotonina tłumi agresję, lęki i żal. Uważa się, że brak serotoniny lub prekursora serotoniny, tryptofanu, jest przyczyną wielu zaburzeń depresyjnych i lękowych.

Citalopram hamuje wychwyt zwrotny serotoniny ze szczeliny synaptycznej do stanu przedsynapsowego. Ponieważ istniejąca serotonina dłużej pozostaje w szczelinie synaptycznej, działanie neuroprzekaźnika jest zwiększone. Jednak zachodząca początkowo adaptacja neurofizjologiczna zapobiega efektowi. Bardzo wysoki poziom serotoniny w szczelinie synaptycznej ma wpływ na autoreceptory presynapsy. Służą one jako czujniki sprzężenia zwrotnego. Są aktywowane przez wysokie stężenie serotoniny i przekazują komórce informację, że produkcja serotoniny musi zostać zmniejszona z powodu zbyt dużej ilości serotoniny. To początkowo tworzy kolejny brak. Ponieważ jednak receptor jest trwale stymulowany przez SSRI, organizm zmniejsza wrażliwość autoreceptorów. Jednak ukończenie tego procesu może zająć kilka tygodni. To jest powód, dla którego przeciwdepresyjne działanie citalopramu często pojawia się dopiero po kilku tygodniach.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Głównym obszarem zastosowania citalopramu jest depresja. Citalopram jest stosowany w szczególności w leczeniu depresji, która wiąże się z niestabilnością emocjonalną. Należą do nich na przykład zaburzenie dwubiegunowe i zaburzenie typu borderline. Choroba afektywna dwubiegunowa jest jednym z zaburzeń afektywnych. Początkowo zaburzenie to było znane jako choroba maniakalno-depresyjna. Osobowość z pogranicza charakteryzuje się głównie impulsywnością, niestabilnymi relacjami międzyludzkimi, nastrojami i kruchym obrazem siebie. Jednak podczas leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej należy wziąć pod uwagę, że citalopram może wywołać fazę maniakalną.

Citalopram jest również stosowany w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych. Jednak lek musi być dawkowany bardzo wysoko. To samo dotyczy leczenia lęku napadowego i zespołu stresu pourazowego (PTSD) za pomocą citalopramu.

Podczas leczenia depresji należy zauważyć, że nie wszyscy pacjenci zareagują na citalopram. Objawy ustępują tylko u około 50 do 75 procent pacjentów. Dla porównania od 25 do 33 procent reaguje na placebo. W przypadku łagodnej depresji w wielu badaniach porównawczych nie stwierdzono nawet różnicy w działaniu w porównaniu z placebo.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Działania niepożądane, takie jak bezsenność, nudności, suchość w ustach, nerwowość, ból głowy, drżenie i obfite pocenie się, często występują w ciągu pierwszych kilku dni po rozpoczęciu stosowania leku. Te działania niepożądane zwykle ustępują samoistnie po kilku dniach. Jednak mogą wystąpić zaburzenia seksualne. W szczególności pacjenci mają trudności z orgazmem. Jednak te dysfunkcje seksualne są zwykle przejściowe i ustępują po zaprzestaniu przyjmowania leku. Jednak w rzadkich przypadkach dysfunkcja seksualna utrzymuje się przez miesiące lub lata po odstawieniu citalopramu. Zespół ten jest również znany jako zaburzenia seksualne po SSRI.

Bardzo częstym działaniem niepożądanym citalopramu jest nieżyt nosa (przewlekły katar). W bardzo rzadkich przypadkach może rozwinąć się tak zwany zespół serotoninowy. Ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego jest znacznie zwiększone, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków serotoninergicznych. Zespół objawia się wysoką gorączką, drżeniem, drżeniem mięśni, dezorientacją i nadmiernym podnieceniem. Dlatego też cytalopramu nie wolno stosować razem z inhibitorami MAO, tramadolem, tryptofanem i lekiem przeciwbólowym fentanylem. Istnieją również interakcje z preparatami z dziurawca zwyczajnego.

Podczas przyjmowania citalopramu po raz pierwszy obserwowano również myśli samobójcze. Wydaje się, że cytalopram zwiększa ryzyko samobójstwa, szczególnie u pacjentów w wieku poniżej 25 lat.

Chociaż citalopram nie wykazuje potencjału uzależnienia w ścisłym znaczeniu tego słowa, nagłe odstawienie może prowadzić do zawrotów głowy, nudności, zaburzeń czucia, lęku, kołatania serca, zwiększonej potliwości i zaburzeń snu. Dlatego citalopram należy zawsze odstawiać stopniowo.

Citalopram należy stosować w okresie ciąży tylko w wyjątkowych przypadkach. Obecnie nie ma wystarczających danych, aby uzasadnić stosowanie w ciąży. Jednak należy również unikać nagłego odstawienia leku w czasie ciąży. Jeśli citalopram był stosowany w ostatnim trymestrze ciąży, noworodek powinien być ściśle monitorowany po urodzeniu. Mogą pojawić się objawy odstawienne, takie jak drżenie, ciągły płacz, zaparcia, drżenie mięśni lub biegunka.