Rzęsistkowica (zakażenie rzęsistkami)

Rzęsistkowica należy do chorób przenoszonych drogą płciową. Wywoływana jest przez mikropasożyty i atakuje tkanki pochwy oraz drogi moczowe. Rzęsistkowica objawia się głównie u kobiet, chociaż mężczyźni również są nosicielami, ale przeważnie chorują bez objawów.

Co to jest rzęsistkowica?

Wyzwalacz dla Rzęsistkowica to zakażenie Trichomonas vaginalis, wici o średniej wielkości 15 mikrometrów. Drogą zakażenia jest kontakt seksualny z błonami śluzowymi pochwy. Zakażenie rzęsistkami jest jedną z najpowszechniejszych chorób zakaźnych występujących podczas stosunków płciowych na całym świecie.

Zabieg jest prosty i przeprowadza się go u obu partnerów seksualnych w tym samym czasie, aby uniknąć nawracających infekcji rzęsistkami. W rzęsistkowicy zauważalne jest to, że mężczyźni bardzo rzadko mają jakiekolwiek objawy, które można w ogóle wykryć po zakażeniu. Występuje prawie wyłącznie u kobiet, które mogą cierpieć z powodu wydzieliny, swędzenia i innych dolegliwości związanych z infekcją rzęsistkami.

przyczyny

Na chorobę Rzęsistkowica dzieje się tak, gdy osoba zakażona Trichomonas vaginalis przenosi pasożytnicze wiciowce na błony śluzowe partnera seksualnego poprzez kontakt seksualny.

Te trichomonady osadzają się na błonie śluzowej pochwy i dostarczają sobie przez nią składników odżywczych. Pasożyt niszczy naturalną florę pochwy i uszkadza błonę śluzową. Rzęsistkowica jest początkowo trudna do rozpoznania, ponieważ w większości przypadków pozostaje bezobjawowa przez długi czas. W tym czasie nosiciele mogą nadal rozprzestrzeniać je bez przeszkód podczas stosunku płciowego.

Rzęsistkowica może niezauważalnie narastać w organizmie, a liczba rzęsistek początkowo wzrasta. Natomiast czysty kontakt cielesny bez udziału błon śluzowych pochwy nie powoduje infekcji rzęsistkami. Stosowanie prezerwatyw chroni, ale nie gwarantuje przed rzęsistkowicą.

Typowe objawy i oznaki

• Zapalenie pochwy
• Swędzący
• Pieczenie w pochwie (pieczenie pochwy)
• Upławy
• Ból i pieczenie podczas oddawania moczu
• Częste oddawanie moczu

Diagnoza i przebieg

Plik Rzęsistkowica jest rozpoznawany u pacjentek na podstawie wymazu z pochwy. Pasożyty w kształcie gruszki są dobrze widoczne pod mikroskopem i umożliwiają jasną diagnozę.

W przypadku wykrycia rzęsistkowicy należy zawsze zastosować leczenie, ponieważ objawy mogą być bolesne i nieprzyjemne dla pacjenta. Oprócz silnie pachnącego wydzieliny, rzęsistkowica objawia się swędzeniem. Zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet rozprzestrzenianie się do cewki moczowej ostatecznie powodowało nasilenie bólu podczas oddawania moczu. Jeśli infestacja jest ciężka, kobiety mogą doświadczyć przejściowej bezpłodności.

Rzadko jest tak ciężka, że ​​infekcja rzęsistkami prowadzi do gorączki i fizycznego osłabienia. Tylko w wyjątkowych przypadkach rzęsistkowica dotyka również macicę i pęcherz moczowy. W większości przypadków mężczyźni są jedynie nosicielami infekcji rzęsistkami i nie wykazują żadnych objawów.

Komplikacje

Rzęsistkowica prowadzi do wielu bardzo nieprzyjemnych dolegliwości, z których wszystkie mają bardzo negatywny wpływ na jakość życia pacjenta. Z reguły osoby dotknięte chorobą cierpią na zapalenie pochwy. Prowadzi to do silnego zaczerwienienia skóry, a także do swędzenia skóry. Może również wystąpić uczucie pieczenia lub wydzielina z pochwy. W wielu przypadkach pacjenci doświadczają również bolesnego oddawania moczu.

Ten ból prowadzi również do dolegliwości psychologicznych lub depresji. Widoczne jest również częste oddawanie moczu, co ma negatywny wpływ na codzienne życie osoby zainteresowanej. Nieleczona rzęsistkowica może nadal prowadzić do bezpłodności. Wielu pacjentów cierpi również na gorączkę lub ogólne osłabienie fizyczne.

Rzęsistkowicę można zwykle dobrze leczyć za pomocą leków i antybiotyków. Nie ma żadnych szczególnych komplikacji. Skuteczne leczenie nie wpływa również negatywnie na oczekiwaną długość życia pacjenta. Jeśli jednak choroba wystąpi ponownie, osoby dotknięte chorobą muszą polegać na ponownym leczeniu. Partner również powinien zostać poddany leczeniu, ponieważ choroba jest przenoszona drogą płciową.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Aby zapobiec dalszym powikłaniom lub objawom rzęsistkowicy zdecydowanie należy przeprowadzić badanie i leczenie u lekarza w przypadku tej choroby. Jedynie poprzez wczesne wykrycie i leczenie można ograniczyć dalsze nasilenie objawów. Dlatego w przypadku rzęsistkowicy należy skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach i dolegliwościach.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli poszkodowany cierpi na silny świąd i silne pieczenie w pochwie. Jest to samoistne zapalenie, aw wielu przypadkach może być bolesne. Częste oddawanie moczu często wskazuje na rzęsistkowicę i powinno być również zbadane przez lekarza. Większość ludzi odczuwa dyskomfort lub ból podczas oddawania moczu. W przypadku wystąpienia objawów rzęsistkowicy należy skonsultować się bezpośrednio z lekarzem rodzinnym. Chorobę można zwykle dobrze leczyć.

Leczenie i terapia

Plik Rzęsistkowica Chociaż jest to jedna z najczęstszych chorób zakaźnych przenoszonych drogą płciową, jest łatwa do wyleczenia. Po postawieniu diagnozy lekarz ma do dyspozycji odpowiednie leki przeznaczone specjalnie do zwalczania pasożytów.

Są to antybiotyki na receptę, które można podawać dopochwowo lub doustnie. Leki nie wymagają dalszej suplementacji w leczeniu rzęsistkowicy, o ile są przyjmowane przez niezbędny okres czasu zgodnie z zaleceniami lekarza.

Wszystkim pacjentom zdecydowanie odradza się wyłącznie samodzielne leczenie za pomocą alternatywnych środków i metod. Tę infekcję należy leczyć szybko i pod nadzorem lekarza.Jeśli przenoszący partner seksualny jest znany i można do niego dotrzeć, konieczne jest, aby on również mógł być leczony z powodu rzęsistkowicy.

Nie ma znaczenia, czy ma objawy. Leczenie partnerskie służy wykluczeniu nowej infekcji podczas następnego kontaktu seksualnego. Po kuracji antybiotykami należy odbudować florę pochwy, gdyż jest ona niszczona przez walkę z rzęsistkowicą.

zapobieganie

Przeciwko Rzęsistkowica jedyną naprawdę skuteczną ochroną byłaby całkowita abstynencja. Ponieważ jest to mało uzasadnione dla pacjenta, zaleca się przynajmniej stosowanie prezerwatyw i dokładną higienę osobistą przed i po stosunku płciowym. Osoby wcześniej chore muszą zwracać szczególną uwagę na ochronę podczas stosunku płciowego z naprzemiennymi partnerami seksualnymi, ponieważ zakażenie rzęsistkami może prowadzić do zwiększonej podatności na zakażenia wirusem HIV z powodu bliznowacenia tkanki pochwy.

Opieka postpenitencjarna

Jeśli rzęsistkowica została skutecznie wyleczona, należy przeprowadzać regularne badania kontrolne w celu wczesnego rozpoznania i leczenia nowej infekcji, jak również chorób wtórnych. Badanie kontrolne u kobiet polega na regularnym badaniu śluzówki pochwy i wydzieliny z pochwy za pomocą wymazów wykonanych przez ginekologa.

Ponadto procedury obrazowania (USG) mogą zapewnić, że macica nie jest zakażona. Ponadto może być wskazane leczenie następcze bakteriami kwasu mlekowego w celu przywrócenia prawidłowej flory pochwy. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku utrzymującej się suchości pochwy połączonej ze swędzeniem, nawet po leczeniu rzęsistkowicy.

Aby zapobiec ponownemu zakażeniu, oboje partnerzy powinni również unikać stosunku płciowego z kilkoma osobami bez zabezpieczenia. Należy unikać stosunku płciowego bez zabezpieczenia, zwłaszcza w pierwszych kilku tygodniach po zakażeniu, ponieważ zakażenie, podobnie jak antybiotykoterapia, osłabia układ odpornościowy i zwiększa prawdopodobieństwo zarażenia się wirusami HIV (AIDS).

Mężczyźni powinni regularnie pobierać wymazy z napletka prącia, zwłaszcza jeśli stosunek płciowy bez zabezpieczenia z naprzemiennymi partnerami nie jest przerywany, aby upewnić się, że nie ma nowej infekcji rzęsistkami. Ponadto po rzęsistkowicy należy zbadać próbkę nasienia pod kątem płodności, ponieważ infekcja może w rzadkich przypadkach wpływać na pęcherzyki nasienne, co może prowadzić do bezpłodności.

Możesz to zrobić sam

Skutki zakażenia rzęsistkami na życie codzienne w dużej mierze zależą od płci osoby dotkniętej chorobą. Wielu mężczyzn to nie ogranicza. Ponieważ jednak stan zapalny może nadal występować, powinni na razie powstrzymać się od stosunku płciowego i masturbacji.

Nawet po ustąpieniu wszystkich objawów mężczyźni dotknięci chorobą powinni używać prezerwatyw. Infekcja jest zaraźliwa przez długi czas. W ramach partnerstwa istnieje ryzyko efektu ping-pong, jeśli dotyczy to obojga partnerów. U kobiet objawy są często tak intensywne, że ich codzienne życie jest poważnie ograniczone.

Najważniejszym sposobem samopomocy jest unikanie silnego swędzenia. Za wszelką cenę należy unikać drapania lub tarcia dotkniętych obszarów. Ponadto konieczna jest ścisła higiena. Podpaski higieniczne, wkładki higieniczne i bieliznę należy regularnie zmieniać. Okolice intymne należy codziennie myć wodą, ale bez mydła.

W żadnym wypadku samodzielne leczenie infekcji nie jest zalecane. Najczęściej stosowane domowe środki mają negatywny wpływ na przebieg choroby. Leczenie octem, olejkiem z drzewa herbacianego lub jogurtem może powodować poważne podrażnienia. Po skutecznym leczeniu rzęsistkowicy za pomocą leków, osoba dotknięta chorobą może zapobiec ponownemu zakażeniu za pomocą leczenia bakteriami kwasu mlekowego.