Parasomnia

Parasomnias to grupa zaburzeń snu. Pacjenci lunatykują, rozmawiają przez sen lub wpadają w szok. Parasomnie występują częściej u dzieci niż u dorosłych.

Co to jest Parasomnia?

Somnambulizm jest jednym z zaburzeń budzenia się i dotyka pacjentów lunatykujących. Osoby dotknięte chorobą wstają z łóżka i wykonują czynności bez przebudzenia.
© Milkovasa - stock.adobe.com

Dosłownie przetłumaczone oznacza Parasomnia „Występujące we śnie”. Podobnie lekarz mówi o parasomnii, gdy pacjent cierpi na nieprawidłowe zachowanie podczas snu. W związku z tym parasomnie są częścią zaburzeń snu. Z reguły problemy behawioralne budzą chorego ze snu. Pacjent nie może wtedy już zasnąć lub przynajmniej nie odczuwa już, że sen jest spokojny.

Parasomnie niekoniecznie muszą być związane z dorastaniem, ale mogą również wiązać się ze zmianą faz snu. Wszystkie parasomnie należą do tak zwanych dyssomnii. W ten sposób medycyna rozumie subiektywnie postrzegane i obiektywnie obserwowane anomalie snu. Dzieci częściej cierpią na parasomnie niż dorośli.

Oprócz zaburzeń budzenia się, takich jak pavor nocturnus, parasomnie obejmują zaburzenia przejścia ze snu, takie jak mioklonie senne i zaburzenia związane ze snem REM, takie jak paraliż senny. Ponadto niektóre zaburzenia erekcji są znane jako parasomnie, takie jak nieprawidłowe zachowanie podczas śnienia. Parasomnie to stosunkowo powszechne zjawisko, które w większości przypadków jest stosunkowo nieszkodliwe.

przyczyny

Badania nad przyczynami parasomnii nie zostały jeszcze zakończone, ponieważ laboratoria snu i monitorowanie faz snu to stosunkowo nowa dziedzina medycyny. Ponieważ parasomnie zwykle pojawiają się w dzieciństwie, obecnie medycyna przyjmuje jako przyczynę wadliwe działanie mózgu. Takie zaburzenie dojrzałości jest zwykle przejściowe i nieszkodliwe. Parasomnie w wieku dorosłym są znacznie bardziej złożone i mogą wiązać się z nieprawidłowym zachowaniem.

W takich przypadkach niezbędna jest medyczna ocena zaburzeń snu. Gdy zaburzenia snu pojawiają się regularnie u osoby dorosłej, zdrowie pacjenta jest zagrożone. Parasomnie są również stresujące dla osób wokół ciebie. Badania naukowe sugerują obecnie, że aktywność zakrętu postcentralnego jest związana z parasomnią.

Ten obszar mózgu odpowiada skrętowi płata ciemieniowego w mózgu.Zakręt znajduje się za centralnym rowkiem i jest domem dla kory somatosensorycznej, w której przetwarzana jest percepcja dotykowa. Zwiększona aktywność tego regionu mózgu w fazie głębokiego snu może najwyraźniej wywołać parasomnie.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy parasomnii są niezwykle zróżnicowane w zależności od podgrupy. Z zaburzeniem przebudzenia Pavor nocturnus pacjenci płaczą głośno kilka godzin po zaśnięciu. Wykazują fizyczne podniecenie z tachykardią lub zimnym potem. Pacjenci wyglądają na przestraszonych i nie można ich obudzić ani porozmawiać.

Zakłócenia w przejściu snu i czuwania prowadzą do zaburzeń, takich jak zasypianie miokloni. Zasypiające mioklonie to nagłe drganie i wybicie się z nóg, drżenie lub drganie kończyn osoby zainteresowanej. Często pacjenci nawet go wyrzucają. Paraliż senny, oprócz koszmaru, obejmuje również parasomnie związane ze snem REM. Paraliż ten zwykle odpowiada porażeniu nerwu promieniowego pośrodkowego, czemu sprzyja utrzymujące się uciskanie podczas snu.

Osoby dotknięte tym zjawiskiem nie mogą już poruszać ramieniem. Krótkie zatrzymanie krążenia może również wystąpić podczas snu REM, na przykład w asystolii związanej z REM. W somniloquia pacjenci podczas snu mówią mniej lub bardziej zróżnicowanymi monologami. Natomiast u pacjentów z jactatio capitis nocturna rozwijają się stereotypy ruchu podczas snu. Somnambulizm jest jednym z zaburzeń budzenia się i dotyka pacjentów lunatykujących.

Osoby dotknięte chorobą wstają z łóżka i wykonują czynności bez przebudzenia. W przypadku tego rodzaju parasomnii nie ma winy w przypadku czynu zabronionego. Seksomnia to szczególna forma somnambulizmu, w której pacjentka wykonuje głównie czynności seksualne.

Diagnoza i przebieg choroby

Diagnoza i dalsza klasyfikacja parasomnii opiera się na różnych diagnostycznych kryteriach klasyfikacji i systemach szyfrowania. Odpowiednie systemy obejmują na przykład Międzynarodową Klasyfikację Zaburzeń Snu opublikowaną przez American Academy of Sleep Medicine.

ICD-10 służy również do diagnostyki. W wielu przypadkach prowokacja zaburzeń snu w laboratorium snu jest ważnym krokiem diagnostycznym. W większości przypadków pacjenci z parasomnią mają korzystne rokowanie. Szczególnie u dzieci zaburzenia snu ustąpią wraz z rozwojem mózgu.

Komplikacje

W wyniku parasomnii osoby dotknięte chorobą zwykle cierpią na poważne problemy ze snem i zaburzenia snu. Dolegliwości te mają bardzo negatywny wpływ na jakość życia pacjenta i mogą ją znacznie zmniejszyć. Często zdarza się, że osoby dotknięte chorobą są podrażnione i wyglądają na zestresowane lub lekko agresywne. Psychologiczne ograniczenia lub depresja mogą również wystąpić z powodu parasomni i znacznie utrudnić codzienne życie chorego.

Lunatykowanie może również prowadzić do wypadków spowodowanych parasomnią. Osoby dotknięte chorobą często nie są wypoczęte i zmęczone, chociaż zmęczenia nie można zrekompensować snem. Paraliż może również wystąpić podczas snu i jest postrzegany jako bardzo nieprzyjemny. W niektórych przypadkach parasomnia może również powodować zatrzymanie akcji serca.

Ponadto podczas lunatykowania mogą się zdarzyć przestępstwa. Parasomnia znacznie ogranicza codzienne życie chorego. Mieszkanie razem z partnerem może również prowadzić do komplikacji. Ta dolegliwość jest zwykle leczona lekami i ćwiczeniami relaksacyjnymi. Nie można uniwersalnie przewidzieć, czy to się powiedzie.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli lęki nocne, lunatykowanie i inne niezwykłe objawy powtarzają się, należy skonsultować się z lekarzem. Parasomnie objawiają się różnymi objawami, które należy wyjaśnić i leczyć. W przeciwnym razie podczas niekontrolowanych czynności mogą wystąpić wypadki i upadki. Dlatego pierwsze oznaki parasomni powinny zostać wyjaśnione i leczone przez lekarza. Lekarz może ustalić rozpoznanie na podstawie wywiadu i badania fizykalnego w pracowni snu i podjąć dalsze działania. Jeśli zostanie to zrobione wcześnie, można uniknąć poważnych komplikacji.

Szczególnie zagrożone są osoby, które już chorują na chorobę Parkinsona lub mają inne zaburzenie zachowania REM oprócz parasomnii. Osoby z problemami psychicznymi lub chorobami neurologicznymi również należą do grupy ryzyka i powinny skonsultować się z lekarzem, jeśli wymienione objawy nawracają i nie ustępują same.

Należy również wyjaśnić problemy behawioralne w ciągu dnia. Jeżeli coraz częściej pojawia się nadmierna senność w ciągu dnia lub przebudzenia nocne, wskazana jest wizyta w laboratorium snu. Należy również wyjaśnić inne poważne komplikacje, jeśli występują często i poważnie pogarszają samopoczucie. Oprócz lekarza rodzinnego można wezwać neurologa lub internistę.

Leczenie i terapia

Wiele zaburzeń snu nie wymaga terapii. Dotyczy to na przykład śpiących myokloni lub pavor nocturnus. Zwłaszcza w przypadku dzieci rodzice parasomnika są świadomi nieszkodliwości zaburzenia i proszeni o dalsze wysyłanie dziecka na wycieczki szkolne pomimo parasomni. Osoby chore nie powinny opracowywać strategii unikania tylko dlatego, że inni ludzie mogą doświadczyć zaburzeń snu.

Zatrzymanie krążenia podczas snu wymaga terapii, która początkowo wiąże się zwykle z pobytem w laboratorium snu. W przypadku zatrzymania przeprowadza się resuscytację krążeniowo-oddechową. Podstawowe przyczyny należy wyjaśnić bardziej szczegółowo i, jeśli to konieczne, usunąć chirurgicznie lub za pomocą leków. Mówienie podczas snu można leczyć klonazepamem, jeśli monologi negatywnie wpływają na współlokatorów.

Ćwiczenia relaksacyjne zwykle pomagają w walce z jactatio capitis nocturna. Jeśli nie ma poprawy, pomocne mogą być leki, takie jak leki przeciwdepresyjne. Lunatycy z tendencją do agresywnych zachowań są zwykle leczeni uspokajającymi lekami psychotropowymi. Zwłaszcza u dorosłych niektóre parasomnie mogą oznaczać początek choroby psychotycznej. W takim przypadku wymagana jest psychoterapia.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zaburzenia snu

Perspektywy i prognozy

Prognozy dotyczące parasomni należy oceniać indywidualnie, uwzględniając osobiste warunki zdrowotne. U dzieci i młodzieży zaburzenia snu są w większości przypadków zjawiskiem przejściowym. W procesie wzrostu często pojawiają się nieprawidłowości o charakterze przejściowym. Często udokumentowane jest spontaniczne wyleczenie. Możliwe są również krótkie nawroty choroby w trakcie życia. Jeśli choroba postępuje w ten sposób, nie ma powodu do niepokoju. Są uważane za nieszkodliwe, ponieważ mają tylko krótkotrwały wygląd.

W przypadku uporczywych zaburzeń snu o dużej intensywności rokowanie ulega pogorszeniu. Ci chorzy mogą cierpieć na zaburzenia wtórne i inne choroby. Przerwy i zaburzenia snu prowadzą do poważnych upośledzeń w codziennym życiu. Mogą wystąpić nieprawidłowości sercowo-naczyniowe. Należy się również spodziewać objawów paraliżu.

W ciężkich przypadkach osoba dotknięta chorobą może nagle umrzeć. W przypadku braku opieki medycznej rokowanie jest jeszcze gorsze. Oprócz zaburzeń organicznych mogą wystąpić stany stresu psychicznego, które prowadzą do chorób wtórnych. Mogą się rozwinąć zaburzenia lękowe, depresja i inne choroby psychiczne, prowadząc do znacznego pogorszenia stanu zdrowia. W przypadku parasomnii zwiększa się również ryzyko wypadków lub nadużywania narkotyków. Często osoby dotknięte chorobą są bardzo zdesperowane i potrzebują odpowiedniej opieki medycznej, aby poprawić ogólną sytuację.

zapobieganie

Parasomni nie można jeszcze zapobiec, ponieważ przyczyny nie zostały ostatecznie zbadane. W celu odprężenia snu można wykonywać ćwiczenia relaksacyjne.

Opieka postpenitencjarna

Ponieważ parasomnia to zbiorcze określenie dla całego szeregu różnych zaburzeń snu, rodzaj dalszej opieki różni się w zależności od zaburzenia. W niektórych przypadkach nie jest wymagana dalsza opieka. Lęki nocne (Pavor nocturnus), jako najbardziej nieszkodliwa postać, występują przede wszystkim u małych dzieci i znikają najpóźniej w okresie dojrzewania - zwykle wcześniej - samoistnie i bez konsekwencji.

Niektóre inne zaburzenia snu, takie jak koszmary senne, zasypianie lub mówienie podczas snu, nie wymagają leczenia, o ile występują tylko przejściowo i nie prowadzą do trwałego stresu u osoby, której dotyczą. Paraliż senny jest również jednym z objawów niewymagających leczenia, na ogół nieszkodliwych i niewymagających dalszej opieki.

Jeśli pacjent cierpi z powodu tego doświadczenia, terapia behawioralna może być pomocna w radzeniu sobie z chorobą. W przypadku lunatyków, jeśli przyczyny nie można usunąć, konieczne jest zabezpieczenie miejsca do spania w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko samookaleczenia.

Jeśli przyczyny zaburzenia nie można naprawić chrapaniem (np. Chirurgiczna korekcja przegrody nosa czy usunięcie polipów), istnieją różne metody łagodzenia objawów. W ciężkich przypadkach związanych z bezdechem sennym może być konieczne ścisłe monitorowanie snu. Przydatne są środki, takie jak zmniejszenie masy ciała lub powstrzymanie się od alkoholu.

Możesz to zrobić sam

Osoby dotknięte parasomnią powinny w pełni poinformować się o chorobie, aby zmniejszyć obawy i niepewność. Jednocześnie wiedza ma być przekazywana krewnym lub osobom w Twoim domu. Właściwe obchodzenie się z lunatykiem jest konieczne, aby zapobiec narastaniu dyskomfortu.

Ze względu na sytuację awaryjną, która może wystąpić w dowolnym momencie, drzwi i wyjścia awaryjne nigdy nie powinny być całkowicie zamknięte. Pomimo lunatykowania droga ucieczki musi być zawsze swobodnie dostępna. Z drugiej strony pomocne są środki, które pomagają zwiększyć bezpieczeństwo. W mieszkaniu można zainstalować systemy alarmowe sygnalizujące innym osobom, że dana osoba chce opuścić drzwi wejściowe podczas snu. Optymalizacja higieny snu może pomóc zmniejszyć zaburzenia snu. Pościel, materac i wpływy otoczenia należy sprawdzić i w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dostosować do potrzeb osoby zainteresowanej. Należy zminimalizować szum tła i zapewnić wystarczającą ilość tlenu. Regularny cykl snu i czuwania jest również korzystny dla poprawy sytuacji.

Oprócz warunków zewnętrznych redukcja stresorów wewnętrznych pomaga wielu pacjentom. Problemy emocjonalne i psychologiczne w życiu codziennym mogą pogorszyć parasomnię. Pomocne jest stosowanie technik relaksacyjnych, takich jak joga czy medytacja, a także oferta towarzyszenia psychoterapeutycznego.