mocznik, również mocznik nazywany, jest końcowym produktem metabolizmu białek w organizmie i jest wydalany z moczem. Powstaje w tzw. Cyklu mocznikowym poprzez syntezę amoniaku z aminokwasów. Stężenie mocznika w moczu jest obok stężenia kreatyniny wskaźnikiem różnych zaburzeń metabolizmu białek i chorób nerek.
Co to jest mocznik
.jpg)
mocznik jest pierwszym związkiem organicznym syntetyzowanym z surowców nieorganicznych. Dzięki syntezie mocznika z cyjanianu potasu i amoniaku niemiecki chemik Friedrich Wöhler udowodnił w 1828 r., Że do produkcji substancji organicznych nie są potrzebne żadne organizmy.
W ten sposób zniknęła tajemnicza granica między chemią organiczną i nieorganiczną. Nazwa chemiczna mocznika to diamid kwasu węglowego. Zawiera dwie grupy aminowe i jedno podwójne wiązanie CO w cząsteczce. Wzór cząsteczkowy mocznika to CH4N2O.
Mocznik jest nietoksyczną, białą i krystaliczną substancją o właściwościach higroskopijnych (wodochłonnych), mającą największe znaczenie jako nawóz w rolnictwie. Oprócz dwutlenku węgla, wody i minerałów jest również jednym z najważniejszych końcowych produktów metabolizmu organizmu.
Efekt farmakologiczny
Organizm tworzy mocznik poprzez tak zwany cykl mocznikowy. Ostatecznie, w tym cyklu, grupy aminowe i karboksylowe aminokwasów są wykorzystywane do syntezy mocznika.
Pozostały wolny od azotu związek jest dalej rozkładany na dwutlenek węgla i wodę lub zawracany do metabolizmu. Grupy aminowe mogą również zostać ponownie włączone do cyklu materiałowego. Azot w postaci mocznika nie jest już dostępny do budowy własnych substancji organizmu i dlatego jest wydalany. Bilans azotowy można zrównoważyć tylko dzięki pokarmom bogatym w białko. Chociaż stężenie mocznika w moczu może się znacznie zmieniać w zależności od stanu odżywienia i sytuacji fizycznej, bez możliwości określenia stanu zdrowia, długotrwałe nadmierne lub niedostateczne stężenie wskazuje na zaburzenia zdrowotne.
Zbyt wysokie stężenie mocznika może wystąpić przy zwiększonym rozpadzie białek z powodu chorób katabolicznych, takich jak rak, intensywne procesy zapalne lub martwica. Zaburzenia filtracji nerek prowadzą również do zwiększonych wartości mocznika, ponieważ amoniak wytwarzany przez metabolizm nie jest już prawidłowo zawracany do cyklu materiałowego. Jedyną alternatywą jest przekształcenie go w mocznik.
W przeciwnym razie zwiększony poziom amoniaku zatrułby organizm. Zbyt niskie wartości mocznika wskazują na bardzo niskobiałkową dietę lub choroby z zaburzeniami wchłaniania, takie jak celiakia. Jednak analiza mocznika może prowadzić do miarodajnej diagnozy tylko w połączeniu z innymi wartościami laboratoryjnymi.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Medyczne jest mocznik ważne zarówno analitycznie, jak i terapeutycznie. Znaczenie analityczne wynika ze wspomnianej już funkcji wskaźnika dla różnych chorób.
Mocznik nie odgrywa roli w ostatecznym leczeniu chorób wewnętrznych. Ale ma właściwości, które sprawiają, że jest on używany. B. uczynić go interesującym w kosmetyce. Mocznik jest higroskopijny, czyli przyciąga wodę. Jest zawarty w pocie, aby uelastycznić skórę. W przypadku braku mocznika skóra staje się sucha i ma skłonność do wyprysków i swędzenia. Dlatego wiele kremów zawiera mocznik, który zapewnia skórze odpowiednie nawilżenie.
Ogólnie rzecz biorąc, kremy mocznikowe zawierają od 2 do 20 procent mocznika. Inne możliwe zastosowanie mocznika wynika z jego działania keratolitycznego (rozpuszczania rogówki). Preparaty z 40-procentową zawartością mocznika są w stanie rozpuszczać odciski i modzele. Ponadto kremy zawierające mocznik są stosowane w leczeniu neurodermitów i łuszczycy. Szczególnie interesującym obszarem zastosowania jest grzybica paznokci, gdzie paznokieć jest zmiękczany w celu usunięcia grzyba.
Zagrożenia i skutki uboczne
mocznik Kremy je zawierające nie należy stosować przy nadwrażliwości skóry na mocznik. Dotyczy to również skóry zapalnej i zranionej. Unikać kontaktu z oczami i błoną śluzową środków zawierających mocznik. Nie ma doświadczenia w leczeniu dzieci.
Dlatego też tutaj nie zaleca się stosowania substancji zawierających mocznik. Reakcje nadwrażliwości są rzadkie. Jeśli jednak wystąpią, skóra może palić, swędzieć lub zaczerwienić. Czasami mocznik zwiększa uwalnianie leków z innych kremów i maści, co może zwiększyć ich skuteczność.
