Pacjent cierpi Splenomegaliajego śledziona jest nieprawidłowo powiększona. Etapy terapeutyczne zwykle dotyczą choroby podstawowej.
Co to jest splenomegalia?
© gritsalak - stock.adobe.com
Pojęcie Splenomegalia opisuje w medycynie powiększenie śledziony. W zależności od osoby, której to dotyczy, a Powiększenie śledziony dotyczą wagi lub wymiarów narządu. U zdrowych ludzi śledziona ma średnio 4 cm szerokości i 11 cm długości i waży średnio 350 gramów.
Z reguły powiększenie śledziony nie jest uważane za niezależną chorobę - raczej powiększenie śledziony występuje jako objaw różnych możliwych obrazów klinicznych.
Objawy splenomegalii zależą między innymi od stopnia powiększenia śledziony i choroby podstawowej; Na przykład splenomegalia może wywierać nacisk na sąsiednie narządy i w ten sposób powodować ból. W zależności od choroby podstawowej splenomegalii często towarzyszy również gorączka lub problemy ze stawami.
przyczyny
Możliwe przyczyny jeden Splenomegalia są różnorodne. Na przykład ostre lub przewlekłe infekcje, takie jak malaria, mogą powodować powiększenie śledziony. Różne formy białaczki (rak krwi) również prowadzą do rozwoju splenomegalii.
Ponadto mięsaki (guzy złośliwe) lub cysty (jamy tkankowe wypełnione płynem) śledziony mogą powodować powiększenie śledziony. Inne choroby podstawowe, które mogą sprzyjać powiększeniu śledziony, obejmują choroby reumatologiczne lub limfatyczne (wpływające na układ limfatyczny).
Niedokrwistość w postaci anemii sferycznej może być również związana ze splenomegalią - anemia sferoidalna charakteryzuje się przede wszystkim nieprawidłowo zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek przez śledzionę. Wreszcie, w zakresie możliwych przyczyn powiększenia śledziony, które w sposób izolowany wpływają na śledzionę, należy wymienić siniaki (krwiaki) lub gąbki krwi (naczyniaki krwionośne) narządu.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Powiększeniu śledziony towarzyszą objawy choroby podstawowej, a także objawy spowodowane przez sam obrzęk. Duża śledziona wywołuje uczucie ucisku pod lewym łukiem żebrowym. Ból jest również możliwy. Jeśli narząd jest tak spuchnięty, że otaczająca go torebka pęka, w lewym górnym brzuchu pojawia się silny ból, który może promieniować do barku.
Ponadto istnieją objawy chorób podstawowych, które ją powodują. Jeśli istnieje infekcja, może wystąpić gorączka i ogólne zmęczenie. Często węzły chłonne są obrzęknięte, pacjenci czują się chorzy i słabi. Rak może również powodować puchnięcie śledziony i, w zależności od miejsca pochodzenia, wywoływać różne dolegliwości.
Jeśli dojdzie do uszkodzenia przewodu pokarmowego, może wystąpić biegunka. Jeśli zajęta jest wątroba, może wystąpić żółtaczka, a także gorączka, utrata apetytu i utrata masy ciała. Ale możliwy jest również nadmierny apetyt. Jeśli wyzwalaczem są zaburzenia krwi, może wystąpić niedokrwistość i nocne poty.
Pacjenci mają bladą skórę i czują się bezsilni. Niedrożność drenażu żyły wrotnej może również prowadzić do powiększenia śledziony. Jeśli przyczyną jest niewydolność serca, objawia się ona dusznością, obniżoną wydajnością, obrzękiem płuc lub astmą. Z powodu niedostatecznego dopływu tlenu skóra i błony śluzowe stają się niebieskawe, na nogach tworzy się obrzęk, aw jamie brzusznej gromadzi się płyn.
Diagnoza i przebieg
Zauważając Splenomegalia Z reguły w pierwszej kolejności przeprowadza się badanie fizykalne przez lekarza diagnozującego - w przeciwieństwie do zdrowej śledziony powiększoną śledzionę można wyczuć w ramach splenomegalii.
Jeśli odpowiednie badanie fizykalne wskazuje na powiększoną śledzionę, dokładny zakres powiększenia śledziony można określić na przykład za pomocą badania ultrasonograficznego. Ponieważ powiększenie śledziony często wiąże się z nadreaktywnością śledziony lub nadmiernym rozpadem krwinek, morfologię krwi pacjenta zwykle sprawdza się za pomocą próbki krwi.
W zależności od choroby podstawowej, która kryje się za powiększeniem śledziony, powiększenie śledziony może mieć przebieg ostry (tymczasowy) lub przewlekły (długotrwały). W indywidualnym przypadku przebieg splenomegalii zależy przede wszystkim od skutecznego leczenia choroby podstawowej.
Komplikacje
Powiększenie śledziony może prowadzić do dolegliwości żołądkowo-jelitowych, zmęczenia i ogólnego osłabienia. Poważne komplikacje pojawiają się, gdy choroba jest leczona zbyt późno lub nieodpowiednio. Następnie mogą wystąpić objawy wtórne, takie jak przewlekły ból, infekcje i zmiany widzenia. Na zewnątrz zaawansowany stopień powiększenia śledziony objawia się bladością, zasinieniem palców i zauważalnymi zmianami skórnymi - wadami estetycznymi, które mogą dodatkowo pogorszyć stan psychiczny pacjenta.
Wreszcie pojawiają się choroby wtórne, które wiążą się z dalszymi dolegliwościami. Typowym powikłaniem splenomegalii jest hipersplenizm, czyli nadreaktywna śledziona. Może to prowadzić do braku komórek i zwiększać skłonność do krwawień. W przypadku wystąpienia niedokrwistości pacjent potrzebuje regularnych transfuzji krwi. Usunięcie śledziony ma poważne konsekwencje dla zdrowia pacjenta.
Chociaż regularne szczepienia zmniejszają ryzyko infekcji, organizm jest bardziej podatny na choroby. Niektórzy pacjenci doświadczają poważnych infekcji miesiące lub lata po usunięciu śledziony, które mogą zagrażać życiu. Ponadto w kilka tygodni po zabiegu może wystąpić zakrzepica. Przepisane leki mogą również powodować skutki uboczne i interakcje.
Kiedy należy iść do lekarza?
W przypadku splenomegalii dana osoba jest uzależniona od badania lekarskiego i leczenia przez lekarza. Ponieważ choroba ta nie leczy się sama, bardzo ważna jest również wczesna diagnoza, aby zapobiec dalszym powikłaniom. Dlatego przy pierwszych objawach splenomegalii należy skonsultować się z lekarzem. Wizyta u lekarza jest konieczna, jeśli dana osoba odczuwa silny ból w lewej części nadbrzusza.
W większości przypadków ból pojawia się bezpośrednio na śledzionie. Jeśli ból ten występuje na stałe, a przede wszystkim bez konkretnego powodu, należy skonsultować się z lekarzem. Objawy, takie jak biegunka lub gorączka, mogą również wskazywać na powiększenie śledziony. Niektórzy ludzie również tracą apetyt.
Jeśli wystąpią te objawy, można zgłosić się do internisty lub lekarza rodzinnego. Dalsze badanie i leczenie zależy w dużej mierze od dokładnych objawów splenomegalii i jest przeprowadzane przez specjalistę. Nie można przewidzieć dalszego przebiegu lub oczekiwanej długości życia pacjenta.
Leczenie i terapia
Pomyślne leczenie Splenomegalia zwykle napotyka przede wszystkim na indywidualną chorobę podstawową. Jeśli chorobę, która spowodowała powiększenie śledziony, można skutecznie wyleczyć lub opanować, zwykle ma to pozytywny wpływ na istniejącą splenomegalię.
Jednak przyczyny powiększenia śledziony nie zawsze mogą być kontrolowane medycznie, aw niektórych przypadkach powiększenie śledziony prowadzi do dalszych powikłań (takich jak postępująca niedokrwistość). Dlatego w rzadkich przypadkach chirurgiczne usunięcie śledziony (znane również jako splenektomia) może być konieczne z medycznego punktu widzenia. Ponieważ śledziona przejmuje zadania obrony immunologicznej w organizmie człowieka, splenektomia jest zwykle związana ze zwiększonym ryzykiem infekcji.
Ryzyko to dotyczy głównie zakażeń wywoływanych przez określone szczepy bakterii. Pacjenci ze splenomegalią, u których planowane jest usunięcie śledziony, na kilka tygodni przed planowanym zabiegiem otrzymują szczepienie, które chroni organizm przed różnymi patogenami. Tę ochronę przed infekcją należy zwykle odnawiać w regularnych odstępach czasu po udanej splenektomii.
zapobieganie
Ponieważ Splenomegalia jest często wynikiem podstawowej choroby, powiększeniu śledziony można zapobiec tylko w ograniczonym zakresie. Z reguły jednak wczesne rozpoznanie i leczenie choroby wywołującej chorobę może przyczynić się do ustąpienia splenomegalii. Jeśli nie można uzyskać całkowitej regresji splenomegalii przy pomocy zachowawczych metod leczenia, zwykle można zapobiec dalszemu postępowi powiększenia śledziony.
Opieka postpenitencjarna
W przypadku splenomegalii możliwości dalszej opieki są zwykle znacznie ograniczone. W niektórych rzadkich przypadkach nie są one nawet dostępne dla osób dotkniętych chorobą, dlatego pacjent powinien przede wszystkim postawić szybką diagnozę, aby można było szybko i wcześnie wyleczyć chorobę.
Splenomegalia z reguły nie może się wyleczyć, więc bez leczenia przez lekarza w najgorszym przypadku osoba dotknięta chorobą może umrzeć. W większości przypadków objawy można złagodzić przyjmując różne leki. Aby zapewnić prawidłowe leczenie, zawsze należy przestrzegać prawidłowego dawkowania i regularnego przyjmowania.
W przypadku pytań lub pytań należy najpierw skonsultować się z lekarzem. Ponadto osoba dotknięta chorobą powinna szczególnie dobrze chronić się przed różnymi infekcjami i chorobami oraz nie powinna przebywać na obszarach wysokiego ryzyka. Szczepienia mogą być również bardzo pomocne i chronić przed takimi infekcjami. Splenomegalia może skrócić oczekiwaną długość życia chorego. Jednak dalszego kursu nie można ogólnie przewidzieć.
Możesz to zrobić sam
W życiu codziennym osoba zainteresowana może zadbać o pozytywną stymulację krążenia krwi. Spożycie żywności wspomagającej produkcję krwi może być wykorzystywane w sposób ukierunkowany. Spożywanie orzechów, granatów lub roślin strączkowych pomaga w tworzeniu krwi. Jednocześnie należy unikać spożywania szkodliwych substancji, takich jak alkohol i nikotyna. Prowadzą one do pogorszenia stanu zdrowia i mogą powodować nasilenie objawów.
Jeśli masz gorączkę, dzienne spożycie płynów powinno być zwiększone. Organizm z czasem potrzebuje więcej składników odżywczych i powinien być wspierany optymalną podażą napoju. Chociaż objawy choroby obejmują utratę apetytu, należy codziennie spożywać wystarczającą ilość kalorii. Aby nabrać nowych sił i wesprzeć własny układ odpornościowy organizmu, konieczne jest przestrzeganie zdrowej i zbilansowanej diety.
Często przyczyną splenomegalii jest rak. Aby poradzić sobie z tą chorobą, potrzebna jest siła emocjonalna. Objawy fizyczne są niezwykle silne, a konfrontacja ze skróconą oczekiwaną długością życia może prowadzić do stresu psychicznego. Dlatego należy stosować procedury relaksacyjne, aby osoba zainteresowana lepiej radziła sobie z chorobą. Stwierdzono, że stosowanie jogi lub medytacji jest bardzo pomocne dla wielu osób dotkniętych chorobą.
