Lekarz Samuel Hahnemann założył homeopatię ponad 200 lat temu i tym samym położył podwaliny pod nią środki homeopatyczne. Składniki leków homeopatycznych i sposób ich działania wywodzą się z zasady porównania. Ta zasada mówi, że podobieństwo jest traktowane jak. Substancje czynne, które w skoncentrowanej postaci wywołują objawy, z którymi organizm ma do czynienia podczas określonej choroby u osób zdrowych, są uważane za leczące wymienione objawy w postaci rozcieńczonej lub nasilonej. Leki homeopatyczne z aktywnym składnikiem cebuli kuchennej są stosowane na przykład przeciwko alergiom, ponieważ w obu przypadkach charakterystyczne jest łzawienie oczu.
Aplikacja medyczna i zdrowotna
Leki homeopatyczne mają stymulować zdolność organizmu do samoleczenia.
Środki homeopatyczne nie mają do dziś szerokiego lobby w medycynie konwencjonalnej, ponieważ zasady działania nie można wyjaśnić dostępnymi środkami naukowymi. W medycynie naturalnej ważne jest, aby wcześniej przeprowadzić szczegółową historię medyczną, aby zastosować właściwy środek homeopatyczny. Anamneza służy do określenia możliwie całościowego obrazu przyczyn, wpływów i okoliczności choroby, w celu osiągnięcia najlepszego podejścia do leczenia za pomocą odpowiedniego środka homeopatycznego.
W szczególności środek homeopatyczny ma na celu stymulowanie zdolności organizmu do samoleczenia. Jeśli objawy są jasno określone, terapeuta próbuje znaleźć właściwy środek homeopatyczny w odpowiednim wzmocnieniu. Leki homeopatyczne mogą zawierać podstawowe substancje z roślin, minerałów, zwierząt lub materiału patologicznego w rozcieńczonej postaci. Zasadniczo wiele obrazów klinicznych można leczyć środkami homeopatycznymi.
Szczególnie choroby przewlekłe, takie jak egzema skórna, alergie, migreny czy dolegliwości reumatyczne, ale także depresja i problemy z tarczycą są popularnymi punktami wyjścia dla homeopatii.
Formy, typy i funkcjonalność
Zasada potęgowania dla środki homeopatyczne jest drugim filarem homeopatii. Oznacza to rozcieńczenie roztworu alkoholem w stosunku 1: 100 lub natarcie go cukrem mlecznym w tym samym stosunku, co daje różne moce C dla środków homeopatycznych.
Potencje D rozcieńcza się 1:10. Jeśli za punkt wyjścia przyjmie się tak zwaną nalewkę macierzystą środka homeopatycznego i rozcieńczy się odpowiednio 10 lub 100 częściami alkoholu lub laktozy, uzyskuje się następny poziom wzmocnienia D lub C. Ten rozcieńczony roztwór jest następnie ponownie rozcieńczany 10 lub 100 częściami i ponownie daje następny poziom wzmocnienia środka homeopatycznego.
Zasada ta może posunąć się tak daleko, że w zasadzie środek homeopatyczny nie zawiera już wykrywalnych składników aktywnych. Przy sile C5 proces rozcieńczania prowadzono 5-krotnie w opisanym stosunku. W przeciwieństwie do przyjętego sposobu działania, mniej aktywnego składnika to mniejszy efekt, w homeopatii jest odwrotnie, a wyższe potencje osiągają wyższy stopień skuteczności.
Zagrożenia i skutki uboczne
Dobrze znany i dość pożądany efekt uboczny środki homeopatyczne jest pierwszym pogorszeniem. Oznacza to, że gdy tylko zastosuje się lek homeopatyczny, objawy, które już występują, nasilają się.
Często jest to wskazanie dla terapeuty, że środek homeopatyczny działa i został prawidłowo dobrany. W rzadkich przypadkach leki homeopatyczne mogą powodować reakcje alergiczne przy małej sile działania, która zawiera większą ilość składników aktywnych. Szczególnie w leczeniu raka należy położyć nacisk na zrównoważone stosowanie medycyny konwencjonalnej i naturalnej.
Naturopatia może wspaniale wspierać leczenie chorób nowotworowych poprzez stosowanie środków homeopatycznych, ale samo stosowanie naturalnej może mieć fatalne konsekwencje. Ze względu na zwykle stosowane niskie stężenia, leki homeopatyczne są w większości wolne od skutków ubocznych.
.jpg)
.jpg)
