Biperiden

Biperiden jest jednym z najważniejszych leków przeciw chorobie Parkinsona. Podstawą jego działania jest hamowanie acetylocholiny. Substancja czynna jest obecna na rynku od 1953 roku pod nazwą handlową Akneton®.

Co to jest Biperiden?

Biperyden jest jednym z najważniejszych leków przeciw chorobie Parkinsona. Substancja czynna jest obecna na rynku od 1953 roku pod nazwą handlową Akneton®.

Biperiden jest lekiem antycholinergicznym. Działa na muskarynowe receptory acetylocholiny w taki sposób, że zmniejsza się skuteczność acetylocholiny, zwłaszcza w przywspółczulnym układzie nerwowym.

Składnikiem aktywnym jest u. za. stosowany w objawowym leczeniu choroby Parkinsona. Biperyden jest również bardzo skuteczny w zmniejszaniu skutków ubocznych leków psychotropowych i jest odpowiednio stosowany w tym obszarze. Substancja czynna produktów leczniczych występuje w postaci chlorowodorku biperydenu.

Chemicznie jest to biały, krystaliczny proszek, który jest trudny do rozpuszczenia w wodzie. Oprócz działania antycholinergicznego Biperiden ma również działanie poprawiające nastrój i euforyczne. Dlatego istnieje ryzyko nadużyć. Biperyden podaje się w postaci tabletek, aw nagłych przypadkach w przypadku zatrucia także w postaci roztworu do wstrzyknięć.

Efekt farmakologiczny

Biperiden rozwija swoje działanie poprzez hamowanie receptorów muskarynowych dla acetylocholiny w przywspółczulnym układzie nerwowym. Działanie acetylocholiny jest osłabione, co powoduje ograniczenie ważnych funkcji organizmu związanych z układem przywspółczulnym.

Jaki jest mechanizm leczenia objawów choroby Parkinsona? Musisz wiedzieć, że choroba Parkinsona jest wywoływana przez niedobór neuroprzekaźnika dopaminy. Ten niedobór wynika ze śmierci komórek nerwowych produkujących dopaminę. Dopamina zapewnia koordynację sekwencji ruchowych. Oprócz dopaminy za przekazywanie bodźców w komórkach nerwowych odpowiadają także inne neuroprzekaźniki, w tym acetylocholina.

Jednak z powodu braku dopaminy istnieje nierównowaga między acetylocholiną a dopaminą. Acetylocholina jest obecnie stosunkowo nadmiarowa, co nasila nieskoordynowane przekazywanie bodźców. Obecnie dostępne są różne opcje leczenia choroby Parkinsona. Albo prekursorami dopaminy są b. z. w. Stosuje się inhibitory degradacji dopaminy lub zmniejsza się względny nadmiar acetylocholiny.

Możliwe jest również leczenie skojarzone. W celu zahamowania działania acetylocholiny można zastosować leki przeciwcholinergiczne, takie jak biperyden. Lecząc lekami antycholinergicznymi, należy jednocześnie zaakceptować skutki uboczne związane z hamowaniem acetylocholiny.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Główny obszar zastosowania Biperiden Jak wspomniano wcześniej, to leczenie objawów choroby Parkinsona. Choroba Parkinsona ogólnie charakteryzuje się tym, że sekwencje ruchowe są coraz bardziej nieskoordynowane i mimowolne. Głównym objawem jest siedzący tryb życia.

Zręczność maleje wraz z szybkimi ruchami. Do tego dochodzą drżenie (drżenie) i sztywność mięśni (sztywność).Ponadto występuje niepewność dotycząca chodu i postawy. Jak już wspomniano, choroba Parkinsona jest spowodowana brakiem równowagi dopaminy i acetylocholiny. Jednym z możliwych wpływów jest leczenie lekami antycholinergicznymi, takimi jak biperyden.

Przy wyborze środków należy oczywiście wziąć pod uwagę zależność między sukcesem leczenia a skutkami ubocznymi. W przypadku choroby Parkinsona leki antycholinergiczne radzą sobie pod tym względem gorzej niż inne środki. Istotną rolę odgrywają skutki uboczne wynikające z hamowania acetylocholiny. Leki antycholinergiczne, takie jak biperyden, są obecnie częściej stosowane we wtórnej chorobie Parkinsona z powodu leczenia lekami psychotropowymi.

Podczas tego leczenia mogą wystąpić tak zwane dyskinezy. Są to zaburzenia fizjologicznego ruchu narządów, części ciała lub całego obszaru ciała. Często przybierają one postać skurczów, drgawek lub tików. Zastosowanie Biperidenu daje tutaj dobre wyniki. Inne obszary zastosowań to zatrucia pestycydami lub nikotyną.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zaburzenia pamięci i zapominanie

Zagrożenia i skutki uboczne

Sposób użycia Biperiden powoduje różne typowe skutki uboczne ze względu na swoje właściwości antycholinergiczne. Obejmuje to suchość w ustach spowodowaną zmniejszeniem wydzielania i wytwarzania śliny, zaparcia, niestrawność, oddawanie moczu i zmniejszoną potliwość.

Mogą również wystąpić zaburzenia widzenia i przyspieszenie akcji serca. Obserwuje się również zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, zmęczenie, pobudliwość, a nawet halucynacje. Te działania niepożądane są wynikiem zmniejszonego działania acetylocholiny. Jednak, podobnie jak w przypadku wszystkich leków, występuje również bezpośrednia nadwrażliwość na biperyden.

W takim przypadku w epilepsji, demencji i skurczach przewodu pokarmowego jego stosowanie jest przeciwwskazane. Dotyczy to również arytmii serca i osłabienia mięśni. Podczas ciąży i karmienia piersią Biperiden należy przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza.