Ertapenem

W Ertapenem jest to substancja lecznicza należąca do grupy karbapenemów. Preparaty zawierające lek są u. za. stosowany w leczeniu infekcji w obrębie jamy brzusznej, ostrych infekcji ginekologicznych, pozaszpitalnego zapalenia płuc oraz w leczeniu stopy cukrzycowej. Ertapenem jest również stosowany profilaktycznie, aby zapobiec infekcjom okolicy brzucha przed operacją.

Co to jest ertapenem?

Ertapenem należy do grupy substancji czynnych karbapenemów. Termin ten obejmuje różne antybiotyki podawane jako leki ze względu na ich szerokie działanie przeciwbakteryjne. Oprócz ertapenemu do tej grupy należą również meropenem, imipenem, doripenem i tebipenem.

W Unii Europejskiej i Szwajcarii Ertapenem jest sprzedawany pod nazwą handlową Invanz®. W farmakologii i chemii substancję czynną opisano empirycznym wzorem C22-H25-N3-O7-S, co odpowiada masie moralnej 475,516 g / mol.

Ertapenem jest stosowany w leczeniu chorób zakaźnych wywoływanych przez beztlenowce lub patogeny Gram-ujemne lub Gram-dodatnie. Bakteria jest Gram-dodatnia, jeśli zmienia kolor na niebieski podczas barwienia różnicowego. Gram-ujemne to te, które zmieniają kolor na czerwony.

Ertapenem jest zwykle podawany w postaci roztworu do infuzji, a zatem pozajelitowo.

Efekt farmakologiczny

Ertapenem działa - co jest typowe dla wczesnych przedstawicieli karbapenemów - niezwykle szybko. Oznacza to, że substancja czynna szybko zabija bakterie. Jednak minimalnie skuteczna ilość ertapenemu w organizmie musi zostać trwale przekroczona, aby osiągnąć sukces. Dlatego eksperci mówią o charakterystyce zabijania zależnej od czasu.

Ertapenem jest stabilny w przypadku większości beta laktazm. Beta-laktasmy to pewne enzymy wytwarzane przez bakterie, aby zapobiec atakom zewnętrznym. Maski beta-laktazy są zatem porównywalne z przeciwciałami i zapobiegają skuteczności antybiotyków. Ponieważ ertapenem jest stabilny w prawie wszystkich maseczkach z beta-laktazą, lek można skutecznie stosować przeciwko licznym bakteriom.

Ponadto ertapenem nie jest atakowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL) bakterii. Mogą one również znacznie zmniejszyć skuteczność antybiotyków. Jednak ertapenem jest nieskuteczny wobec enterokoków i Pseudomonas aeruginosa.

Lek zabija bakterie, przyłączając się do białek wiążących penicylinę. Zapobiega to odnowieniu ściany komórkowej bakterii, co ostatecznie prowadzi do jej śmierci.

10% Ertapenemu jest wydalane z kałem. Substancja czynna jest dalej wydalana przez nerki, tj. Przez nerki.

Badania medyczne nie wykazały związku przyczynowego między leczeniem ertapenemem a bezpośrednim lub pośrednim uszkodzeniem zarodka. Jednak należy go przyjmować tylko po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Ponieważ ertapenem może przenikać do mleka kobiecego, nie należy karmić piersią w trakcie leczenia ani krótko po nim.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Ertapenem jest podawany w celu zwalczania chorób zakaźnych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 3 miesięcy. Jest wskazany w ostrych infekcjach ginekologicznych, pozaszpitalnym zapaleniu płuc, infekcjach w obrębie jamy brzusznej i stopie cukrzycowej, jeśli prowadzi to do infekcji skóry.

Ertapenem można również stosować zapobiegawczo, tj. H. można stosować zapobiegawczo. Dlatego często wydaje się receptę, aby zapobiec pooperacyjnym infekcjom jamy brzusznej. Takie infekcje mogą wystąpić po planowej operacji jelita grubego.

Ertapenem jest sprzedawany w postaci proszku. Zwykle jest dostarczany jako koncentrat. Służy do sporządzania roztworu do infuzji. Dlatego podawanie jest pozajelitowe.

Zagrożenia i skutki uboczne

Nie należy podawać Ertapenemu, jeśli istnieje przeciwwskazanie. Termin przeciwwskazanie opisuje okoliczność, która prowadzi do przeciwwskazania medycznego. Oznacza to, że z medycznego punktu widzenia absolutnie nie wolno stosować leczenia ze względu na rzeczywiste okoliczności. Takie przeciwwskazanie istnieje w przypadku nadwrażliwości lub alergii na ertapenem lub inne leki z grupy karbapenemów.

Nadwrażliwość można również znaleźć u osób leczonych antybiotykami beta-laktamowymi. Ponadto istnieje również przeciwwskazanie do dysfunkcji nerek, ponieważ rozkład substancji czynnej następuje głównie przez nerki, czyli przez nerki.

Ponadto w trakcie leczenia ertapenemem mogą wystąpić niepożądane działania niepożądane. Do tej pory obserwowano zakażenia grzybicze (zwłaszcza kandydozę), hipoglikemię (spadek poziomu cukru we krwi poniżej 60 mg / l), katar, kaszel i zapalenie gardła (zapalenie błony śluzowej gardła).

Inne niepożądane działania niepożądane obejmują bezsenność, ogólne stany zmęczenia i osłabienia, zawroty głowy, niepokój, nastroje depresyjne i stany paniki.

Możliwe są również alergiczne reakcje skórne. Zwykle objawia się to wysypką, pokrzywką (bąblami), zapaleniem skóry lub swędzeniem. Może również wystąpić anoreksja i zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności itp.).

W niektórych przypadkach występowała również arytmia serca. Ból (zwłaszcza głowy, mięśni, brzucha, klatki piersiowej lub ramion) jest również jednym z możliwych skutków ubocznych. Nadciśnienie lub niedociśnienie można również wyobrazić w trakcie leczenia i krótko po nim.