Balneologia

Plik Balneologia jest Nauka o kąpieli. Zabiegi balneologiczne są stosowane głównie w ramach zabiegów uzdrowiskowych. Choroby układu oddechowego i skóry można złagodzić za pomocą zabiegów balneologicznych, podobnie jak choroby metaboliczne i różne objawy chorób układu nerwowego.

Co to jest balneologia

Kąpielisko jest znane jako balneologia. Metody balneologiczne należą do najstarszych metod leczniczych. Nauka balneologiczna zajmuje się zastosowaniem naturalnych źródeł leczniczych i borowin. Źródła lecznicze są wykorzystywane w balneologii zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.

Tak więc kuracje pitne i inhalacje można znaleźć również w dziedzinie balneologii. Oprócz terapii kąpielowej do podobszarów balneologicznych zaliczane są również obszary balneologii, hydrochemii i balneofizyki. Technika balneologiczna polega na badaniu odpowiedniej kontroli temperatury, przechowywania i przechowywania środków balneologicznych. Właściwe projektowanie wanien i akcesoriów do inhalacji to także kwestia technologii balneologicznej. Z drugiej strony, hydrochemia oznacza teorię składu środków zaradczych. Wpływ poszczególnych składników na organizm traktowany jest również w kontekście hydrochemii.

Kąpiel to najważniejsza dziedzina balneologii. Różne rodzaje kąpieli mają różny wpływ na organizm. Dziedzina terapii kąpielowej uczy więc balneologów, które kąpiele mogą złagodzić objawy jakich chorób. Emil Osann uważany jest za pioniera w dziedzinie balneologii, ale już w XVI wieku medycyna i botanicy podążali za kierunkami balneologicznymi.

Zabiegi i terapie

Z reguły pacjenci biorą udział w zabiegach balneologicznych, zwłaszcza w ramach kuracji. Na przykład pobyty uzdrowiskowe są przepisywane pacjentom z reumatyzmem, ale częścią spektrum leczenia są również choroby ośrodkowego układu nerwowego, choroby układu oddechowego, choroby tętnic i żył oraz niektóre choroby skóry. W kąpielach leczniczych występuje stosunkowo wysokie stężenie substancji rozpuszczonych. Dzięki temu zasila organizm w kąpielach balneologicznych, odciążając stawy i mięśnie pacjenta.

Ból mięśni to jedna z najczęstszych dolegliwości związanych z chorobami układu nerwowego. Na przykład często cierpią na to osoby z chorobą autoimmunologiczną stwardnieniem rozsianym. Dolegliwości te można złagodzić kąpielami w leczniczej wodzie bogatej w minerały. Kąpiele do ćwiczeń w ciepłej lub letniej wodzie są również przydatne w chorobach ośrodkowego układu nerwowego. Wypór minerałów w wodzie leczniczej jest wykorzystywany w tych zabiegach do ćwiczenia mięśni pacjenta. Ta forma balneologii jest również stosowana w leczeniu zapalenia stawów i osteoporozy i może poprawić anomalie postawy. Z drugiej strony kąpiele błotne zawierają dużą ilość torfu, który oddaje ciepło z małą prędkością. Ta aplikacja może złagodzić napięcie mięśni.

Natomiast w wodzie leczniczej zawierającej dwutlenek węgla pobudza się krążenie pacjenta i przepływ krwi. Dzięki tym procedurom można obniżyć ciśnienie krwi. Odwrotny efekt daje kąpiel tlenowa. To ciepła i musująca kąpiel, która stymuluje ciśnienie krwi pacjenta. Sole z kąpieli solankowej wykorzystywane są w terapii reumatyzmu. Stosuje się je również przy chorobach skóry, u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi czy przy dolegliwościach ginekologicznych. W przypadku neurodermitów, egzemy i podobnych chorób skóry natomiast stosuje się kąpiel siarkową, która działa przeciwbakteryjnie.

W przypadku ropni gruczołów potowych i arteriosklerozy bardziej wskazana jest kąpiel jodowa, w której skóra pacjenta absorbuje jod. Swędzenie skóry leczone jest kąpielą słodową i otrębową. Z drugiej strony sączące się choroby skóry łagodzi kąpiel z kory dębu. Kąpiel inhalacyjna łagodzi choroby układu oddechowego przy pomocy olejków eterycznych, a świerkowa kąpiel igłowa poprawia zaburzenia nerwowe i zaburzenia snu. W Stangerbadzie prąd wodny działa na mięśnie pacjenta, a tym samym ma działanie przeciwbólowe w reumatyzmie i nerwobólach.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Diagnostyka i metody badań

Balneologia jest zaliczana do fizjoterapii. Dlatego nie jest to sam obszar diagnostyczny. Rozpoznanie raczej poprzedza leczenie balneologiczne. Dlatego procedury balneologiczne należy rozumieć głównie jako zastosowania czysto terapeutyczne. Z reguły są one zalecane przez lekarza prowadzącego w związku z różnymi chorobami i indywidualnymi objawami pacjenta. Proponowane zabiegi zwykle nie są zmieniane przez balneologów. W trakcie kuracji zabiegi mogą być również zaplanowane przez balneologów, którzy ustalają indywidualne postępowanie z uwzględnieniem objawów pacjenta.

Z reguły nasilenie objawów determinuje plan leczenia. W najszerszym znaczeniu balneolodzy wykonują diagnostykę w indywidualnych przypadkach, ponieważ oceniają nasilenie objawów w celu ustalenia odpowiedniego planu terapii. W zależności od objawów ten plan terapii może koncentrować się na profilaktyce, rehabilitacji lub łagodzeniu niektórych chorób lub dolegliwości. Wielu balneologów jest lekarzami w określonej dziedzinie i dlatego jest w stanie ocenić określone objawy. Najważniejszym narzędziem diagnostycznym balneologa jest wywiad. W bezpośrednim dialogu z pacjentem balneolog dowiaduje się, jakie objawy występują.

W celu oceny przeciwwskazań do określonych zastosowań zwykle bada pacjenta w sposób szczegółowy zgodnie z wywiadem. Większość badań balneologicznych to szczegółowe badania lekarskie, które obejmują przede wszystkim analizę czynnościową układu mięśniowo-szkieletowego. Podczas badania balneolog korzysta z nowoczesnych możliwości diagnostycznych, takich jak RTG, USG czy USG Doppler, izokinetyczne badanie mięśni oraz EKG. Wynik izokinetycznego badania mięśni jest szczególnie istotny przy planowaniu zastosowań terapeutycznych.