Wymiana hormonów

W a Wymiana hormonów niedobór hormonów jest kompensowany przez podawanie syntetycznych lub naturalnych hormonów. Nie ma znaczenia, czy niedobór jest bezwzględny czy względny. Za synonim substytucji hormonów uważa się Hormonalna terapia zastępcza.

Co to jest zastępowanie hormonów?

Zastępowanie hormonów odnosi się do zastąpienia brakujących lub niedostatecznie stężonych hormonów przez podanie syntetycznych lub naturalnych środków hormonalnych. Hormonalna terapia zastępcza jest często określana jako hormonalna terapia zastępcza. Termin hormonalna terapia zastępcza w węższym znaczeniu jest często używany w związku z podawaniem leków w okresie menopauzy lub podczas zabiegów zmiany płci.

Jednak zastępowanie hormonów wpływa na wszystkie hormony. W ten sposób podaje się insulinę, gdy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki. Hormony tarczycy podaje się, gdy tarczyca jest nieaktywna. Podawanie hormonu wzrostu somatotropiny odbywa się przy niskim wzroście. W końcu objawy pomenopauzalne są często leczone estrogenami. Istnieją substytucje hormonalne, które są absolutnie niezbędne do przeżycia.

W celu złagodzenia objawów stosuje się inne terapie hormonalne. Jednak czasami mogą wystąpić poważne skutki uboczne. Przykładem tego jest terapia hormonalna w okresie klimakterium u kobiet i klimakterium męskiego u mężczyzn.

Funkcja, efekt i cele

Zastępstwa hormonalne często mają działanie ratujące życie u ludzi. Hormon zawsze trzeba wymienić, gdy go brakuje lub gdy jego stężenie w organizmie jest zdecydowanie za niskie. Hormony są niezbędne do funkcjonowania procesów fizycznych, ponieważ hormony kontrolują wszystkie funkcje organizmu. Jeśli, na przykład, komórki wysp trzustkowych Langerhansa zawodzą, hormon insuliny nie jest już produkowany. Ponieważ insulina powoduje przedostawanie się cukru we krwi do komórek, jest niezbędna dla organizmu.

Dlatego jeśli się nie powiedzie, należy go codziennie wstrzykiwać, aby podtrzymać życie. W przypadku niedoczynności tarczycy wytwarza się zbyt mało hormonów tarczycy. Ponieważ hormony tarczycy stymulują metabolizm energetyczny, wszystkie procesy fizyczne zostają zatrzymane, jeśli ich brakuje. Dlatego w tym przypadku niezbędna jest substytucja hormonów tarczycy. Inne hormony kontrolują wzrost, pobudliwość seksualną, przebieg ciąży, cykl menstruacyjny i wiele więcej. Istnieją również hormony, które stymulują inne gruczoły hormonalne do produkcji hormonów.

Należą do nich niektóre hormony przysadki, takie jak hormon folikulotropowy (FSH) i hormon luteinizujący (LH), które pobudzają gonady do produkcji hormonów. Obejmuje to również hormon adrenokortykotropowy (ACTH), który stymuluje korę nadnerczy do tworzenia glukokortykoidów, oraz hormon stymulujący tarczycę (TSH), który stymuluje tarczycę. Oprócz tych hormonów przysadka mózgowa wytwarza również szereg hormonów, które działają bezpośrednio na narządy.

Jeśli przysadka mózgowa zawodzi, załamuje się hormonalny układ regulacyjny. Konieczne jest zatem uzupełnienie brakujących hormonów. W przypadku niedoboru męskiego hormonu płciowego testosteron jest często zastępowany w ramach terapii substytucyjnej. Niedobór testosteronu może mieć przyczyny pierwotne lub wtórne. Kiedy zostaje zastąpiony na starość, następuje ogólny wzrost wydajności. Substytucja testosteronu może być konieczna przed okresem dojrzewania, aby w ogóle rozwinąć się drugorzędne męskie cechy płciowe. W związku z substytucją hormonalną najczęściej omawia się podawanie estrogenów w okresie klimakterium.

W celu złagodzenia ciężkich objawów menopauzy przeprowadza się tu substytucję hormonów. Jednak ta terapia hormonalna niesie również ryzyko. Dlatego należy tutaj porównać korzyści i ryzyko. Klimakterium charakteryzuje się fazą od dojrzałości płciowej do zaprzestania produkcji hormonów przez jajniki. Jest to naturalny proces, ale czasami wiąże się z poważnymi objawami, takimi jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, bóle stawów, nerwowość, bóle mięśni i wiele innych.

Jeśli objawy staną się bardzo nasilone, procesy menstruacyjne mogą zostać nieco wydłużone przez zastąpienie hormonów estrogenami i gestagenami. Prowadzi to do osłabienia objawów. Właściwie w tym przypadku nie jest to kwestia substytucji hormonów, ponieważ organizm w naturalny sposób przestaje wytwarzać estrogen. Podaje się tu również hormony, aby złagodzić związane z tym objawy.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Zastąpienie hormonów jest często niezbędne, ale może również wiązać się z ryzykiem. Kiedy organizm przestaje wytwarzać hormony egzystencjalne, należy je wymienić na zewnątrz. Dotyczy to na przykład hormonów tarczycy lub insuliny. Hormony tarczycy zapewniają utrzymanie metabolizmu energetycznego, a insulina zapewnia dostępność cukru we krwi w komórkach. Jedynym zagrożeniem dla zdrowia jest przedawkowanie.

Większość skutków ubocznych i zagrożeń wiąże się z zastępowaniem hormonów u kobiet w okresie menopauzy. Właściwie zamiast substytucji hormonalnej jest to terapia hormonalna. Ponieważ produkcja estrogenu jest naturalnie zatrzymywana w okresie menopauzy, nie trzeba tu zastępować żadnego hormonu. Przy tej terapii dodatkowe estrogeny mają nieco podtrzymywać proces menstruacyjny, aby złagodzić objawy występujące w okresie menopauzy. Jednak oprócz podawania estrogenów, progestyny ​​muszą być podawane jako przeciwnik estrogenów.

W przeciwnym razie istnieje ryzyko zachorowania na raka jamy macicy. Jeśli macica została już usunięta, progestyny ​​nie muszą być dodatkowo stosowane. Ogólnie jednak istnieje ryzyko pogorszenia stanu zdrowia podczas długotrwałej terapii hormonalnej. Zagrożenia obejmują raka piersi, raka jajnika, udar, zakrzepicę lub zawał serca. Na przykład terapia hormonalna w dolegliwościach pomenopauzalnych powinna być prowadzona tylko wtedy, gdy jakość życia jest poważnie pogorszona i gdy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko.