Przewodnictwo nerwowe

Plik Przewodnictwo nerwowe to zdolność włókien nerwowych do przekazywania impulsów bioelektrycznych w dowolnym kierunku z określoną prędkością. Przekazywanie odbywa się za pośrednictwem potencjałów czynnościowych w linii bodźca podzielności. W chorobach, takich jak polineuropatia, zaburzone jest przewodnictwo nerwowe.

Jakie jest przewodnictwo nerwowe?

Przewodnictwo nerwowe to zdolność włókien nerwowych do przekazywania impulsów bioelektrycznych w obu kierunkach z określoną prędkością.

Włókna nerwowe są w stanie przenosić impulsy bioelektryczne przez organizm. Z fizycznego punktu widzenia każde włókno nerwowe składa się z izolującej otoczki mielinowej i przewodzącej masy wewnątrz tej otoczki.

$config[ads_text1] not found

Sygnały są przekazywane w układzie nerwowym poprzez przenoszenie potencjałów czynnościowych, które są przekazywane jako napięcia bioelektryczne. Ponieważ wzdłuż włókien nerwowych następuje gwałtowny spadek napięcia, impulsy w układzie nerwowym są przenoszone tylko na krótkie odległości jako rzeczywiste napięcia bioelektryczne. Ponadto w błonach włókien nerwowych znajdują się zależne od napięcia kanały jonowe. Te kanały włókien nerwowych służą również do przekazywania potencjałów napięciowych wzdłuż poszczególnych nerwów. Bez kanałów jonowych przewodnictwo nerwowe byłoby znacznie mniej gwałtowne.

Szybkość ścieżek nerwowych można dziś zmierzyć. W tym kontekście mówimy o prędkości przewodzenia nerwów, która u ssaków wynosi od 1 do 100 m / s. Ta szybkość przewodzenia nerwów zależy od temperatury, ponieważ struktury molekularne są zaangażowane w przewodnictwo nerwowe.

Funkcja i zadanie

Gdy niektóre nerwy są podrażnione, podrażnienie to może się rozprzestrzeniać dzięki przewodnictwu nerwowemu. Na przykład, jeśli nerwy w kończynach są stymulowane, impuls ten rozprzestrzenia się w obu kierunkach włókna nerwowego i zmienia pole napięcia ciała. Impuls jest przekazywany do mózgu i tam przechodzi do świadomości.

$config[ads_text2] not found

Impulsy ruchowe wysyłane do mięśni z ośrodkowego układu nerwowego osiągają swój cel tylko dzięki przewodnictwu nerwowemu. Szybkość przewodzenia nerwowego określa, jak długo impuls musi się rozprzestrzeniać i ostatecznie osiągnąć swój cel.

Warstwa mielinowa aksonów służy do izolacji elektrycznej i zapewnia ekstremalne wzmocnienie przesyłanego sygnału. Impuls musi zostać wzmocniony tylko na odsłoniętych częściach włókna nerwowego. Dlatego w tych punktach wstawione są kanały jonowe, które sprawiają, że sygnał jest wystarczająco silny, aby zdepolaryzować błonę następnego włókna nerwowego i wyzwolić potencjał czynnościowy również tam. Ten system jest również znany jako rozdzielność przewodzenia wzbudzenia.

Włókno nerwowe ma początkowo spoczynkowy potencjał błony. Istnieje zatem różnica potencjałów między przestrzenią zewnątrz- i wewnątrzkomórkową, ale nie ma różnicy potencjałów wzdłuż aksonu. Kiedy do włókna nerwowego dociera impuls w potencjale spoczynkowym, który depolaryzuje je poza potencjał progowy, napięcie to otwiera zależne od napięcia kanały Na + włókna. W ten sposób jony Na + przepływają z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do przestrzeni wewnątrzkomórkowej włókna nerwowego. Błona plazmatyczna ulega depolaryzacji i występuje nadmiar ładunków dodatnich w porównaniu z otoczeniem. To tworzy pole elektryczne.

$config[ads_text3] not found

W rezultacie istnieje różnica potencjałów wzdłuż aksonu. Występują przesunięcia ładunku, które pozytywnie wpływają na potencjał błonowy następnego włókna nerwowego. Oprócz przekazywania potencjałów czynnościowych w obwodowym układzie nerwowym, poprzez opisane procesy zachodzi również przekazywanie impulsów w ośrodkowym układzie nerwowym.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na parestezje i zaburzenia krążenia

Choroby i dolegliwości

Jeśli kostium nerwu obwodowego, a tym samym przewodnictwo nerwowe w poszczególnych drogach nerwowych, jest uszkodzony, może dojść do drętwienia, a nawet zaburzeń motorycznych.

Uszkodzenie dróg nerwowych objawia się spowolnieniem szybkości przewodzenia nerwów. Jedną z najbardziej znanych chorób w tym kontekście jest polineuropatia. W kontekście polineuropatii informacje w mózgu i poza nim do organizmu są przekazywane powoli, wcale lub przynajmniej niecałkowicie. Przyczyną tego są uszkodzone drogi nerwowe, które hamują przepływ informacji.

Przyczyny tego zjawiska są różne. Medycyna zasadniczo rozróżnia nabytą i wrodzoną polineuropatię. Nabyte postacie choroby można przypisać np. Toksynom lub stanom zapalnym i szkodliwym produktom przemiany materii. Z drugiej strony, odmiany wrodzone są uwarunkowane genetycznie. Wysokie spożycie alkoholu i zła dieta to najczęstsze przyczyny nabytej polineuropatii. Zarówno cukier we krwi, jak i produkty przemiany materii z rozpadu alkoholu atakują nerwy i mogą je uszkodzić.

Infekcje, takie jak trąd, mogą być również związane z polineuropatiami. W niektórych infekcjach z polineuropatią patogen pozostaje nawet niewykryty. Tak jest na przykład w przypadku zespołu Guillain-Barré. W tej chorobie dochodzi do nagłych zmian zapalnych i zapalnych w obwodowym układzie nerwowym, z których większość zaczyna się od korzeni nerwowych w rdzeniu kręgowym.

$config[ads_text4] not found

Jeszcze bardziej powszechny niż polineuropatia jest zespół cieśni nadgarstka, który jest zwykle spowodowany uszkodzeniem uciskowym nerwu pośrodkowego nadgarstka.

Choroby demielinizacyjne ośrodkowego układu nerwowego należy odróżnić od wymienionych chorób, które upośledzają przewodnictwo nerwowe poprzez rozpad izolującej mieliny w ośrodkach kontrolnych, takich jak mózg. Jedną z najlepiej poznanych chorób jest choroba zwyrodnieniowa stwardnienia rozsianego. Neuropatie, takie jak ostra neuropatia aksonalna ruchowa, również należą do tego obszaru.