Fibula

Tak jak Fibula nazywana jest jedną z dwóch kości podudzia. To należy do kości długich.

Co to jest strzałka?

W kości strzałkowej (Fibula) to rurkowata kość podudzia. Wraz z goleniem (piszczelem), do którego jest przymocowana na zewnątrz, tworzy ludzką podudzie. Kość strzałkowa jest cieńsza w obwodzie niż goleń.

Termin fibula pochodzi z łaciny. W tłumaczeniu na język niemiecki oznacza coś w rodzaju „zapięcia” lub „igły do szycia”. Kość strzałkowa jest trwale połączona z goleniem i stanowi powierzchnię stawową dla górnego stawu skokowego Włókna zapewniają połączenie między strzałką a piszczelem. Kość strzałkowa znajduje się po zewnętrznej stronie podudzia. Na kość strzałkową mogą wystąpić bolesne urazy, takie jak złamanie kości strzałkowej.

Anatomia i budowa

Kość strzałkowa składa się z kości strzałkowej (corpus fibulae), szyjki kości strzałkowej (collum fibulae), głowy kości strzałkowej (caput fibulae) i kostki zewnętrznej (malleolus lateralis). Trzon kości strzałkowej ma trzy ostre krawędzie.

Nazywa się to marginesem przednim, międzykostnym i tylnym. Pomiędzy nimi znajdują się trzy powierzchnie nazwane Facies posterior, Facies lateralis i Facies medialis. Podział wielokrotny jest spowodowany mnogością pochodzenia mięśni.

W środkowej części międzykostnej Margo i krawędzi kości piszczelowej, która nosi tę samą nazwę, przebiega cruris Membrana interossea. Ciasna błona tkanki łącznej dzieli ludzką dolną część nogi na przednią i tylną część. W tylnej części łydki, crista medialis oddziela pierwotny obszar mięśnia piszczelowego tylnego od obszaru mięśnia zginacza długiego palucha. Szyjka kości strzałkowej służy jako łącznik między zbiorowiskiem łydki a głową kości strzałkowej.

Inną ważną częścią kości strzałkowej jest głowa kości strzałkowej, która po zewnętrznej stronie jest wyczuwalna bezpośrednio pod kolanem. Jednak nie ma ona żadnego udziału w tworzeniu stawu kolanowego. Połączenie z goleniem tworzy chrzęstna powierzchnia stawowa. Nazywa się to facies articularis capitis fibulae. Istnieje połączenie między nim a facies articularis fibularis w kłykciu bocznym kości piszczelowej. W kierunku proksymalnym znajduje się wystająca końcówka kości strzałkowej, zwana wierzchołkiem kości strzałkowej głowy.

Kostka zewnętrzna znajduje się w dolnej części kości strzałkowej i jest utworzona przez silne rozszerzenie. Ściśle przylega do goleni i ma własną powierzchnię stawową. To jest boczna powierzchnia kostki stawowej. Boczna kostka biegnie dalej w kierunku dystalnym niż piszczel. Malleolus (widelec stawu skokowego) jest uformowany razem z kostką przyśrodkowej kości piszczelowej. To chwyta kość skokową między sobą.

Funkcja i zadania

Rozwój kości strzałkowej rozpoczyna się w 2. miesiącu embrionalnym. Powoduje to utworzenie okołochrzęstnego mankietu kostnego w okolicy korpusu. W drugim roku życia w stawie skokowym tworzy się rdzeń kostny kręgosłupa, który u cieląt występuje dopiero w wieku czterech lat.

Dystalne zamknięcie nasad rozpoczyna się między 16 a 19 rokiem życia. Między 17 a 20 rokiem życia następuje również zamknięcie w kierunku środka ciała. Podczas gdy proksymalna linia nasadowa przebiega poniżej głowy kości strzałkowej, dystalna linia znajduje się powyżej kostki.

Dolna część kości strzałkowej jest ważna dla górnej kostki. Od tego momentu siły działające na nogę są przenoszone przez proksymalny staw piszczelowo-strzałkowy (staw piszczelowo-strzałkowy) między kościami w kierunku kości piszczelowej i udowej.

Z drugiej strony kość strzałkowa nie wpływa funkcjonalnie na kolano. Ma tylko pośredni udział przez głowę kości strzałkowej.

Choroby

Na ludzką kość strzałkową mogą mieć wpływ różne urazy. Obejmuje to przede wszystkim złamanie kości strzałkowej (złamanie kości strzałkowej).

To złamanie najczęściej występuje w wyniku wypadków, w których kość strzałkowa jest poważnie uszkodzona. Złamanie jest często niezwykle bolesne, a pacjent potrzebuje cierpliwości, aby go wyleczyć. Nierzadko złamanie kości strzałkowej jest spowodowane bezpośrednim narażeniem na przemoc, taką jak kopnięcie podczas meczu piłki nożnej. Ponadto złamanie kości strzałkowej często wiąże się również z urazami kolana. Czasami choroby kości, takie jak osteoporoza (utrata kości) lub nowotwory, są również odpowiedzialne za złamanie kości strzałkowej.

Typowe objawy złamania to silny ból, siniak i obrzęk. Leczenie złamania kości strzałkowej u większości pacjentów polega na interwencji chirurgicznej w postaci osteosyntezy. Dołączone są śruby regulacyjne lub płytki wykonane z metalu. Możliwe jest również wbijanie gwoździ śródszpikowych.

Złamanie trzonu strzałkowego jest odmianą złamania kości strzałkowej.Możliwe jest również złamanie głowy kości strzałkowej. Zwykle osiąga się to poprzez natychmiastowe uderzenie w głowę, co z kolei zwykle ma miejsce w piłce nożnej. Ponadto ten typ złamania może dotyczyć nerwu strzałkowego (nerwu podudzia).

Innym urazem, który występuje rzadko, jest łza syndesmozy. Powoduje to zerwanie ścisłego połączenia włókien, które istnieje w okolicy stawu skokowego między kością strzałkową a goleniem. Nierzadko po takim urazie konieczne jest unieruchomienie chirurgiczne, aby kostka poszkodowanego mogła odzyskać stabilność. Fibulaplazja jest jedną z chorób kości strzałkowej. Kość strzałkowa nie rozwija się prawidłowo.