Proso marchewkowe

Ten pochodzący z Afryki Równikowej Proso marchewkowe Obecnie jest to jeden z najważniejszych ekonomicznie rodzajów prosa i jest podstawowym pożywieniem w wielu krajach rozwijających się. Marchew uprawia się w wielu krajach tropikalnych i subtropikalnych, a nawet w strefie umiarkowanej, w tym w Stanach Zjednoczonych. Wrażliwa na mróz, ale odporna na suszę proso czarne należy do jednorocznych traw słodkich (2,5 m do 5 m) i ma luźne wiechy z ziarnami o długości od 4 do 8 mm na wierzchołku.

Co powinieneś wiedzieć o prosie

Również proso czarne (Sorghum bicolor) Guineakorn lub Durracorn nazywany, należy do rodziny traw. Proso pochodzące z Afryki równikowej - niektóre źródła mówią również o Chinach i Indiach jako równoległych krajach pochodzenia - zyskało dystrybucję i znaczenie gospodarcze w prawie wszystkich regionach tropikalnych i subtropikalnych, a nawet w strefie umiarkowanej.

Jest to prawdopodobnie pierwsze ziarno wyhodowane przez człowieka i dalej hodowane, którego historia uprawy trwa od ponad pięciu do sześciu tysięcy lat. Inne rodzaje prosa, takie jak cukier, pasze lub błonnik jaglany, również stanowią czynnik ekonomiczny, wskazujący na ich wszechstronność. W wielu krajach rozwijających się proso jest lekkostrawnym i bezglutenowym pokarmem podstawowym o dużej zawartości minerałów, zwłaszcza krzemu i żelaza. Przeważnie jednoroczne proso osiągają wysokość od 2,5 do 5 metrów i na szczycie tworzą luźne wiechy zawierające ziarna. Struktura i pokrój rośliny przypomina nieco kukurydzę.

Proso wrażliwe na mróz ma mocne korzenie i jest niezwykle odporne na suszę, ponieważ w przypadku suszy prawie całkowicie przerywa jego wzrost i zamienia się w swego rodzaju suszę. W ten sposób tymczasowo zmniejsza zużycie wody do minimum, nie powodując szkód spowodowanych przez suszę. Kasza jaglana miała również duże znaczenie w Europie do początku XIX wieku, po czym stopniowo zastępowana była przez inne rodzaje zboża i ziemniaków. Nazwa proso pochodzi od staro-wysoko-niemieckiego jajka jaglanego, germańskiej bogini upraw polowych.

Główny czas zbiorów to wrzesień i październik, ale ziarno można również przechowywać, jeśli przestrzegana jest zalecana wilgotność. Kasza jaglana ma przyjemny i lekko słodki smak i jest zwykle oferowana w postaci obranej lub zmielonej, ponieważ skórka z ziaren jest niejadalna. W niektórych regionach, zwłaszcza w krajach afrykańskich, proso cukrowe jest fermentowane i wykorzystywane do produkcji piwa.

Znaczenie dla zdrowia

Wśród zbóż szczególne miejsce zajmuje proso ze względu na składniki mające znaczenie dla zdrowia. Kasza jaglana nie zawiera glutenu, dlatego zaliczana jest do bezglutenowych rodzajów zbóż i dlatego nadaje się również do spożycia przez osoby z celiakią lub nietolerancją glutenu.

Dla wegetarian potrawy z marchwi jaglanej są bardziej wartościowe niż produkty z pszenicy czy żyta, ponieważ na przykład kasza jaglana ma dwukrotnie wyższą zawartość tłuszczu niż np. Pszenica czy żyto. Proso jest również lepsze od pszenicy i żyta jako dostawca żelaza, krzemionki i magnezu. Jednak pszenica i żyto przewyższają proso marchewkowe pod względem fosforu, wapnia, potasu i sodu. Niektóre składniki, zwłaszcza krzem, żelazo i magnez, są ważnymi minerałami dla utrzymania zdrowych kości i stawów.

Wysoka zawartość krzemu w postaci kwasu krzemowego jest szczególnie korzystna dla dobrej cery oraz włosów i paznokci. Łatwostrawność prosa i brak glutenu sprawiają, że zboża są lepiej tolerowane niż produkty z żyta czy pszenicy, nawet dla osób z chorobami układu oddechowego prowadzącymi do tworzenia się śluzu. Podsumowując, proso można ocenić jako łatwo przyswajalny, wartościowy gatunek zboża o znaczeniu prozdrowotnym.

Składniki i wartości odżywcze

Wartość energetyczna obranej kaszy jaglanej wynosi 354 kilokalorii na 100 gramów, około 15% więcej niż pszenicy i żyta, ale wciąż jest nieco niższa od wartości energetycznej obranego owsa. Zawartość białka, wynosząca około 10,6 gramów na 100 gramów, jest z grubsza porównywalna z typami zbóż, pszenicy, żyta i owsa, które są głównie wykorzystywane w żywieniu ludzi w Europie.

Tylko zawartość tłuszczu wynosząca od 4 do 6 procent jest ponad dwukrotnie większa niż w pszenicy i żyto. Tylko owies ma jeszcze wyższy procent tłuszczu. Przy 69 gramach na 100 gramów zawartość węglowodanów jest porównywalna z resztą ziarna. Tylko spojrzenie na tak zwane wtórne substancje roślinne, takie jak minerały, pierwiastki śladowe i witaminy, pokazuje częściową przewagę prosa nad pszenicą i żytem, ​​jak opisano powyżej. To przede wszystkim zawartość krzemu, magnezu i żelaza, którą może zdobyć proso.

Nietolerancje i alergie

Fitochemikalia w prosie mają pozytywne znaczenie dla zdrowia, ale nie ma ryzyka przedawkowania, nawet jeśli dieta składa się prawie wyłącznie z prosa. Dla osób z nietolerancją glutenu nie ma problemów po spożyciu kaszy jaglanej.

Niemniej jednak reakcje alergiczne mogą wystąpić, ponieważ proso, zarówno natywne, jak i gotowane - podobnie jak inne trawy i zboża - zawiera potencjalne alergeny. Wdychany pył zawierający pyłki prosa lub szczątki z części roślin może również wywoływać reakcje alergiczne. Oprócz alergii na proso często występują alergie na pszenicę, ryż lub kukurydzę.

Wskazówki dotyczące zakupów i kuchni

Robiąc zakupy warto postawić na dobrą jakość - np. B. jakość ekologiczna - zwracać uwagę i kupować tylko obraną kaszę jaglaną, chyba że dostępna jest śrutownica lub obieraczka. Obrana kasza jaglana ma tylko jedną małą wadę, którą można zaradzić poprzez odpowiednią obróbkę przed przygotowaniem potrawy.

Stosunkowo wysoka zawartość tłuszczu w prosie znajduje się głównie bezpośrednio pod niejadalną skórką i wchodzi w kontakt z tlenem atmosferycznym po obraniu ziarna, dzięki czemu częściowo się utlenia i może nabrać zjełczałego zapachu i gorzkiego smaku. Dlatego zaleca się, aby przed przetworzeniem ziarna umyć na gorąco na drobnym sicie. Prawdopodobnie zjełczały tłuszcz następnie rozpuszcza się i jest wypłukiwany gorącą wodą.

Kasza jaglana czarna nadaje się szczególnie do obfitych zapiekanek, zup, naleśników, podpłomyków, ale także do różnych deserów. Zaleca się najpierw zagotować wodę lub mleko, w których gotuje się ziarno prosa, przed dodaniem kaszy jaglanej. Jeżeli ma zostać zachowana ziarnista struktura, po dodaniu kaszy jaglanej nie należy mieszać.

Wskazówki dotyczące przygotowania

Przygotowanie klasycznej owsianki jaglanej jest bardzo łatwe. Kasza jaglana może być gotowana z wodą lub opcjonalnie z mlekiem jak pudding ryżowy i słodzona cukrem cynamonowym. Owsiankę można również uszlachetnić odrobiną masła i soku z cytryny. Zaleca się obfite danie, na przykład zapiekankę z pieczarek i kaszy jaglanej, którą można przygotować z ziaren prosa i doprawić według własnego uznania. Marchew dobrze nadaje się również do przygotowywania buforów, które można urozmaicić szeroką gamą drobno pokrojonych warzyw.