Zgodnie z terminem Antyfibrynolityki W farmakologii i medycynie ludzkiej łączy się różne substancje czynne, które prowadzą do rozpuszczenia fibryny. W ten sposób antyfibrynolityki zapobiegają krwawieniom, dlatego nazywane są również inhibitorami krwawienia lub plazminy.
Co to są antyfibrynolityki?
Klasa substancji czynnych leków przeciwfibrynolitycznych obejmuje substancje czynne: kwas traneksamowy i aprotyninę. Podczas gdy ten ostatni jest inhibitorem plazminy, ten pierwszy jest aminokwasem. Łączy je to, że hamują krwawienie. Z tego powodu leki przeciwfibrynolityczne są również uważane za inhibitory plazminy lub środki zapobiegające krwawieniu. Powodują zahamowanie fibryny, przez co krew intensywniej krzepnie. Do najbardziej znanych antyfibrynolitów należą preparaty Cyklokapron® i Trasylol®.
Leki przeciwfibrynolityczne są zwykle przyjmowane doustnie. Możliwe jest również podanie dożylne. Podlegają one wymogom apteki i recepty, więc można je uzyskać tylko w licencjonowanej aptece na podstawie wcześniejszej recepty lekarskiej.
Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy
Mechanizm działania wszystkich leków przeciwfibrynolitycznych opiera się na wpływie na fibrynę własnego organizmu. To jest aktywowane, usieciowane białko, które jest odpowiedzialne za osoczową koagulację ludzkiej krwi.
Leki przeciwfibrynolityczne hamują działanie plazminy po spożyciu. To jest substancja odpowiedzialna za rozpuszczanie fibryny. Ze względu na mniejsze rozpuszczanie fibryny wzrasta zawartość białka we krwi. Zmniejsza to utratę krwi. Antyfibrynolityki skutecznie hamują fibrynolizę w sposób farmakologiczny.
Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania
Antyfibrynolityki mogą być stosowane zapobiegawczo w celach terapeutycznych, jak również w ramach profilaktyki. Celem nagrody jest zawsze leczenie krwawienia, które występuje w wyniku hiperfibrynolizy. Hiperfibrynoliza występuje, gdy enzymatyczne rozszczepienie własnego białka organizmu, fibryny (fibrynoliza), jest patogenicznie zwiększone.
Niektóre leki przeciwfibrynolityczne, takie jak B. Kwas traneksamowy jest również odpowiedni do stosowania jako antidotum. Odtrutki to substancje, które inaktywują działanie substancji toksycznej lub przynajmniej zmniejszają lub łagodzą jej skutki. Jednak obszar stosowania jako antidotum pozostaje ograniczony do leczenia krwawień, które pojawiają się podczas leczenia fibrynolitycznego.
Antyfibrynolityki są również stosowane w położnictwie. Tutaj powinny poprawić krzepnięcie w krwawieniach poporodowych. Jest też wskazanie do zabiegów stomatologicznych i zabiegów chirurgicznych o podwyższonym ryzyku krwawienia (np. Podczas operacji na prostacie czy przewodzie pokarmowym). W takich przypadkach leki przeciwfibrynolityczne podaje się jako środki profilaktyczne.
Inne obszary zastosowań leków przeciwfibrynolitycznych to uporczywe krwawienia z nosa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, podawanie fibrynogenu i szczególnie wyraźne krwawienie miesiączkowe (hipermenorrhea).
Leki przeciwfibrynolityczne można podawać lub przyjmować dożylnie lub doustnie (w postaci tabletek musujących lub powlekanych). Wszyscy przedstawiciele tej klasy składników aktywnych podlegają przepisom farmaceutycznym i przepisom.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki stosowane w leczeniu ran i urazówZagrożenia i skutki uboczne
Antyfibrynolityki - podobnie jak inne substancje czynne medycznie - mogą po spożyciu powodować niepożądane skutki uboczne. Przede wszystkim należy sprawdzić, czy jest znana alergia na leki przeciwfibrynolityczne. W takim przypadku konieczne jest, aby tego nie brać, ponieważ istnieje przeciwwskazanie. To opisuje, że istnieje przeciwwskazanie medyczne, które zabrania leczenia z medycznego punktu widzenia.
Istnieje również przeciwwskazanie podczas karmienia piersią, gdyż antyfibrynolityki mogą przenikać do mleka matki. Nawet pacjenci cierpiący na zakrzepicę lub z podwyższonym ryzykiem zakrzepicy nie mogą przyjmować leków przeciwfibrynolitycznych. W czasie ciąży lekarz musi przeprowadzić kompleksową ocenę ryzyka.
Częste działania niepożądane obejmują reakcje skórne (swędzenie, wysypki, zaczerwienienie), migotanie przedsionków i zaburzenia widzenia. W przypadku pacjentów zagrożonych zakrzepicą istnieje również ryzyko udaru, zawału serca lub zatorowości płucnej.
Kiedy leki przeciwfibrynolityczne są stosowane w leczeniu krwawienia z dróg moczowych, mogą również tworzyć się skrzepy, co może prowadzić do dalszych zagrożeń.Dlatego przed podjęciem należy przeprowadzić kompleksową ocenę ryzyka i ryzyka, ponieważ może istnieć przeciwwskazanie.
