Ciśnienie śródczaszkowe

Z ciśnienie śródczaszkowe jest potocznie nazywany Ciśnienie śródczaszkowe wyznaczony. Odgrywa ważną rolę w krążeniu krwi i funkcjonowaniu mózgu.

Co to jest ciśnienie wewnątrzczaszkowe?

Ciśnienie wewnątrzczaszkowe jest potocznie określane jako ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Odgrywa ważną rolę w krążeniu krwi i funkcjonowaniu mózgu.

W języku angielskim ciśnienie wewnątrzczaszkowe nazywane jest ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub skrótem ICP znany. Skrót ICP jest również używany w krajach niemieckojęzycznych. Ciśnienie wewnątrzczaszkowe to ciśnienie występujące w jamie czaszkowej.

Czaszka mózgu składa się z siedmiu pojedynczych kości, które otaczają i chronią mózg. Oprócz mózgu czaszka zawiera krew i alkohol. Płyn mózgowo-rdzeniowy jest płynem ustrojowym utworzonym przez splot naczyniówkowy. Krąży po całej przestrzeni CSF. Przestrzeń alkoholowa to system ubytków w mózgu i rdzeniu kręgowym. Ponieważ mózgowa czaszka zostaje całkowicie skostniała w ciągu pierwszych kilku lat życia, całkowita objętość mózgu, krwi i alkoholu w głowie musi zawsze pozostać taka sama.

Oprócz mózgu jest miejsce na około 70 mililitrów alkoholu i 100 mililitrów krwi u dorosłych. Dystrybucja jest zgodna z doktryną Monro-Kelliego. W związku z tym dystrybucja zawsze obejmuje 80% tkanki mózgowej, 12% krwi i 8% alkoholu. Ciśnienie wewnątrzczaszkowe można utrzymać na stałym poziomie tylko wtedy, gdy są przestrzegane te warunki. U dorosłych dostępna objętość śródczaszkowa wynosi około 1600 mililitrów. Fizjologiczne ciśnienie wewnątrzczaszkowe u osób zdrowych wynosi od 5 do 15 mmHg. Po przeliczeniu odpowiada to słupie wody od 5 do 20 cm. U dzieci ciśnienie wewnątrzczaszkowe powinno wynosić od 0 do 10 mmHg.

Funkcja i zadanie

Ciśnienie wewnątrzczaszkowe odgrywa kluczową rolę w dopływie krwi do mózgu. Bez odpowiedniego ciśnienia wewnątrzczaszkowego funkcja mózgu jest zagrożona. Ciśnienie wewnątrzczaszkowe kontrastuje z ciśnieniem krwi w mózgu. Mózg potrzebuje stałego dopływu krwi bogatej w składniki odżywcze i tlen. Ma bardzo wysoką podstawową przemianę materii i nawet w stanie spoczynku potrzebuje około jednej piątej całkowitego zaopatrzenia organizmu w tlen. W przeciwieństwie do innych komórek ciała, komórki nerwowe nie są również w stanie zaspokoić swoich potrzeb energetycznych bez tlenu (beztlenowo).

Kiedy przepływ krwi w mózgu jest zmniejszony, mózg jest uszkodzony. Komórki nerwowe umierają. Ciśnienie wewnątrzczaszkowe wpływa na przepływ krwi w mózgu, a tym samym na dopływ tlenu i składników odżywczych.

W warunkach fizjologicznych ciśnienie wewnątrzczaszkowe jest niższe niż ciśnienie, przy którym krew jest pompowana do mózgu. Dlatego ciśnienie wewnątrzczaszkowe nie wpływa na przepływ krwi w mózgu. Ale gdy tylko ciśnienie wewnątrzczaszkowe i ciśnienie krwi w mózgu są takie same, mózg nie jest już odpowiednio ukrwiony. Brakuje składników odżywczych i tlenu.

Tkanka mózgowa, naczynia mózgowe i przestrzenie alkoholowe są w ciągłej wymianie, aby skompensować wahania objętości. Na przykład, jeśli zwiększa się objętość tkanki mózgowej, można to skompensować, zmniejszając objętość alkoholu lub krwi. Wówczas ciśnienie śródczaszkowe nie rośnie pomimo wzrostu objętości tkanki mózgowej. Dlatego ciśnienie wewnątrzczaszkowe jest zmienną dynamiczną, która musi być stale dostosowywana do aktualnych okoliczności.

Jeśli kompensacja nie jest już możliwa, ciśnienie wewnątrzczaszkowe wzrasta. Im wolniej wzrasta ciśnienie śródczaszkowe, tym lepiej można przetworzyć wzrost ciśnienia. Można skompensować wzrost objętości od 5 do 10 mililitrów. W nagłych przypadkach zwiększona resorpcja płynu może również wchłonąć większe, powoli postępujące przyrosty objętości. Kaszel, kichanie lub uciskanie ciała może również na krótko zwiększyć ciśnienie śródczaszkowe do 50 mm Hg poprzez zmniejszenie powrotu żylnego do serca. Takie krótkotrwałe skoki ciśnienia można jednak dobrze tolerować.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zaburzenia pamięci i zapominanie

Choroby i dolegliwości

Wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego może być spowodowany zwiększeniem objętości jednego lub więcej przedziałów. Wzrost funkcjonalnej tkanki mózgowej może wynikać na przykład z guza mózgu lub obrzęku mózgu po wypadku. Udar lub zapalenie mózgu (zapalenie mózgu) może również powodować zwiększenie objętości, a tym samym wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Ciśnienie wewnątrzczaszkowe również wzrasta wraz z przeszkodami w odpływie. Wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego może być zablokowany przez guz. Ponieważ struktury nadal wytwarzają płyn mózgowo-rdzeniowy pomimo blokady, prowadzi to do zatkania, a tym samym do wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Ropień może również uniemożliwić odpływ wody mózgowej. Inną przyczyną niedrożności drenażu jest krwotok mózgowy. Ponadto wzrost płynu w czaszce prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, co może mieć charakter metaboliczny lub toksyczny. Innym powodem obrzęku mózgu jest niedotlenienie. Kiedy brakuje tlenu, mózg reaguje obrzękiem. Najczęstszą przyczyną obrzęku mózgu spowodowanego niedotlenieniem jest zawał mózgu. Zawał mózgu jest również znany jako uraz niedokrwienny lub udar. Jeśli naczynie żylne zostanie zablokowane przez zakrzepicę, krew żylna gromadzi się w czaszce. Zwiększa to również ciśnienie wewnątrzczaszkowe.

Głównym objawem patologicznego wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego jest silny ból głowy. Mogą również wystąpić nudności lub wymioty. Widoczne są tak zwane brodawki. Jest to obrzęk punktu wyjścia nerwu wzrokowego. Może to prowadzić do upośledzenia wzroku. Zastoinową brodawkę rozpoznaje się za pomocą oftalmoskopu. Połączenie bólu głowy, wymiotów i zastoinowej brodawki jest znane jako triada ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Inne objawy zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego to zawroty głowy, wolne bicie serca, porażenie mięśni oka i nieobecność psychiczna. Odruch Cushinga powoduje wzrost ciśnienia krwi przy jednoczesnym spadku tętna. Zjawisko to nazywa się pulsem ciśnienia.