Zespół wlewu propofolu

Plik Zespół wlewu propofolu zawiera bardzo rzadko występujące poważne powikłanie podczas długotrwałego znieczulenia propofolem. Zespół zazwyczaj objawia się zaburzeniami rytmu serca, problemami z mięśniami poprzecznie prążkowanymi serca, szkieletem i przeponą oraz kwasicą mleczanową, kwasicą wywołaną kwasem mlekowym. Dokładne przyczyny zespołu wlewu propofolu nie są (jeszcze) dostatecznie poznane, jest to prawdopodobnie znieczulenie wieloczynnikowe i długotrwałe dawką propofolu o

Co to jest zespół infuzyjny propofolu?

Zespół wlewu propofolu występuje najczęściej w przebiegu długotrwałej sedacji lub długotrwałego znieczulenia, dlatego ważne parametry sercowo-naczyniowe są pod stałą obserwacją.
© chanawit - stock.adobe.com

Propofol (2,6-diizopropylofenol) o chemicznym wzorze cząsteczkowym C12H18O jest bardzo powszechnie stosowanym dożylnym środkiem znieczulającym. Służy do wywoływania i podtrzymywania znieczulenia, a także nadaje się do całkowitego znieczulenia dożylnego (TIVA) i do długotrwałej sedacji pacjentów.

Środek ma działanie czysto hipnotyczne, tj. Nasenne i nie ma właściwości przeciwbólowych (uśmierzających ból). Zwykle nie powoduje żadnych niepożądanych skutków ubocznych i jest bardzo dobrze tolerowany. Propofol jest ceniony przez anestezjologów, ponieważ można nim łatwo kontrolować głębokość znieczulenia.

Jednak w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje znane jako Zespół wlewu propofolu (PRIS) można podsumować. Oczywiście prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu jest nieznacznie zwiększone w przypadku długotrwałych wlewów dłuższych niż 24 godziny oraz u dzieci. Stosunkowo duże dawki środka znieczulającego powyżej 5 mg / kg / h również sprzyjają zespołowi wlewowemu propofolu.

przyczyny

Przyczyny zespołu wlewu propofolu nie zostały (jeszcze) dostatecznie wyjaśnione. Uważa się, że bardzo prawdopodobny jest wieloczynnikowy kompleks przyczyn, który wpływa na metabolizm kwasów tłuszczowych w mitochondriach i rozprzęganie cyklu cytrynianowego. Oczywiście występuje zaburzenie transportu kwasów tłuszczowych do macierzy mitochondriów.

Prowadzi to do niewystarczającego zaopatrzenia w energię poprzez zakłócenie utleniania mitochondrialnych kwasów tłuszczowych. Tezę tę potwierdzają również objawy, które pojawiają się u pacjentów z bardzo rzadkim genetycznym niedoborem aktywnej dehydrogenazy acylo-CoA.

U tych pacjentów występuje również mioliza mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), a także niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca i kwasica metaboliczna. Brakujący enzym, jako czynnik sprawczy, prowadzi do podobnego zakłócenia metabolizmu lipidów, jak w PRIS.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zespół wlewu propofolu objawia się początkowo różnymi niespecyficznymi objawami. Pierwszymi objawami mogą być arytmie serca. Są to przeważnie blokady przedsionkowo-komorowe, czyli problemy z przewodzeniem impulsu skurczowego wyzwalanego przez węzeł zatokowy z przedsionków przez węzeł AV do komór.

Zazwyczaj EKG wykazuje poszerzenie zespołu QRS lub sygnał skurczu jest całkowicie zablokowany przez węzeł AV, tak że w najlepszym przypadku może wkroczyć bardzo powolny rytm wymiany komorowej. Poważne inne problemy wynikają z rozwijającej się rabdomiolizy, która prowadzi do rozpuszczenia tkanki mięśni poprzecznie prążkowanych. Oznacza to, że szczególnie dotknięte są serce i mięśnie szkieletowe, a także przepona.

Zespół propofolowy powoduje również metaboliczną kwasicę mleczanową, a za rozwój niewydolności nerek prawdopodobnie odpowiada znacznie zwiększone wydalanie mioglobiny z moczem (mioglobinuria). W niektórych przypadkach stwierdzono również patologicznie podwyższony poziom trójglicerydów we krwi (hipertriglicerydemia).

Diagnoza i przebieg choroby

Zespół wlewu propofolu występuje najczęściej w przebiegu długotrwałej sedacji lub długotrwałego znieczulenia, dlatego ważne parametry sercowo-naczyniowe są pod stałą obserwacją. Pierwszymi objawami tego zespołu są zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza bloki przedsionkowo-komorowe, które mogą być związane z bardzo wolnym biciem serca (brachykardia).

Jeśli w surowicy krwi zostanie również stwierdzona kwasica mleczanowa, a ważne enzymy sercowe, takie jak kinaza kreatynowa (CK), transaminaza glutaminianowo-szczawiooctanowa (GOT), fosforylaza glikogenowa BB (GPBB) i inne są nieprawidłowo podwyższone, podejrzenie zespołu wlewu propofolu jest wzmocnione. W przypadku braku leczenia i kontynuacji sedacji propofolem lub znieczulenia propofolem rokowanie jest bardzo złe ze względu na spodziewane zatrzymanie krążenia.

Komplikacje

Z powodu zespołu wlewu propofolu osoby dotknięte chorobą w większości przypadków mają problemy z sercem. W najgorszym przypadku niewydolność serca może wystąpić, jeśli leczenie zespołu propofolowego nie zostanie rozpoczęte w odpowiednim czasie. Ponadto w tkance przepony występują również dolegliwości. Niewydolność nerek może również wystąpić, jeśli zespół propofolowy nie jest leczony.

Osoby dotknięte chorobą są wtedy zależne od dializy lub przeszczepu nerki. Jeśli nie ma leczenia, pacjenci zwykle umierają. Powikłania pojawiają się zwykle tylko wtedy, gdy operacja trwa i nie rozpoczyna się leczenia. W większości przypadków prowadzi to do zatrzymania krążenia.

Lek zostaje zastąpiony innym środkiem znieczulającym iw większości przypadków nie ma szczególnych komplikacji. W ciężkich przypadkach leczenie należy całkowicie przerwać. Jeśli zespół wlewu propofolu jest leczony z powodzeniem, nie następuje również skrócenie oczekiwanej długości życia. Dzięki zoptymalizowanemu dawkowaniu można zwykle całkowicie uniknąć tych dolegliwości, aby nie było dalszych komplikacji.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Osoby będące pod wpływem propofolu w naturalny sposób nie mogą już dłużej dbać o własne zdrowie. Zespół wlewu propofolu jest powikłaniem podczas znieczulenia, jest nieprawidłowością w długotrwałym znieczuleniu. Z powodu istniejącego zaburzenia osoba dotknięta chorobą znajdowała się już od kilku dni, tygodni lub miesięcy w stanie, w którym nie ma świadomych możliwości działania z jej strony.

Ponieważ dana osoba jest już leczona, lekarze prowadzący lub zespół pielęgniarski samodzielnie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia opieki zdrowotnej w przypadku wystąpienia nieprawidłowości. W tym czasie krewni powinni prowadzić ścisłą komunikację z lekarzem i personelem pielęgniarskim.

Jeżeli w godzinach odwiedzin wystąpią jakiekolwiek nieprawidłowości, należy je niezwłocznie zgłosić osobie kontaktowej. Ponadto należy zadawać otwarte pytania o stan zdrowia pacjenta i udzielać obszernych informacji o istniejącej chorobie. W wielu przypadkach lekarze potrzebują zgody krewnych na przeprowadzenie niezbędnych czynności leczniczych. Ponieważ osoba poszkodowana nie może samodzielnie decydować o swojej opiece, krewni lub partnerzy powinni w wystarczający sposób poinformować się o ogólnej sytuacji. W niektórych przypadkach należy sprawdzić, czy należy zasięgnąć drugiej opinii innego lekarza.

Leczenie i terapia

Najważniejszym działaniem, jakie należy podjąć w przypadku rozpoznania zespołu propofolowego, jest natychmiastowe przerwanie infuzji propofolu. Propofol należy wymienić na inny narkotyk. Oprócz natychmiastowego przerwania infuzji propofolu wskazane jest zastosowanie środków wspomagających.

Środki te polegają na odpowiednim zaopatrzeniu w płyny i podaniu katecholamin, które działają jak hormony stresu, aby utrzymać ciśnienie krwi i zwiększyć częstość akcji serca. Jeśli bradykardii nie można skorygować farmakologicznie, a blok AV utrzymuje się, można rozważyć stymulację stymulatora.

Ponadto należy zapewnić odpowiednią kompensację elektrolitów w leczeniu kwasicy mleczanowej. W niektórych przypadkach ciągła hemofiltracja lub hemodializa okazały się skuteczne, ponieważ prowadzą do ogromnej poprawy objawów. W literaturze fachowej omówiono wczesne zastosowanie hemofiltracji jako środka terapeutycznego pierwszego wyboru w PRIS.

Zgłaszano również przypadki, w których (zbyt późne) zastosowanie hemofiltracji nie prowadziło już do celu. Aby zrekompensować podejrzenie zaburzenia utleniania kwasów tłuszczowych w mitochondriach, należy zadbać o zapewnienie odpowiedniego spożycia kalorii podczas terapii.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciwbólowe

zapobieganie

Nie ma bezpośrednich środków zapobiegawczych w celu uniknięcia zespołu wlewu propofolu, ponieważ przed zastosowaniem środka znieczulającego do długotrwałej sedacji lub znieczulenia długotrwałego nie wiadomo, czy pacjent jest odpowiedni do wystąpienia tego zespołu. Ograniczenie dawki środka do 4 mg / kg / h już można uznać za jeden z najważniejszych środków zapobiegawczych.

Ograniczenie znieczulenia długoterminowego lub sedacji propofolem do maksymalnie siedmiu dni obejmuje również środek zapobiegawczy w celu uniknięcia PRIS. Ze względów ostrożności propofolu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Istnieje ścisłe przeciwwskazanie dla osób uczulonych na soję.

Opieka postpenitencjarna

Zespół propofolu wymaga rygorystycznego monitorowania klinicznego podczas obserwacji. Ponieważ zaburzenie metaboliczne występuje tylko wtedy, gdy propofol był podawany przez długi czas, zdecydowanie zaleca się unikanie ponownego stosowania propofolu. Niewydolność serca i nerek musi wygoić się całkowicie i szczególnie ważne jest zapewnienie wystarczającej ilości płynów.

W ostrym leczeniu należy rozważyć zastosowanie dializy. Nie można wykluczyć trwałego uszkodzenia serca i nerek i wymaga dalszego leczenia i stabilizacji stanu ogólnego chorego w ramach dalszej opieki. Po zakończeniu leczenia szpitalnego konieczne są dalsze badania ambulatoryjne, a pacjent musi współpracować z doświadczonym lekarzem.

Zespół infuzyjny propofolu nie występuje już jako choroba po odstawieniu propofolu i doraźnym leczeniu, ale określenie, czy wpływ na organizm pacjenta został w czasie całkowicie wyeliminowany, zajmuje trochę czasu. Pacjenta należy w pełni i wyczerpująco poinformować o działaniu propofolu i nie wolno go ponownie uspokajać za pomocą wlewu propofolu ani dłużej trzymać w znieczuleniu. Dlatego ważne jest, aby osoba zainteresowana natychmiast powiadomiła anestezjologa o komplikacjach podczas sesji wyjaśniającej.

Możesz to zrobić sam

W przypadku wystąpienia zespołu wlewu propofolu (PRIS) nie ma już możliwości samopomocy. Jest to bardzo rzadki stan nagły po podaniu znieczulającego propofolu.Wlew propofolu należy natychmiast przerwać. Ponadto często konieczne są środki wspomagające, aby chronić przed zapaścią krążeniową i kwasicą metaboliczną.

Hemofiltrację lub hemodializę należy rozważyć na wczesnym etapie w celu wyrównania niewydolności nerek. Objawy szybko ustępują, zwłaszcza podczas hemodializy. Po pomyślnym zastosowaniu tych środków pacjent wraca do zdrowia. Ani oczekiwana długość życia, ani jakość życia nie są ograniczone. Jednak w przypadku zaistnienia sytuacji wymagającej znieczulenia bardzo ważne jest, aby pacjent omówił z lekarzem alternatywne rozwiązania. Pacjent musi zatem poinformować lekarza o nietolerancji na zwykłe środki znieczulające. Jeśli PRIS już wystąpił, leków uspokajających z propofolem nie należy już stosować u pacjentów z bólem. Dlatego też w takich przypadkach pacjent powinien omówić z lekarzem alternatywy.

Jedynym sposobem, w jaki pacjent może zmniejszyć prawdopodobieństwo PRIS, jest zaprojektowanie diety. Oprócz czynników genetycznych i nadmiernej dawki propofolu PRIS sprzyja także długiemu postowi, diecie ketogenicznej i diecie niskowęglowodanowej.