Klotrimazol należy do leków przeciwgrzybiczych o szerokim spektrum działania. Środek jest stosowany w leczeniu różnych infekcji grzybiczych (grzybic).
Co to jest klotrimazol?
Klotrimazol jest środkiem przeciwgrzybiczym z grupy imidazoli. Jest podawany w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Ponieważ klotrimazol działa przeciwko różnym grzybom, jest stosowany jako środek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania.
Rozwój klotrimazolu miał miejsce w latach 1967-1969 w Niemczech w ośrodkach badawczych Bayer AG. W latach 1970–1972 prowadzono badania eksperymentalne i kliniczne w celu sprawdzenia skuteczności i tolerancji środka przeciwgrzybiczego. Pierwsze patenty zostały wydane w USA w 1972 roku. Rok później klotrimazol wszedł na rynek w Republice Federalnej Niemiec pod marką Canesten®. Środek można podawać w postaci kremu, tabletki dopochwowej i roztworu.
Ponieważ klotrimazol okazał się dobrze tolerowany, środek przeciwgrzybiczy mógł zostać zwolniony z wymogu recepty od 1977 r. Skutki działania klotrimazolu zostały wyjaśnione w badaniach prowadzonych od wczesnych lat 80. Obecnie lek jest również stosowany przeciwko licznym infekcjom grzybiczym skóry.
Efekt farmakologiczny
Klotrimazol należy do grupy triazoli i imidazoli. Działanie środka przeciwgrzybiczego polega na niszczeniu ściany komórkowej tworzących się szkodliwych grzybów. W ten sposób można ograniczyć wzrost grzybów.
Klotrimazol hamuje substancję ergosterol. Produkcja ergosterolu, która odbywa się na różnych etapach, jest prowadzona przez różne enzymy. Hamując określony enzym, klotrimazol zapewnia przerwanie odkładania ergosterolu. Powoduje to przerwanie tworzenia się ściany komórkowej w trakcie podziału komórki. Powoduje to zahamowanie wzrostu grzyba, aby nie mógł się dalej rozprzestrzeniać.
W medycynie działanie przeciwgrzybicze określa się również jako fungistatyczne. Przy odpowiednio wysokich dawkach możliwe jest również działanie grzybobójcze. Klotrimazol ma również właściwości przeciwdziałające specjalnym maczugowcom. Z tego powodu lekarstwo na grzyby nadaje się również do leczenia infekcji tymi drobnoustrojami w kształcie pałeczek.
Po podaniu doustnym 90 procent klotrimazolu jest wchłaniane. Po około czterech godzinach środek przeciwgrzybiczy dotarł do większości tkanek organizmu. Największe stężenie osiąga po 25 godzinach w wątrobie, tkance tłuszczowej, skórze i nadnerczach. Inaktywacja substancji leczniczej zachodzi również w wątrobie. 90 procent klotrimazolu jest wydalane z kałem. Pozostałe dziesięć procent opuszcza organizm wraz z moczem.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Większość grzybów chorobotwórczych można leczyć klotrimazolem. Należą do nich przede wszystkim infekcje grzybicze skóry i kobiecej pochwy, a także grzybicze choroby paznokci, które występują na dłoniach i stopach.
Formy dawkowania klotrimazolu przeciwko grzybom skórnym (dermatofitom), pleśniom lub drożdżakom są różne. Zakażenia grzybicze na dużą skalę można skutecznie leczyć za pomocą sprayów. Nadają się również do rozpylania przedmiotów. Należą do nich buty, w przypadku stopy sportowca.
Kremy są stosowane głównie w leczeniu okolic narządów płciowych. Ale można również podawać czopki dopochwowe lub tabletki dopochwowe. Leczy się głównie zapalne infekcje drożdżakowe. Ponadto klotrimazol nadaje się do leczenia nadkażeń wywoływanych przez bakterie, które można zwalczać klotrimazolem.
Tabletki dopochwowe są również skuteczne w przypadku rzęsistkowicy, czyli zakażenia mikroorganizmem Trichomonas vaginalis.
Klotrimazol jest stosowany w postaci proszku do przeprowadzania pozabiegów grzybiczych skóry. Możliwe jest również stosowanie proszku w celu zapobiegania infekcjom grzybiczym. Suchy efekt proszku jest szczególnie korzystny, ponieważ grzyby wolą rozmnażać się w wilgotnym środowisku.
Dawkowanie klotrimazolu zależy od stopnia zaawansowania choroby grzybiczej. Środek nakłada się lub rozpyla bezpośrednio na dotknięty obszar. Zwykła dawka to jedna do trzech aplikacji dziennie. Ogólnie terapia klotrimazolem trwa od dwóch do czterech tygodni. Aby zapobiec nawrotowi, wskazane jest kontynuowanie terapii przez jeden do dwóch tygodni po ustąpieniu objawów.
Zagrożenia i skutki uboczne
Efekty uboczne leczenia klotrimazolem występują rzadko, ponieważ lek ten jest ogólnie dobrze tolerowany. Jednak niektórzy ludzie mogą odczuwać swędzenie, tymczasowe zaczerwienienie skóry, pieczenie, pieczenie i suchość skóry. Czasami pojawiają się również reakcje alergiczne.
Klotrimazolu nie wolno stosować, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na lek przeciwgrzybiczy. W pierwszej fazie ciąży klotrimazol stosowany w leczeniu zakażenia drożdżakowego należy podawać wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza. Istnieje podejrzenie, że lek przeciwgrzybiczy może spowodować poronienie.
Jeśli jednak klotrimazol wchłania się tylko miejscowo na skórze, nie ma ryzyka uszkodzenia dziecka. Unikaj stosowania środka przeciwgrzybiczego na piersi podczas karmienia piersią. To samo dotyczy podawania substancji czynnej niemowlętom i małym dzieciom.
Przy jednoczesnym leczeniu klotrimazolem i innymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak nystatyna, natamycyna i amfoterycyna B, możliwe są interakcje. Prowadzi to do zmniejszenia skuteczności klotrimazolu. Jednocześnie klotrimazol może osłabiać pozytywne działanie tych leków. Istnieje również ryzyko osłabienia działania preparatu poprzez stosowanie kosmetyków, dezodorantów czy środków do higieny intymnej.
.jpg)
