Cewka moczowodowa

w Cewka moczowodowa przednia ściana pochwy przesuwa się głębiej i umożliwia zsuwanie się pęcherza moczowego i dróg moczowych w dół. Zjawisko to jest często spowodowane słabością aparatu trzymającego w dnie miednicy. Kiedy mężczyźni doświadczają poślizgu pęcherza i dróg moczowych, najczęstszą chorobą jest przepuklina pachwinowa.

Co to jest cewka moczowodowa?

W przypadku zapaści pewien organ zostaje przesunięty z fizjologicznej pozycji. Wypadnięcie może wpływać na wiele różnych narządów i opiera się na niezwykle zróżnicowanym spektrum przyczyn, które zależą od dotkniętego narządu. Cystocele to wypadnięcie pęcherza moczowego. Przy tym zjawisku pęcherz zmienia się w tak zwany worek przepuklinowy. Jeśli oprócz pęcherza wpływa również cewka moczowa, jedna z nich jest Cewka moczowodowa przemowa.

Każde wypadnięcie jest zjawiskiem patologicznym. Cewka moczowodowa dotyka prawie wyłącznie kobiet. Ściana pochwy odgrywa w tym kontekście rolę przyczynową. Zarówno pęcherz, jak i drogi moczowe są zlokalizowane anatomicznie przed pochwą. Jeśli przednia ściana pochwy zsunie się głębiej, może to prowadzić do wypadnięcia pęcherza i dróg moczowych w sensie przepukliny cewki moczowej.

W większości przypadków skutkiem jest nietrzymanie moczu. Cewkę moczową często opisuje się klinicznie jako cystocele z przepukliną cewki moczowej, której przyczyną jest zwykle wypadanie przedniej ściany pochwy.

przyczyny

Przyczyną przepukliny cewki moczowej jest wypadnięcie przedniej ściany pochwy, co objawia się osłabieniem aparatu podtrzymującego. W większości przypadków pacjentkami są kobiety, u których pęcherz moczowy i drogi moczowe są wywinięte do przedniej ściany pochwy. U niektórych pacjentek wypadanie pęcherza i dróg moczowych jest tak duże, że narządy przy wejściu do pochwy są widoczne lub nawet przesuwają się do przodu.

W większości przypadków przepuklina cewki moczowej jest wtórnym objawem wypadania macicy lub pochwy. Proces ten jest głównie spowodowany osłabieniem mięśni miednicy małej. Przyczyną może być również osłabienie aparatu więzadłowego i mięśnia dźwigacza odbytu lub przepony moczowo-płciowej w dnie miednicy. Urządzenia przytrzymujące narządy mogą na przykład stać się nieodpowiednie w kontekście słabej tkanki łącznej, po fizycznym przeciążeniu, otyłości lub mnogich porodach pochwowych.

W tym kontekście początkowo następuje zejście, które powoduje zatonięcie narządów. Z tego zejścia może rozwinąć się zjawisko cewki moczowej. Jeśli pacjentem jest mężczyzna, zjawisko to jest zwykle związane przyczynowo z przepuklinami udowymi lub pachwinowymi. W tym przypadku jest to pęknięcie, w które wnikają narządy.

Objawy, dolegliwości i oznaki

We wczesnej fazie cewki moczowej pęcherz moczowy i drogi moczowe pacjenta schodzą z pozycji fizjologicznej w kierunku brzusznym. Tylko w rzadkich przypadkach zjawisko to powoduje ból lub inne dolegliwości we wczesnej fazie. Z biegiem czasu pojawiają się takie objawy, jak ból podczas stosunku płciowego.

Ponadto funkcja pęcherza moczowego może być zaburzona, powodując zaburzenia oddawania moczu. Często pacjenci cierpią również na nawracające infekcje dróg moczowych. Jednak głównym objawem są zaburzenia opróżniania pęcherza, które mogą objawiać się na przykład zatrzymaniem moczu lub częstym oddawaniem moczu przy zmniejszonej ilości moczu.

Nietrzymanie moczu jest powszechne w późnych stadiach. Większość pacjentek pozostaje bezobjawowych nawet w późnych stadiach zjawiska i zauważa wypadanie narządów tylko w skrajnych przypadkach, gdy narządy przesuwają się do wejścia do pochwy.

Diagnoza i przebieg choroby

W szczególności rozpoznanie cystocele w pęcherzu można postawić prostym palpacją. W tym zjawisku na przedniej ścianie pochwy można wyczuć mniej lub bardziej wyraźny występ, co zwykle wystarcza do postawienia diagnozy. Kiedy pacjent jest proszony o naciśnięcie, wypukłość opada i staje się jeszcze bardziej widoczna. W większości przypadków podejrzenie powstania cewki moczowej jest potwierdzone badaniem USG. Rokowanie uważa się za doskonałe.

Komplikacje

W przypadku cewki moczowej, osoby dotknięte chorobą cierpią przede wszystkim na silny ból. Mogą one również występować w nocy oraz w postaci bólu spoczynkowego i tym samym bardzo negatywnie wpływać na codzienne życie pacjenta. Ból często rozprzestrzenia się na sąsiednie obszary ciała i może tam również powodować silny dyskomfort.

Ból pojawia się szczególnie podczas stosunku płciowego, tak że może również wystąpić napięcie z własnym partnerem. Oddawanie moczu jest również często związane z bólem. Osoby dotknięte chorobą często cierpią również na infekcje dróg moczowych. Występuje również nietrzymanie moczu, które również wpływa negatywnie na codzienne życie pacjenta.

Ze względu na objawy cewki moczowej wielu pacjentów cierpi również na dolegliwości psychologiczne lub depresję. Niektóre osoby dotknięte chorobą wstydzą się objawów. Leczenie cewki moczowej zależy w dużej mierze od jej przyczyny.

W niektórych przypadkach objawy można ustąpić podczas różnych sesji treningowych lub za pomocą leków. W poważnych przypadkach konieczne są interwencje chirurgiczne. Z reguły nie ma szczególnych komplikacji. Ponadto w większości przypadków przepuklina cewki moczowej nie wpływa negatywnie na długość życia pacjenta.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku cewki moczowej osoba dotknięta chorobą jest zwykle zawsze zależna od leczenia i badania, ponieważ choroba ta nie może wyleczyć się samodzielnie. Im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym zwykle jest lepszy dalszy przebieg choroby. Dlatego zdecydowanie zaleca się skontaktowanie się z lekarzem przy pierwszych objawach i oznakach tej choroby.

Jeśli dana osoba odczuwa silny ból podczas stosunku płciowego, należy skonsultować się z lekarzem. Ten ból może również rozprzestrzeniać się na brzuch.Ponadto zaburzenia oddawania moczu lub bardzo częste infekcje dróg moczowych wskazują na tę chorobę i muszą zostać zbadane przez lekarza, jeśli występują przez dłuższy czas i bez szczególnego powodu.

Osoby dotknięte chorobą często muszą oddawać mocz i często cierpią z tego powodu na zaburzenia psychiczne. Cewkę moczową może leczyć urolog. Dalszy przebieg choroby jest bardzo silnie uzależniony od czasu diagnozy i progresji choroby, tak że nie można dokonać ogólnej prognozy.

Leczenie i terapia

Podczas terapii cewki moczowej narządy powracają do ich fizjologicznie naturalnego położenia. W większości przypadków proces ten wymaga operacji. W zależności od przyczyny może być konieczne dalsze leczenie. W przypadku kobiet ten dalszy zabieg w większości przypadków odpowiada ćwiczeniu aparatu podtrzymującego, np. Treningu stabilizującym dno miednicy.

U mężczyzn należy również leczyć przepuklinę pachwinową, która mogła ją wywołać. Zabieg ten jest częścią operacji repozycjonowania, a przede wszystkim zapewnia, że ​​przepuklina nie może się już pojawić w przyszłości. Leczenie przepukliny pośredniej w tym przypadku nie jest tym samym, co leczenie przepukliny bezpośredniej.

Otwarcie przepukliny bezpośredniej jest zamykane chirurgicznie. Pośrednie przerwy polegają na tym, że lekarz pozostawia otwór, w którym może pozostać przewód nasienny. W zasadzie obie operacje sięgają włoskiego Bassini.

zapobieganie

Do pewnego stopnia można zapobiec cewce moczowej. Kobiety mogą na przykład uczestniczyć w treningu mięśni dna miednicy jako środek zapobiegawczy. Poprzez jednostki treningowe wzmacniasz mięśnie dna miednicy, które odgrywają ważną rolę w utrzymaniu aparatu pęcherza moczowego i dróg moczowych. Narządy są ustabilizowane w ich anatomicznej pozycji, a prawdopodobieństwo przesunięcia do przodu jest zmniejszone. W przypadku mężczyzn obowiązują te same środki zapobiegawcze w przypadku przepukliny cewki moczowej, jak w przypadku przepuklin pachwinowych i udowych.

Opieka postpenitencjarna

Po skutecznym leczeniu cewki moczowej należy zawsze prowadzić intensywną opiekę kontrolną, ponieważ jest to jedyny sposób na rozpoznanie i leczenie wtórnych chorób i nawrotów cewki moczowej w odpowiednim czasie. Dalsze leczenie obejmuje regularne badania ginekologiczne, aw przypadku nietrzymania moczu - badania urologiczne.

Należy tu również wykonać obrazowanie (CT, USG, cystografię), ponieważ tylko w ten sposób można wiarygodnie wykryć odnowioną cewkę moczową, zwłaszcza we wczesnych stadiach. Jeśli występuje trwałe nietrzymanie moczu, należy je leczyć urologicznie. Wszelkie blizny w wyściółce pochwy spowodowane leczeniem przepukliny cewki moczowej należy leczyć ginekologicznie.

Jeśli leczenie powoduje problemy ze stosunkiem seksualnym, należy to również omówić z prowadzącym ginekologiem, który może zalecić określone środki zaradcze i / lub przepisać specjalne leki i maści. Jeśli w wyniku leczenia cewki moczowej rozwinęła się trwała bezpłodność, należy ją w miarę możliwości leczyć również ginekologicznie.

Ponieważ bezpłodność seksualna, a także trwałe nietrzymanie moczu mogą powodować masowe problemy społeczne i psychologiczne, wsparcie psychoterapeutyczne może być również konieczne i pomocne. W szczególności, jeśli depresja występuje jako długotrwała konsekwencja choroby, należy ją leczyć psychoterapeutycznie, ale także psychiatrycznie (o charakterze medycznym). Terapia behawioralna może również pomóc w przypadku ograniczeń seksualnych i dlatego należy ją rozważyć.

Możesz to zrobić sam

Cewkę moczową leczy się zwykle chirurgicznie i za pomocą leków. Po operacji pacjent musi się uspokoić i poinformować lekarza o wszelkich dolegliwościach fizycznych. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpi silny ból, problemy z oddawaniem moczu lub skurcze. To samo dotyczy nagłych zawrotów głowy lub innych oznak wewnętrznego krwawienia.

Po zabiegu pacjent powinien pozostać w domu przez co najmniej dwa do czterech tygodni. Aktywność fizyczna może pomóc w szybszym wyzdrowieniu później. Po pierwsze, najważniejszymi środkami są zapewnienie organizmowi wystarczającej ilości płynów i niezbędnych składników odżywczych oraz dużo snu. Środki te są zwykle wystarczające, aby optymalnie wspierać leczenie zachowawcze.

W przypadku poważnych objawów należy udać się do szpitala. Jest to konieczne ponownie pod koniec leczenia. Lekarz dokładnie zbada ścianę pochwy i, jeśli to konieczne, ponownie cewkę moczową i pęcherz. Jeśli nietrzymanie moczu już wystąpiło, należy nadal nosić pieluchy dla dorosłych lub wkładki higieniczne, a dno miednicy musi zostać specjalnie wzmocnione poprzez trening dna miednicy.