Plik Mechanorecepcja obejmuje u ludzi wszystkie zmysły pobudzane bodźcami mechanicznymi. Są ważne dla percepcji i kontroli procesów życiowych.
Jaki jest odbiór mechaniczny?
Mechanoreceptory to wyspecjalizowane komórki nerwowe, które reagują na określone bodźce mechaniczne. Znajdują się w różnych tkankach, narządach i częściach ciała i razem tworzą system mechanorecepcji.
Ekscytujące sygnały mogą działać z zewnątrz (eksterocepcja) lub wewnątrz ciała (interocepcja), przy czym rodzajami efektów mechanicznych może być nacisk, rozciąganie, napięcie, kontakt, ruch lub wibracja.
$config[ads_text1] not found
Struktury komórek nerwowych absorbujące bodziec są zaprojektowane w taki sposób, że bodziec, do którego są one wyspecjalizowane, prowadzi do zmiany konfiguracji na błonie komórkowej, która bezpośrednio lub pośrednio wyzwala potencjał elektryczny (potencjał czynnościowy), który jest przekazywany przewodem nerwowym do rdzenia kręgowego lub wyżej Ośrodki nerwowe.
Po odebraniu i przetworzeniu przychodzących impulsów elektrycznych do odpowiednich organów wysyłana jest odpowiedź bodźca z zainicjowaniem odpowiedniej odpowiedzi. Mogą to być te same narządy, w których znajdują się receptory, lub różne.
Gęstość receptorów w tych samych lub porównywalnych narządach może się różnić w zależności od ich znaczenia dla percepcji i regulacji procesów życiowych.Wiele systemów zaprojektowano jako pętle kontrolne, w których sprzężenie zwrotne po wejściu sygnału odbywa się bezpośrednio z rdzenia kręgowego do następnych narządów.
Funkcja i zadanie
Jednym z zadań wszystkich mechanoreceptorów jest odbiór i przekazywanie informacji do wyższych ośrodków. W nich przychodzące dane są przetwarzane i oceniane jakościowo i ilościowo. W zależności od siły bodźca i jego znaczenia dla systemu biologicznego, są one albo tylko magazynowane, postrzegane jako doznanie, albo następuje natychmiastowa reakcja na bodziec w celu zmniejszenia lub zatrzymania czynników wyzwalających. Reakcja zapoczątkowana przez sprzężenie zwrotne jest często reakcją ochronną.
$config[ads_text2] not foundReceptory rozciągania występują w wielu różnych układach organizmu. W ścianach żołądka, jelit i pęcherza są one pobudzone, wypełniając się i prowadzą do zmniejszenia uczucia głodu w pierwszym przypadku, w drugim wywołują przeczyszczanie, w trzecim parcie na mocz.
W układzie ścięgno-mięsień receptory rozciągania zlokalizowane są w narządzie ścięgna Golgiego oraz we wrzecionie mięśniowym. Mierniki napięcia receptorów są połączone równolegle z włóknami mięśni i ścięgien i są wzbudzane, gdy mięsień jest wydłużany. Spełniają tutaj typową funkcję ochronną, powodując kurczenie się tego samego mięśnia, w którym się znajdują, gdy jego rozciągnięcie grozi tak dużym wzrostem, że może prowadzić do urazów.
Wrzeciono mięśniowe jest bardzo złożonym systemem receptorowym, który czasami jest określany w literaturze jako organ w narządzie. Znajdując się w mięśniu, ma niezależne elementy kurczliwe, których może użyć do zmiany napięcia receptora rozciągania. Oprócz rejestracji zmian napięcia czułość systemu można regulować w zależności od wymagań silnika.
Oprócz ucisku receptory stawowe mierzą również zmianę kąta podczas ruchów kości należących do stawu. Wraz z wrzecionami mięśniowymi tworzą ważny składnik wrażliwości na głębokość, który umożliwia ciągłą i nieświadomą rejestrację pozycji całego ciała lub poszczególnych jego części, ruchów oraz zmian w ruchu i napięciu.
$config[ads_text3] not foundNasz największy organ, skóra, ma wiele powierzchniowych receptorów, z których niektóre otrzymują również informacje mechaniczne. Zmysł dotyku i dotyku dostarcza informacji o tym, z jakimi materiałami i substancjami styka się skóra. Oprócz reakcji motorycznych może to również wywoływać doznania emocjonalne. Istnieją również receptory mierzące ciśnienie i wibracje. Pełnią funkcję ochronną, dostarczając informacji, które prowadzą do zainicjowania reakcji motorycznych w celu wyłączenia lub zmniejszenia bodźca wyzwalającego, a tym samym uniknięcia uszkodzenia.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na infekcje oczuChoroby i dolegliwości
Zaburzenia w mechanorecepcji mogą być spowodowane przez sam receptor lub przez choroby w obszarach ośrodkowego układu nerwowego, które są odpowiedzialne za przetwarzanie impulsów.
Uszkodzenia nerwów obwodowych oznaczają, że receptory mogą nadal przyjmować bodźce, ale nie mogą przenosić. Żadna informacja nie dociera wtedy do rdzenia kręgowego ani do wyższych ośrodków. W związku z tym nie może wystąpić żadna reakcja lub nie może powstać żadne uczucie. Typowym tego przykładem jest drętwienie w pewnym obszarze zaopatrywanym przez wrażliwe nerwy skóry. W przypadku przepukliny dysku przewodzenie bodźców w pobliżu miejsca wejścia do kręgosłupa może być zaburzone. Oprócz całkowitego odrętwienia w odpowiednim obszarze skóry (dermatom) mogą wystąpić nietypowe odczucia, takie jak mrowienie.
Polineuropatia to choroba, w której atakowany jest metabolizm nerwów, zwłaszcza na obrzeżach stóp i ramion. Izolacja ochronna dróg nerwowych jest coraz bardziej niszczona. Początkowo informacja dociera do rdzenia kręgowego w zmniejszony i wolniejszy sposób, a następnie całkowicie zanika. Oprócz wrażliwości skóry szczególnie dotknięte są mechanoreceptory układu mięśniowo-szkieletowego, co prowadzi do stopniowej utraty głębokiej wrażliwości. Osoby dotknięte chorobą nie czują stóp i nie mają już żadnej percepcji położenia stawów. Na chwilę ten deficyt można skompensować wizualnie. Choroba dotyka również układu ruchu, co podwaja problem percepcji, na przykład podczas chodzenia.
$config[ads_text4] not foundChoroby ośrodkowego układu nerwowego, takie jak stwardnienie rozsiane lub udar, również mogą powodować wrażliwe niepowodzenia. W większości przypadków odbiór i transmisja bodźca przez mechanoreceptory nadal działa, ale przychodzące sygnały nie mogą być przetwarzane w ośrodkowym układzie nerwowym lub nie mogą być przetwarzane prawidłowo. Konsekwencje są podobne do skutków polineuropatii, ale zwykle są znacznie bardziej złożone. Może to dotyczyć nie tylko obszarów peryferyjnych, ale także wszystkich obszarów ciała.
