Produkcja hormonów

Plik Produkcja hormonów jest zlokalizowany w różnych miejscach ciała. Układ hormonalny obejmuje narządy wytwarzające hormony, takie jak szyszynka, tarczyca, przytarczyce, przysadka mózgowa, grasica, trzustka, jajniki, jądra i nadnercza.

Co to jest produkcja hormonów?

Większość produkcji hormonów odbywa się w narządach hormonalnych. Większość hormonów jest wytwarzana w przysadce mózgowej, podwzgórzu i nadnerczach. Ale nasada (szyszynka), gruczoły przytarczyczne i wysepki Langerhansa trzustki również tworzą niezbędne hormony.

Gruczoły wydzielania wewnętrznego obejmują również komórki Leydiga w jądrach, ciałko żółte i komórki serca wytwarzające przedsionkowy peptyd natriuretyczny (ANP). Hormony powstają nawet w narządach, które w rzeczywistości nie są częścią układu hormonalnego. Na przykład w żołądku lub jelitach powstaje duża liczba hormonów trawiennych.

W zależności od hormonu do produkcji wymagane są różne substancje wyjściowe. Glukokortykoidy, mineralokortykoidy i hormony płciowe są wytwarzane ze steroidów. Hormony tarczycy T3 i T4 są oparte na związkach jodu. Adrenalina, noradrenalina, histamina, serotonina i melatonina są zbudowane z aminokwasów. Wszystkie hormony uwalniające i hamujące, hormon antydiuretyczny (ADH), FSH, ACTH, LH, insulina, gastryna, parathormon i erytropoetyna składają się z peptydów i białek. Eikozanoidy są podstawą prostaglandyn i leukotrienów.

Funkcja i zadanie

Narządem nadrzędnym w produkcji hormonów jest podwzgórze. Wytwarza osiem niezbędnych hormonów. Dzięki hormonowi uwalniającemu tyreotropinę (TRH) podwzgórze reguluje czynność tarczycy poprzez przysadkę mózgową.Gdy poziom TRH jest wysoki, przysadka mózgowa wytwarza hormon tyreotropowy (TSH). Działa to stymulująco na wzrost tarczycy i stymuluje uwalnianie hormonów tarczycy T3 i T4. T3 i T4 są wytwarzane przez komórki nabłonka pęcherzykowego. W tym celu komórki potrzebują jodu. W organizmie hormony tarczycy mobilizują następnie energię i stymulują metabolizm.

Hormon uwalniający kortykotropinę (CRH) jest również wytwarzany w podwzgórzu. W przednim przysadce mózgowej odpowiada za uwalnianie hormonu ACTH. ACTH, hormon adrenokortykotropowy, składa się z 39 aminokwasów. Poprzez krwioobieg dociera do kory nadnerczy, gdzie stymuluje produkcję glukokortykoidów. Glukokortykoidy należą do grupy hormonów steroidowych. Substancją wyjściową jest cholesterol, który pochodzi z pożywienia lub jest syntetyzowany przez wątrobę. Kortyzol jest następnie wytwarzany w pośrednich stadiach pregnenolonu, progesteronu, hydroksyprogesteronu i deoksykortyzolu.

Produkcja glukokortykoidów podlega wahaniom dobowym. Prawie żadne glukokortykoidy nie są wytwarzane podczas snu; maksimum produkcji osiągane jest we wczesnych godzinach porannych. Glukokortykoidy, takie jak kortyzol, stymulują produkcję glukozy i mobilizację tłuszczu. Jednocześnie hamują wydzielanie insuliny. Insulina jest wytwarzana w komórkach beta trzustki. Produkcja jest szczególnie stymulowana przez spożycie żywności. Po jedzeniu poziom insuliny we krwi wzrasta, dzięki czemu więcej glukozy może zostać przetransportowane z krwi do komórek.

Innym hormonem wytwarzanym w podwzgórzu jest hormon uwalniający gonadotropiny (GnRH). Stymuluje produkcję i wydzielanie dwóch gonadotropin w przednim przysadce mózgowej. Z jednej strony, FSH jest coraz częściej syntetyzowany. FSH to hormon folikulotropowy. Dociera do gonad przez krwioobieg. LH, hormon luteinizujący, wpływa również na jajniki i jądra. U mężczyzn LH stymuluje produkcję testosteronu. U kobiet LH pobudza produkcję estrogenów w jajnikach.

Choroby i dolegliwości

Podczas produkcji hormonów mogą wystąpić zaburzenia w różnych narządach hormonalnych, które mogą powodować wiele różnych objawów. W większości przypadków produkcja hormonów w podrzędnych narządach dokrewnych jest zaburzona. Łagodne lub złośliwe choroby podwzgórza lub przysadki mózgowej rzadko wpływają na produkcję hormonów. Guzy przysadki mogą być hormonalne lub nieaktywne. Najczęstszym guzem przysadki jest prolactinoma. Jest to guz, który wytwarza hormon prolaktynę. Z drugiej strony guz może również ograniczać produkcję hormonów, tak że na przykład występuje niedobór hormonu wzrostu. Przejawia się to zwiększeniem odkładania się tłuszczu w żołądku, zwiększonym ryzykiem osteoporozy lub spadkiem masy mięśniowej. Jeśli przysadka mózgowa przestaje wytwarzać TSH, rozwija się niedoczynność tarczycy z objawami, takimi jak zmęczenie, zmęczenie, nietolerancja zimna, zaparcia i wypadanie włosów.

Drastyczne skutki ma również zakłócenie produkcji hormonów w nadnerczach. Tak zwany kryzys Addisona prowadzi do całkowitej utraty produkcji. Kryzys Addisona zwykle rozwija się w wyniku choroby Addisona. Nagły spadek poziomu hormonów powoduje poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, które mogą prowadzić do śpiączki. Jeśli kryzys Addisona zostanie rozwiązany zbyt późno, może to być śmiertelne.

W przypadku choroby Cushinga problemem nie jest brak produkcji hormonów, ale nadmierna produkcja. W chorobie Cushinga guz przysadki mózgowej wytwarza zbyt dużo ACTH. W rezultacie kora nadnerczy syntetyzuje zbyt dużo kortyzolu. Dlatego choroba ta jest również znana jako hiperkortyzolizm. Typowe objawy zespołu Cushinga to otyłość tułowia, przyrost masy ciała, okrągła twarz księżyca, zmniejszenie masy mięśniowej, podwyższone ciśnienie krwi, impotencja, a u dzieci zaburzenia wzrostu lub otyłość.

Jeśli przysadka mózgowa wytwarza zbyt mało hormonu antydiuretycznego, prowadzi to do moczówki prostej. Pacjenci nie mogą już zatrzymywać wody w organizmie i codziennie wydalają do 20 litrów moczu. Ciągle są spragnione i piją duże ilości. W zespole Schwartza-Barttera przysadka mózgowa wytwarza znacznie za dużo ADH. Zmiany elektrolitów prowadzą do utraty apetytu, wymiotów, biegunki, skurczów mięśni i nudności. Przyczyny zespołu Schwartza-Barttera to uraz, zapalenie mózgu lub ciężkie oparzenia. Zapalenie płuc może również powodować ten zespół.