Kondycjonowanie

Termin Kondycjonowanie wywodzi się z psychologii. Rozróżnia się tutaj warunkowanie klasyczne i warunkowanie instrumentalne lub instrumentalne.

Warunkowanie jest przede wszystkim używane w nauce i edukacji. Krytycy uważają, że podejście do warunkowania jest zbyt jednostronne, ponieważ zbyt wiele innych form uczenia się jest zaniedbywanych lub nawet niebezpiecznych, jeśli nauka przerodzi się w ujeżdżenie.

Jakie jest uwarunkowanie?

Pojęcie warunkowania wywodzi się z psychologii uczenia się. Zasadniczo chodzi o wywołanie określonych reakcji poprzez określone bodźce.

Rozróżnia się warunkowanie klasyczne i warunkowanie instrumentalne lub instrumentalne. W warunkowaniu klasycznym ciągłe specyficzne bodźce i wynikające z nich nagrody niezawodnie wyzwalają reakcje fizyczne lub behawioralne. Pierwszym przykładem tego klasycznego uwarunkowania były psy Pawłowskie. Iwan Pietrowicz Pawłow odkrył te reakcje przez przypadek, a następnie udoskonalił tę obserwację poprzez eksperyment, zawsze dzwoniąc w dzwonek przed podaniem jedzenia swoim psom laboratoryjnym.

W ten sposób osiągnął u swoich psów testowych, że zaczęły ślinić się, zanim podano im jedzenie. Warunkowanie instrumentalne lub instrumentalne zawsze zaczyna się od już istniejącego podstawowego zachowania, które pojawia się spontanicznie. Poprzez nagradzanie lub karanie tego, co w psychologii uczenia się nazywa się wzmocnieniem pozytywnym lub negatywnym, możliwe jest zwiększenie tego zachowania w przypadku wzmocnień pozytywnych lub zmniejszenie go w przypadku wzmocnień negatywnych.

Funkcja, efekt i cele

Warunkowanie klasyczne może być stosowane szczególnie w eksperymentach, ale nie jest ono przydatne w tej formie w psychologii uczenia się. Służy jedynie jako objaśniający model zachowania, którego wcześniej nie rozumiano.

Raczej te ustalenia są często przydatne w wyjaśnianiu dolegliwości psychosomatycznych. Tak więc nieświadomie, w przerażających sytuacjach, obecność bodźca, który przypadkowo występuje, może prowadzić do reakcji alergicznych. Podczas leczenia takiej alergii pomocne może być określenie, kiedy ta reakcja wystąpiła po raz pierwszy, a tym samym znalezienie związku. Dzięki ukierunkowanemu przeciwwarunkowaniu takie choroby psychosomatyczne można często leczyć, ograniczać lub nawet dobrze leczyć.

Inaczej jest w przypadku warunkowania instrumentalnego lub instrumentalnego. Ta forma warunkowania jest dziś bardzo powszechna. Zawsze istnieje pewne podstawowe zachowanie, które powinno zostać zmienione przez warunkowanie. Pozytywne wzmocnienia są również znane jako nagrody, negatywne wzmocnienia jako kara. Wszystko zależy od tego, jakie warunkowanie ma osiągnąć, czy lepiej pracować z pozytywnymi, czy negatywnymi wzmacniaczami. W dzisiejszej psychologii uczenia się jest pewne, że tylko pozytywne wzmocnienia mogą wpływać na pewne mocne strony uczenia się w taki sposób, że są one rozszerzane i pokazywane częściej. Ci, którzy są chwaleni, starają się zdobyć jeszcze więcej pochwał.

Przykładem może być nagroda dla konia, który ma pokazywać pewne sztuczki w ujeżdżaniu wolności, poczęstunkiem lub psikusami. Z biegiem czasu pokaże te zachowania z taką pewnością, że można to niezawodnie wykonać w przedstawieniu przed publicznością. Wcześniej ten sam koń mógł mieć tendencję do kopania podczas skrobania kopyt. Nie są wtedy chwaleni za takie zachowanie, ale karani, na przykład policzkiem, nieprzyjaznym „nie” lub po prostu nie dostają poczęstunku po zadrapaniu kopyt. Jeśli kopyta istnieją bez kroku, otrzymują ucztę.

Koń prawdopodobnie z czasem przestanie chodzić podczas drapania kopyt, ponieważ został wystawiony na działanie negatywnych wzmocnień za niepożądane zachowanie i pozytywnych wzmocnień za pożądane zachowanie. Obecnie wiele się dyskutuje na temat pracy bardziej z pozytywnymi niż negatywnymi wzmocnieniami wobec dzieci, zwłaszcza w szkole. W przeszłości kar było więcej, dziś jest więcej pochwał, aby zachęcić dzieci do udziału w zajęciach.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Krytyka warunkowania wynika przede wszystkim z zaniedbania wielu innych aspektów uczenia się. Obejmuje to naturalne zachowania większości żywych istot i ludzi z ciekawości, a także uczenie się na modelu, czyli naśladowanie obserwowanych zachowań innych społecznie żyjących zwierząt lub innych ludzi.

Inne punkty krytyki dotyczą tego, że warunkowanie może również trenować zachowania, które są szkodliwe, na przykład chwaląc niepożądane negatywne zachowania. Takiego psa można wyszkolić na niebezpiecznego spacerowicza. Przykład dobrych i złych ocen w szkole jako pozytywnych i negatywnych wzmocnień może posłużyć jako model wyjaśniający, aby zilustrować, gdzie nadal istnieją problemy z uwarunkowaniami. Jeśli dziecko od początku doświadcza, że ​​zawsze otrzymuje dobre oceny za swoje osiągnięcia, czuje się utwierdzone w szkole i będzie się starało jeszcze więcej.

W domu dziecko otrzymuje dodatkowe pochwały od rodziców lub innych członków rodziny i nadal czuje się docenione. Można przypuszczać, że takie dziecko będzie się dalej rozwijało w dobrego ucznia. Inaczej jest w przypadku dziecka, które na początku szkoły otrzymuje przeważnie słabe oceny. Postrzega to jako karę, w domu rozczarowanie rodziców jako karę dodatkową i może w ten sposób całkowicie stracić chęć do nauki i mniej lub bardziej odmówić chodzenia do szkoły.