Tak jak Benzoes to nazwa nadana żywicy z drzewa benzoesowego lub styraksu. Żywica wydziela przyjemny, słodki zapach i jest używana głównie do produkcji perfum i aromaterapii.
Występowanie i uprawa benzoiny
Siam Benzoin rośnie w Tajlandii, Wietnamie, Laosie i Kambodży. Jak sama nazwa wskazuje, benzoes sumatrzański występuje tylko na wyspie Sumatra w Indonezji.
Drzewa benzoesowe o wysokości do 20 metrów są wiecznie zielone i mają czekoladowo-brązową korę. Owalne liście o długości do 10 cm ułożone są naprzemiennie na gałęziach. W okresie kwitnienia pojawiają się białe kwiaty ułożone w długie grona. Owoce Benzoe Bazmes mają do 12 milimetrów długości i zawierają nasiona. Brązowawą benzoesę uzyskuje się przez przecięcie pnia drzewa i utwardzenie go na powietrzu.
Efekt i aplikacja
Zapach żywicy benzoesowej jest balsamiczny i silnie przypomina wanilię. Przyjemny zapach żywicy zawdzięcza głównie aromatycznym estrom. Głównym składnikiem jest benzoesan iglasty w ilości do 80 procent. Kolejnymi składnikami są kwasy aromatyczne, takie jak kwas benzoesowy (około 20 proc.) Oraz aromatyczne aldehydy z udziałem 1-2 proc. Aromatyczny aldehyd wanilina odpowiada za waniliowy zapach żywicy.
Zazwyczaj benzoes jest oferowany w oryginalnej postaci żywicy. W tej formie żywica jest głównie wędzona. W Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej żywica z drzewa benzoesowego jest głównym składnikiem kadzidła kościelnego. Nie tylko sama żywica, ale także dym pachnie balsamicznie i wanilią. Zapach powinien dawać poczucie bezpieczeństwa, bezpieczeństwa i ciepła.
Ze względu na działanie relaksujące benzoes szczególnie nadaje się do palenia wieczorem i można ją dobrze uzupełnić drzewem sandałowym, liśćmi paczuli, kwiatami róży, cynamonem, tonką lub anyżem gwiaździstym. W ajurwedzie dym z benzoesu jest również stosowany jako lekarstwo na choroby układu oddechowego.
Gęsty, brązowawy olejek eteryczny można uzyskać z żywicy poprzez ekstrakcję alkoholem. W tym celu żywicę umieszcza się w alkoholu. Z 1,5 kg żywicy można uzyskać 1 kg olejku benzoesowego. Jest to również znane jako rezinoid. Podczas ekstrakcji zachowuje słodki i piękny zapach żywicy. Niezbędny olejek benzoesowy zapewnia również poczucie bezpieczeństwa i ciepła, działa relaksująco i łagodzi niepokój.
Ale benzoes jest nie tylko dobry dla psychiki, ale także pozytywnie wpływa na skórę. Olejek benzoesowy wspomaga metabolizm skóry i pomaga w regeneracji obolałej skóry. Benzoina ma działanie przeciwbakteryjne. Efekt przeciwdrobnoustrojowy jest mniej widoczny w przypadku bakterii, ale bardziej u drożdży i grzybów. Dlatego olejek eteryczny jest często stosowany w zapobieganiu grzybicy, na przykład u pacjentów z cukrzycą.
Chorzy na raka mogą również skorzystać z olejku eterycznego w profilaktyce radioterapii i opiece pooperacyjnej. Olejek benzoesowy ma również działanie gojące rany i nabłonka, dzięki czemu można go dobrze stosować na trudno gojące się rany. Dlatego też benzoes może być stosowany także do zapobiegania odleżynom (profilaktyka odleżyn) lub do pielęgnacji stomii w przypadku sztucznego odbytu.
Olejek często stosuje się również w leczeniu trądziku. Tutaj wykorzystuje się działanie przeciwzapalne. Olejek benzoesowy ma również działanie regulujące i może odbudować florę skórną zniszczoną przez niewłaściwe leczenie. Podobnie jak wszystkie olejki eteryczne, olejek otrzymany z żywicy benzoesowej należy zawsze rozcieńczać i nigdy nie nakładać samodzielnie na skórę. Jako nośniki odpowiednie są „tłuste” oleje roślinne. Olejek migdałowy, olej jojoba lub olej z wiesiołka są odpowiednie do wspomagania pielęgnacyjnego działania żywicy benzoesowej.
Do pielęgnacji skóry można również przygotować aerozol z benzoesem. Aby to zrobić, do hydrolatu róży dodaje się kilka kropli olejku eterycznego. Aerozol należy dobrze wstrząsnąć przed użyciem, a następnie rozpylić na obolałe miejsca na skórze. Olejki eteryczne nie są rozpuszczalne w wodzie. Jeśli olej uzyskany z żywicy benzoesowej ma być używany w pełnej kąpieli, należy go najpierw zemulgować. Jako emulgatory odpowiednie są śmietana, tłuste mleko, miód lub sól morska.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
Benzoina była znana bardzo wcześnie, zwłaszcza na Półwyspie Południowo-Arabskim. W tamtych czasach benzoes nazywano również kadzidłem jawajskim. W starożytnym Egipcie poszukiwanym lekarstwem była żywica z drzewa benzoesowego. Jako kadzidło używano go głównie do dezynfekcji, ale używano go również do produkcji maści leczniczych. Grecki lekarz Pedanius Dioskorides opisał pozytywne działanie żywicy na skórę i drogi oddechowe już w 50 roku naszej ery.
Obecnie benzoes jest stosowany głównie w przemyśle, a nie w medycynie. Przemysł perfumeryjny szczególnie ceni benzoes ze względu na ciepły zapach i wykorzystuje żywicę głównie do zapachów orientalnych. Benzoes jest również stosowany jako utrwalacz do zabezpieczania obrazów olejnych, akrylowych i pastelowych oraz jako lakier na skrzypce. Kwas benzoesowy ekstrahowany z żywicy benzoesowej jest stosowany jako konserwant w przemyśle spożywczym.
Obecnie benzoes jest częściej stosowany terapeutycznie w medycynie alternatywnej. Naturopaci i lekarze doceniają żywicę za jej działanie odżywcze i przeciwzapalne, a olejku eterycznego używają do masaży, pielęgnacji ran, kąpieli leczniczych lub w lampie zapachowej.
.jpg)