Oksytetracyklina

Oksytetracyklina jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Należy do grupy tetracyklin. Oksytetracyklina jest aktywnym składnikiem różnych leków stosowanych zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Jest stosowany zarówno w medycynie, jak i weterynarii.

Co to jest oksytetracyklina?

Substancja czynna oksytetracyklina jest produktem metabolicznym wydalanym przez szczepy bakterii Streptomyces rimosus. Należą do szczepów bakterii Gram-dodatnich, które wytwarzają antybiotyki i dlatego są bardzo przydatne w medycynie i weterynarii.

Oksytetracyklina została odkryta jako skuteczny antybiotyk już w 1949 roku. Wkrótce pojawił się na rynku pod nazwą handlową Terramycin® i został zatwierdzony zarówno dla ludzi, jak i dla zwierząt gospodarskich. Glomycyna, Riomitsin lub OTC to inne synonimiczne nazwy okytetracykliny.

Efekt farmakologiczny

Oksytetracyklina ma działanie hamujące wzrost wszystkich patogenów wrażliwych na penicylinę. Należą do nich różne patogeny Gram-ujemne, takie jak gatunki Klebsiella i Enterobacter. Oksytetracyklina ma również działanie hamujące wzrost wielu patogenów Gram-dodatnich. Należą do nich na przykład riketsje, chlamydie, mykoplazma, leptospira lub gronkowce.

Produkcja białka przez te bakterie jest tak silnie hamowana przez oksytetracyklinę, że nie mogą się one już rozmnażać. Powodem jest to, że hamując produkcję białek, organizmy te nie mogą się rozwijać. W ten sposób nie mogą już powodować większych uszkodzeń w organizmie i narządach ludzi i zwierząt, co pomaga układowi odpornościowemu lepiej bronić się przed patogenami.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

U ludzi oksytetracyklina, by wymienić tylko kilka przykładów, jest stosowana w skutecznym leczeniu zapalenia płuc, oskrzeli, zapalenia ucha środkowego i różnych infekcji dróg moczowych, takich jak zapalenie pęcherza moczowego czy zapalenie miednicy. Jest również skuteczny w przypadku chorób przenoszonych przez aktywność seksualną. Należą do nich na przykład rzeżączka lub chlamydia. W takim przypadku stosuje się leki zawierające substancję czynną oksytetracyklinę, które są stosowane wewnętrznie.

W chorobach skóry stosuje się leki zawierające substancję czynną oksytetracyklinę, które są stosowane zewnętrznie. Takimi chorobami skóry są na przykład trądzik, w którym bardzo skuteczna jest oksytetracyklina. Trądzik różowaty, choroba skóry, która może powodować zaczerwienienia, grudki i krosty na twarzy i innych częściach ciała z wyraźnie widocznymi naczyniami krwionośnymi, również dobrze reaguje na leczenie oksytetracykliną w postaci maści i kremów.

Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków, oksytetracyklina o szerokim spektrum działania nie powinna być stosowana jako środek zapobiegawczy, ponieważ może to prowadzić do oporności na substancję czynną i nie będzie już skuteczny w nagłych wypadkach. Równie ważne jest dokładne przestrzeganie instrukcji użycia i nie zmienianie przepisanej dawki ani przedwczesne przerywanie leczenia bez szczegółowej konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Zagrożenia i skutki uboczne

Jeśli chodzi o antybiotyki, ludzie często mogą być na nie zbyt wrażliwi lub mieć niebezpieczne interakcje z innymi lekami. Dotyczy to również oksytetracykliny o szerokim spektrum działania. Możliwymi skutkami ubocznymi są więc wysypka skórna po ekspozycji na słońce, biegunka, wymioty lub bóle brzucha, bóle głowy lub infekcje grzybicze błon śluzowych.

Oksytetracyklina w ogóle nie jest odpowiednia dla osób, które cierpią na zaburzenia czynności wątroby i nerek, mają toczeń (SLE) lub u których wcześniej występowała nadwrażliwość na inne leki zawierające oksytetracyklinę lub u których z grupy tetracyklin wystąpiły działania niepożądane.

Oksytetracyklina wchodzi w interakcje z innymi lekami, które są wymienione na każdej ulotce dołączonej do opakowania. Należą do nich niektóre leki przeciwcukrzycowe, a także niektóre leki wiążące kwas żołądkowy. Każdy, kto musi przyjmować inne leki podczas leczenia oksytetracykliną, powinien zatem wcześniej porozmawiać z lekarzem o możliwości takich interakcji.