Płytki krwi, erytrocyty i leukocyty razem tworzą Krwinki. Przejmują zadania związane z krzepnięciem krwi, transportem tlenu i procesami immunologicznymi. W chorobach takich jak białaczka białe krwinki zamieniają się w komórki nowotworowe i rozprzestrzeniają się po całym organizmie.
Co to są krwinki?
Jako krwinki lub Hemocyty nazywane są wszystkie komórki, które znajdują się we krwi żywej istoty. We krwi kręgowców podzbiory płytek krwi, erytrocytów i leukocytów stanowią całość wszystkich komórek krwi. Wszystkie leukocyty to komórki krwi z jądrem. Można je dalej podzielić na granulocyty, limfocyty, makrofagi i megakariocyty.
Odgrywają ważną rolę w układzie odpornościowym. Erytrocyty transportują tlen, a tym samym służą jako medium transportowe w płucach. Płytki krwi zapewniają zamknięcie rany. W hematopoezy wszystkie komórki krwi powstają z komórek macierzystych, takich jak te znajdujące się w szpiku kostnym. Są zaangażowani w tworzenie nowej krwi. Codziennie w ludziach powstają miliardy nowych Krwinkiponieważ żywotność erytrocytów i płytek krwi jest ograniczona.
Anatomia i budowa
Erytrocyty mają kształt dysku. Niosą glikoproteiny na powierzchni komórki. Składają się z sieci włókien spektrynowych. Ich kończyny są połączone włóknami aktynowymi i są silnie odkształcalne. Około 90 procent z nich składa się z hemoglobiny, która nadaje krwi czerwony kolor. We krwi jest ich od 24 do 30 bilionów. W każdym µl krwi znajduje się od 150 000 do 380 000 płytek krwi.
Mają mitochondria i specjalną formę szorstkiej retikulum endoplazmatycznego, znanego również jako układ kanałowy. Białkowy czynnik tkankowy zawarty jest w ich błonie komórkowej. W każdym µl krwi znajduje się około 4 000 do 10 000 leukocytów. Podgrupy leukocytów różnią się anatomicznie. Na przykład granulocyty mają pofałdowane jądro i przenoszą drobne cząsteczki w cytoplazmie.
Funkcja i zadania
Erytrocyty przejmują transport tlenu w układzie krwionośnym. Absorbują tlen w naczyniach włosowatych płuc i transportują go jako środek transportowy do poszczególnych narządów, gdzie jest ponownie uwalniany. Zawierają hemoglobinę, która ma zdolność wiązania tlenu. Niektóre z nich transportują dwutlenek węgla z komórek, wspomagając w ten sposób oddychanie komórkowe. Erytrocyty powstają wielokrotnie w tak zwanym czerwonym szpiku kostnym, ponieważ ich żywotność ograniczona jest do czterech miesięcy.
Produkcja jest kontrolowana przez hormon EPO, który jest wytwarzany w nerkach. W tworzeniu się płytek krwi bierze udział hormon trombopoetyna. Płytki krwi odgrywają główną rolę w krzepnięciu krwi. Kiedy rana się zamyka, pod wpływem substancji takich jak ADP, kolagen i trombina zmieniają kształt krążka, a tym samym powiększają swoją powierzchnię. Dzięki wiązaniu za pośrednictwem fibryny płytki krwi wiążą się ze sobą podczas krzepnięcia krwi, zamykając w ten sposób ranę. Czerwone krwinki żyją od ośmiu do dwunastu dni. Leukocyty lub białe krwinki biorą udział w procesach immunologicznych. Poszczególne podgrupy leukocytów mają w tych procesach różne zadania. Poruszają się wzdłuż tkanki przez układ krwionośny i skanują tę tkankę w celu wykrycia szkodliwych zmian.
Na przykład rozpoznają komórki rakowe lub inwazję pasożytów. Granulocyty biorą udział w reakcjach alergicznych i zwalczają wirusy, bakterie i grzyby. Wywołują swędzenie i procesy zapalne. Niektóre leukocyty znakują antygeny i inicjują odpowiedź immunologiczną. Z kolei grupa białych krwinek B, specjalizuje się w produkcji przeciwciał. Grupa limfocytów T w razie potrzeby spowalnia odpowiedź immunologiczną, ale także aktywuje komórki zabójcze, które atakują komórki nowotworowe i komórki zakażone.
Choroby
Różne choroby mogą wpływać na funkcjonowanie komórek krwi. Należą do nich anemie, takie jak te, które mogą wystąpić w postaci niedoboru żelaza. Liczba erytrocytów jest znacznie zmniejszona w przypadku niedokrwistości. Jednak w przypadku poliglobulii we krwi jest zbyt wiele erytrocytów. Krew staje się gęsta i wzrasta ryzyko zakrzepicy.
Z drugiej strony, jeśli erytrocyty są coraz bardziej rozkładane, pojawia się żółtaczka, aw żółci tworzą się kamienie barwnikowe. Jednak mutacje mogą również wystąpić w odniesieniu do erytrocytów. Na przykład w anemii sierpowatokrwinkowej erytrocyty mutują w kształt sierpa, tak że nie mogą już wędrować przez małe naczynia włosowate. Choroby mogą również wpływać na leukocyty. Na przykład w białaczce podgrupy leukocytów stają się komórkami nowotworowymi. Na poziomie szpiku kostnego komórki nowotworowe wchodzą w kontakt z krwią i rozprzestrzeniają się po całym organizmie poprzez układ krwionośny. Zmutowane leukocyty hamują tworzenie innych krwinek, przez co występuje skłonność do krwawień.
Ponieważ są przepłukiwane przez cały układ narządów, powodują dyskomfort w każdym układzie narządów. Jednak w przypadku HIV zmniejsza się liczba komórek pomocniczych T, to znaczy całkowita liczba leukocytów spada. W końcowym etapie prowadzi to do całkowitego załamania układu odpornościowego. Z drugiej strony nieprawidłowa liczba płytek krwi może wystąpić w kontekście takich zespołów, jak choroba Gauchera, zespół TAR czy zespół Jacobsena. Nieprawidłowe stężenia mogą również wystąpić po usunięciu śledziony, ponieważ ten narząd jest odpowiedzialny za rozkład płytek krwi.
Niedobór płytek krwi jest również znany jako trombocytopenia. Jednak w trombocytopatiach funkcja trombocytów jest upośledzona.
.jpg)
