kukurydza

Z kukurydza to rodzaj rośliny z rodziny traw. Z globalnej perspektywy kukurydza jest jednym z podstawowych produktów spożywczych. Roślina jest również wykorzystywana jako roślina paszowa i energetyczna.

Co powinieneś wiedzieć o kukurydzy

Dzisiejsza uprawiana kukurydza pochodzi z dzikiej trawy Teosinte. Prehistoryczne pozostałości tuszu balsas teo znaleziono w Panamie, Meksyku i Peru. Szacuje się, że pierwsze odmiany kukurydzy, które są bardzo podobne do dzisiejszej, wyhodowano ponad 9 000 lat temu.

Kilka tysiącleci później uprawiana kukurydza dotarła również do Europy. Christopher Columbus odkrył uprawę kukurydzy na Karaibach i przywiózł ją do Hiszpanii. Od 1525 roku uprawiano kukurydzę na polach w Hiszpanii. Pierwsza pisemna wzmianka znajduje się w księdze ziół Leonharta Fuchsa z 1543 roku. Kukurydza jest uprawiana w Niemczech od XVI wieku. Początkowo, ze względu na warunki klimatyczne, słodka trawa była uprawiana tylko w regionie Renu lub w Badenii. Dopiero po wystąpieniu niedoborów żywności w 1805 r. Z powodu nieudanych zbiorów ziemniaków wyhodowano odmiany kukurydzy, które mogły się rozwijać również w środkowych i północnych Niemczech.

W tamtym czasie kukurydza była jednak nadal używana głównie do karmienia bydła. Stopniowo jednak kukurydza była coraz częściej wykorzystywana do zaopatrywania ludności. Był używany do zup, puddingów, owsianek czy ciast. Kukurydza jest tradycyjnie zbierana latem. Wysiew odbywa się od kwietnia do maja jako wysiew na pojedyncze ziarno. Rozstaw nasion wynosi około 15 centymetrów, odstęp między rzędami około 75 centymetrów. Dojrzałe kolby zbierane są od połowy września do początku października.

Uprawiana kukurydza jest rośliną jednoroczną z zielnym wzrostem. Wysokość wynosi od jednego do trzech metrów. Łodyga jest pokryta pochewkami liściowymi i zawiera rdzeniasty. Liście ułożone są w szypułki, z zerwanym języczkiem. Na końcu pędu znajdują się kwiatostany wiechy. Owocostan w kształcie tłoka rozwija się z jajnika. W czasie zbiorów zawiera ziarna kukurydzy. W zależności od odmiany mogą być czerwone, żółte, białe lub fioletowe.

Około 15 procent światowych zbiorów kukurydzy jest wykorzystywane jako żywność. Większość jest karmiona zwierzętami hodowlanymi. 20 procent jest wykorzystywanych gdzie indziej i dalej przetwarzanych. Kukurydza jest najważniejszym pożywieniem dla ponad 900 milionów ludzi. Wiele osób w Afryce Wschodniej i Południowej oraz w regionach Andów czerpie energię głównie z kukurydzy. W Niemczech tylko niewielka część jest wykorzystywana do bezpośredniego spożycia. Część ziaren jest przetwarzana na skrobię kukurydzianą, grys kukurydziany, syrop glukozowy, olej kukurydziany, popcorn lub tortille.

Znaczenie dla zdrowia

Nie bez powodu kukurydza jest podstawowym pożywieniem w wielu częściach świata. Oferuje zbilansowaną mieszankę węglowodanów, tłuszczów, minerałów i białek. W szczególności warto wspomnieć o zawartości witamin z grupy B. Ponadto występuje w roślinie wysoka zawartość skrobi. Dzięki temu kukurydza jest szczególnie pożywna.

Jako lekarstwa stosuje się olej i skrobię kukurydzianą. Olejek składa się głównie z kwasu linolowego i kwasu oleinowego. Zawiera również witaminę E i fitosterole. Olej kukurydziany nie zawiera cholesterolu i dlatego jest idealny do diety o niskiej zawartości cholesterolu. Dzięki wysokiej zawartości zdrowych tłuszczów i witaminy E olej z kiełków kukurydzy jest cennym i zdrowym olejem jadalnym. Skrobia kukurydziana jest stosowana jako środek wspomagający w produkcji leków.

Składniki i wartości odżywcze

W większości kukurydza składa się z wody. Oprócz wody zawiera również tłuszcze, białka i węglowodany. Węglowodany składają się głównie z fruktozy, glukozy i sacharozy. Zaraz po zbiorach kukurydza ma bardzo słodki smak dzięki zawartości cukru. Im dłużej jest przechowywany, tym więcej cukru zamienia się w skrobię.

Dzięki temu przechowywana kukurydza ma mniej słodki smak. Kukurydza zawiera liczne witaminy. Należą do nich prowitamina A, witamina C, witamina E i różne witaminy z grupy B. Zawiera również minerały, takie jak potas, wapń, żelazo, sód, fosfor, cynk i magnez. Kukurydza zawiera również różne niezbędne aminokwasy, takie jak leucyna, fenyloalanina, treonina i izoleucyna. 100 gramów świeżych ziaren kukurydzy zawiera 330 kalorii. Zawartość kalorii w kukurydzy w puszkach wynosi około 80 kalorii na 100 gramów. Suszona kukurydza ma 370 kalorii.

Nietolerancje i alergie

Alergie na kukurydzę są rzadkie, ale mogą się zdarzyć. Objawy alergiczne pojawiają się wtedy głównie po spożyciu skrobi kukurydzianej. Poza tym kukurydza jest zwykle dobrze tolerowana. Ponieważ kukurydza jest bezglutenowa, mąka kukurydziana jest często używana do pieczenia przez osoby z nietolerancją glutenu. Kukurydza jest jednym z nielicznych zbóż, które nie zawiera glutenu.

Wskazówki dotyczące zakupów i kuchni

Świeża kukurydza z pola jest dostępna na cotygodniowym targu w czasie zbiorów. Kolby są wtedy nadal w zielonych liściach kukurydzy. Tak zwana broda kukurydziana jest nadal przechowywana w świeżej kukurydzy. W supermarkecie kukurydza w kolbach jest zwykle dostępna wstępnie ugotowana w puszce lub w opakowaniu próżniowym. Alternatywnie możesz użyć pojedynczych ziaren poluzowanych przez tłok w puszce.

Nie ma zbyt wiele do rozważenia podczas przechowywania kukurydzy w puszkach. Kukurydza w puszkach może być przechowywana przez kilka lat. Oczywiście należy przestrzegać daty przydatności do spożycia na opakowaniu. Konserwy należy przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu, a nie w bezpośrednim świetle słonecznym. Kolby kukurydzy zapakowane próżniowo i obkurczająco również wytrzymują długi czas. Najlepiej przechowywać je w lodówce.

Jednak świeżą kukurydzę w kolbie należy spożyć jak najszybciej. Jeśli będą przechowywane zbyt długo, zawarte w nich cukry zamieniają się w skrobię. Kolby nie są już soczyste i słodkie, ale nabierają mącznego smaku.

Wskazówki dotyczące przygotowania

Szczególnie delikatne odmiany kukurydzy cukrowej można spożywać nawet na surowo. Zwykle jednak ziarna i kolby są spożywane po ugotowaniu. Kukurydzę można spożywać samodzielnie w postaci kolby. Wszystko, co musisz zrobić, to gotować go we wrzącej wodzie przez kilka minut. Można go również przygotować na grillu po krótkim gotowaniu. Ziarna kukurydzy można łatwo usunąć z kolby nożem. Świeżo rozpuszczone ziarna smakują bardziej aromatycznie niż ziarna w puszce. Kolby smakują szczególnie dobrze z odrobiną masła oraz solą i pieprzem. Do kolb pasują również świeże zioła.

Niektóre odmiany kukurydzy nie mogą być spożywane bezpośrednio ze względu na wysoką zawartość skrobi. Następnie są mielone na mąkę kukurydzianą. Do przygotowania tortilli można użyć mąki kukurydzianej. Tortille są nadziewane mięsem, serem, warzywami i sosami lub podawane z chili con carne. Polentę można również wytwarzać z kukurydzy. Polenta to owsianka gotowana z kaszy kukurydzianej. Polenta to tradycyjne danie we Włoszech, Prowansji i Hiszpanii. Polentę podaje się z roztopionym masłem, parmezanem, makaronem lub z brązowym sosem. Służy również jako dodatek do ragoutów i gulaszu.