Kwetiapina to nazwa leku stosowanego w leczeniu chorób psychicznych. Należy do grupy atypowych neuroleptyków.
Co to jest kwetiapina?
Kwetiapina jest atypowym neuroleptykiem. Ta grupa składników aktywnych znajduje zastosowanie przede wszystkim w terapii zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i schizofrenii. Kwetiapina ma również tę zaletę, że jest lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji, co oznacza, że ma mniej niepożądanych skutków ubocznych.
Kwetiapina została opracowana w latach 90-tych przez międzynarodową firmę farmaceutyczną AstraZeneca. Kontynuowano rozwój pierwszej generacji typowych neuroleptyków. Kwetiapina została zatwierdzona w USA w 1997 roku. Wkrótce potem kraje europejskie poszły w jego ślady. Po wygaśnięciu patentu na kwetiapinę w 2012 r. Wprowadzono wiele leków generycznych.
W Niemczech atypowy neuroleptyk jest dostępny na rynku pod nazwą handlową Seroquel®. Ponieważ kwetiapina jest wydawana na receptę, receptę należy okazać w aptece.
Efekt farmakologiczny
Dopamina jest jedną z najważniejszych substancji przekaźnikowych między ludzkim mózgiem a komórkami nerwowymi. Uwolnienie neuroprzekaźnika powoduje, że znajdujące się poniżej komórki nerwowe otrzymują sygnały przez receptory, które służą jako punkty dokowania.
Jest to zdolność do zapamiętywania rzeczy, bycia szczęśliwym, motywacji lub wykonywania celowych ruchów. Jednak przy nadmiarze dopaminy istnieje ryzyko wystąpienia problemów, od przyjemności maniakalnej, przez schizofrenię, po utratę rzeczywistości.
Do leczenia tych dolegliwości psychologicznych związanych z dopaminą, u. za. Kwetiapina do użytku. Nietypowy neuroleptyk wiąże receptory dopaminy w mózgu bez ich aktywacji. W ten sposób następuje blokada, która zapewnia obniżenie dopaminy do normalnego poziomu.
Wadą kwetiapiny jest jednak to, że substancja czynna zajmuje również receptory adrenaliny i noradrenaliny. To z kolei naraża Cię na skutki uboczne, takie jak niskie ciśnienie krwi i senność.
Po spożyciu kwetiapina jest całkowicie metabolizowana w wątrobie. Produkty rozpadu leku mają również działanie przeciwpsychotyczne. Około 50 procent neuroleptyków opuściło organizm po około siedmiu godzinach.75% kwetiapiny jest wydalane z moczem, a 25% z kałem.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Kwetiapina jest stosowana w leczeniu psychoz. Należą do nich w szczególności schizofrenia, zaburzenia dwubiegunowe i choroby maniakalne. Lek działa również łagodząco na stany pobudzenia, zaburzenia lękowe i depresję. Kwetiapina nie może całkowicie przeciwdziałać fazom depresji lub manii. Jednak lek uważa się za przydatny w zapobieganiu nawrotom.
Podczas gdy wyższe dawki neuroleptyku podaje się w kontekście ostrego leczenia, dawka jest zmniejszana w dłuższej terapii. Kwetiapina jest zwykle przyjmowana w postaci tabletek. Pacjenci najczęściej przyjmują tabletki o przedłużonym uwalnianiu, które uwalniają substancję czynną w sposób opóźniony. Umożliwia to osiągnięcie stabilnego poziomu we krwi.
Dawkowanie kwetiapiny zależy od danego obszaru zastosowania. We wszystkich przypadkach leczenie rozpoczyna się stopniowo. Oznacza to, że pacjent początkowo otrzymuje tylko mniejsze dawki, które są następnie stopniowo zwiększane w miarę postępu terapii, aż do osiągnięcia pożądanego efektu. W ramach terapii podtrzymującej lekarz redukuje ilość substancji czynnej do najniższej sensownej dawki.
Kwetiapinę przyjmuje się raz lub dwa razy dziennie, niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby indywidualnie dostosować dawkę do pacjenta.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwyZagrożenia i skutki uboczne
Stosowanie kwetiapiny może wiązać się z niepożądanymi działaniami niepożądanymi, ale nie występują one u każdego pacjenta. W większości przypadków działania niepożądane, takie jak ból głowy, senność, senność, zwiększenie masy ciała, podwyższony poziom cholesterolu, obniżenie cholesterolu HDL, wzrost poziomu trójglicerydów, tachykardia (przyspieszone bicie serca), suchość w ustach, katar, zaparcia, nudności, wymioty, leukopenia (brak białych krwinek) i wysoki poziom cukru we krwi.
Sporadycznie występują tiki lub drgawki, cukrzyca typu 2, napady padaczkowe, wysypka skórna, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy lub omdlenia. Jeśli stosowanie kwetiapiny prowadzi do złośliwego zespołu neuroleptycznego, terapię należy natychmiast przerwać.
Nie wolno stosować kwetiapiny, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na substancję czynną. Ponieważ substancja ulega intensywnej przebudowie w wątrobie, nie można przyjmować innych leków o takim samym metabolizmie. Te leki to ty. za. inhibitory proteazy HIV-1, lek przeciwdepresyjny nefazodon, lek przeciwgrzybiczy ketokonazol oraz antybiotyki klarytromycyna i erytromycyna.
Dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza jest konieczna w przypadku upośledzenia czynności wątroby, cukrzycy, drgawek, niskiego ciśnienia krwi, ciężkich chorób układu krążenia oraz po udarze. Dawkowanie musi być jak najniższe. Ponadto należy regularnie sprawdzać funkcje narządów i morfologię krwi.
Podawanie kwetiapiny osobom starszym cierpiącym na psychozę związaną z demencją nie ma sensu. Mają zwiększoną śmiertelność podczas terapii.
Należy również unikać kwetiapiny w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie udało się udowodnić bezpiecznego stosowania u matki i dziecka. Ponadto istnieje zwiększone ryzyko dla nienarodzonego dziecka ze względu na skutki uboczne, takie jak zaburzenia ruchowe w ostatnim trymestrze ciąży.
