Oset

Plik Oset (Cirsium arvense) należy botanicznie do rodziny słoneczników. Uderza w nim płaskie, rozciągnięte na zewnątrz liście z cierniami. W miesiącach letnich na ostu pojawiają się kwiatostany o intensywnym fioletowym lub czerwonym zabarwieniu. Przez puste łodygi przechodzi białawy sok, który ma gorzki smak jak sok z mniszka lekarskiego.

Występowanie i uprawa ostropestu polnego

Ostropest jest rośliną ziołową i występuje w całej Europie Środkowej i jest tradycyjnie stosowany w kuchni popularnej.

Plik Oset jest rośliną zielną występującą w całej Europie Środkowej. Ich korzenie mogą dryfować na głębokość do 2,8 metra. Wysokość wzrostu może dochodzić do 1,5 metra. Ich nektar kwiatowy o zapachu miodu służy jako pokarm dla wielu owadów. Preferuje otwarte miejsca o dostatecznym nasłonecznieniu i umiarkowanej wilgotności.

Często spotyka się je na skraju pól, łąk i ścieżek. Rośnie głównie na glebach gliniastych. Rośnie do wysokości około 2000 metrów. Ponieważ roślina silnie rozmnaża się, zwalczana jest herbicydami na terenach uprawnych w rolnictwie. Ostropest jest tradycyjnie używany w kuchni popularnej. Homeopatia i medycyna konwencjonalna również wykorzystują pochodne rośliny.

Efekt i aplikacja

Oset jest często nazywany chwastem. W minionych stuleciach pierwotnie był używany jako pokarm dla biedniejszych części populacji, a także jako lek. Młode, jeszcze bezkolcowe liście można przygotować jako sałatkę liściową w surowej kuchni. Ponadto ostropest można gotować na parze i gotować jak warzywa szpinakowe. Przede wszystkim ich wysoka zawartość białka to długotrwałe uczucie sytości. Smak młodych liści jest powściągliwy i mniej gorzki.

Większe i kolczaste liście są niejadalne w stanie surowym ze względu na silnie zaznaczone gorzkie substancje, które zawierają. Siano podobne do dna główek kwiatowych to rzadki przysmak. Podobnie jak karczochy, gotowane na parze lub marynowane, są zdrowe i wyśmienite w smaku. Główki kwiatów inkrustowane miodem można znaleźć również w południowych Niemczech. Ostropest polny od wieków znany jest również jako roślina lecznicza. Opatka Hildegart von Bingen udokumentowała już różnorodne zastosowania rośliny.

Wszystkie części rośliny są wykorzystywane w medycynie naturalnej. Suszone korzenie mogą być przygotowane jako wysokoprocentowa nalewka lub jako koncentrat. Liście krokosza balwierskiego nadają się jako smaczna herbata świeża lub suszona wrzątkiem. Taki napar można również zrobić ze świeżych główek kwiatowych. Nasiona ostropestu mają niską zawartość oleju. W naturopatii nasiona są używane do przygotowywania naparów.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Jako odwieczny domowy środek, ostropest stosowany jest w chorobach wątroby, nerek i woreczka żółciowego. Dzięki zawartym w nim gorzkim substancjom stymuluje metabolizm wątroby. Roślina ma również działanie moczopędne. Terapie koncentrują się w szczególności na stabilizacji i regeneracji już uszkodzonych komórek wątroby, co zostało dobrze udokumentowane w badaniach. Wykazano, że zdiagnozowane uszkodzenie wątroby, takie jak marskość wątroby lub stłuszczenie wątroby, można złagodzić, stosując gatunek ostropestu w celach terapeutycznych.

Wydaje się również, że oset ma działanie profilaktyczne, utrzymując wątrobę w zdrowiu, zmniejszając wchłanianie toksyn w komórkach wątroby. Odbywa się to poprzez zapobieganie reakcjom enzymatycznym. W medycynie konwencjonalnej ekstrakty z ostu można obecnie znaleźć w wielu preparatach. Napary znane są przede wszystkim z profilaktycznego użytku domowego. Świeże lub suszone liście i kwiaty parzy się wrzątkiem, a herbatę pije się łykami przez cały dzień.

Taki napar przypominający herbatę nie powinien stromić się dłużej niż dziesięć minut i należy go połykać tak gorąco, jak to możliwe. Może to złagodzić dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Roślina działa również na ośrodkowy układ nerwowy oraz łagodzi problemy z krążeniem. Ma też pomagać przy zmęczeniu. Choroby lokomocyjne lub poranne mdłości w ciąży należy również leczyć homeopatycznie ekstraktami z ostropestu polnego.

Rzadziej opisywane są kąpiele sitowe lub wielokrotne nacieranie skóry wyciągiem z ostropestu plamistego. Mówi się, że liście rośliny nasączone mlekiem pomagają przy kaszlu i problemach z oddychaniem. Oset jest również używany zewnętrznie. Jako ekstrakt, tonik lub tarta jako miazga stosowana jest w leczeniu powierzchownych chorób skóry i otarć. Profilaktycznie warto wyposażyć swoją apteczkę w nalewkę z ostu.

Aby to zrobić, główki kwiatowe rośliny ostu są moczone w wysokoprocentowym alkoholu. Przykryta i mieszana codziennie mikstura musi parzyć przez około miesiąc. Następnie przefiltrowany odlew można napełnić ciemnymi butelkami z zakraplaczem. Nalewkę można pobrać kropla po kropli. Zalecany jest do leczenia brodawek lub drobnych zmian skórnych. Świeżo usunięte rany po ukąszeniu przez kleszcza można nim wklepać.

Nawet przy ukąszeniach owadów taka nalewka z ostu zapewnia szybką ulgę w swędzeniu. Nalewki są również używane do owijania łydek, karku lub głowy. Mogą być stosowane przy bólach głowy, migrenach czy bólach napięciowych. Szczególnie skuteczne okazały się również napary z nasion ostu. Można je zbierać z nienaruszonej rośliny późnym latem. Zaleca się zmielenie nasion po ich wyschnięciu. Powoduje to uwolnienie składników zawierających olej i może zostać uwolniony do płynu w naparze. Odpowiednia jest tutaj oczyszczona i wcześniej przegotowana woda, a także wysokoprocentowy alkohol.