Dieta i odżywianie przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych

Dieta na dolegliwości żołądkowe nie daje się wcisnąć w żaden schemat, bo ostatecznie indywidualne nawyki żywieniowe, obserwowana nietolerancja, zawód i portfel pacjenta decydują o składzie pokarmu. Pacjent żołądkowo-jelitowy musi przywiązywać szczególną wagę do jakości pożywienia.

Odżywianie i dieta przy dolegliwościach żołądkowo-jelitowych

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka (także nieżyt żołądka lub nieżyt żołądka) jest bardzo częstą chorobą żołądka.

Powinien spożywać tylko świeże i całkowicie nieskazitelne produkty. Doświadczenie pokazuje, że wzdęcia, bogate w celulozę warzywa i rośliny strączkowe, podgrzane i niskiej jakości tłuszcze są źle tolerowane. Spożycie alkoholu i nikotyny, być może także kawy, wpływa niekorzystnie na chory żołądek.

Właściwe przygotowanie w kuchni nie jest jedynym decydującym czynnikiem o strawności posiłku. Apetyczny układ pokarmu oraz dokładne przeżuwanie, odpoczynek i spokojne posiłki są ważne przy chorobie żołądka. Dla lepszej tolerancji powinien spożywać pięć mniejszych posiłków dziennie zamiast trzech dużych posiłków głównych.

Dieta i odżywianie przy ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka (także nieżyt żołądka lub nieżyt żołądka) jest bardzo częstą chorobą żołądka. Objawy tej choroby, utrata apetytu, nudności i nudności, ustępują w ciągu kilku dni, jeśli przestrzegana jest konsekwentna dieta. Kto z nas nie cierpiał na tak zły żołądek i nie przekonał się, jak niewygodne są te dolegliwości?

Jak należy zestawić odpowiednią żywność? Zabieg najlepiej rozpocząć od dnia postu, w którym pacjent spożywa wyłącznie niesłodzoną herbatę czarną, miętową lub rumiankową. Można w tym celu zaoferować kilka suchych sucharów. Drugiego dnia choroby można dodawać śluzowe zupy z ryżu lub płatków owsianych, gotowane w wodzie.

Lepiej nie używać cukru. Jeśli nie możesz obejść się bez słodkiego smaku, możesz użyć do smaku słodzików. Następnego dnia pacjent może skosztować startego surowego ryżu jabłkowego lub jabłkowego oraz niewielkich ilości glukozy. Jeśli te potrawy są dobre dla pacjenta, menu można dalej rozwijać.

Przede wszystkim z mleka można przygotować zupy i kaszki z mąki razowej, kasz, płatków owsianych i brązowego ryżu. W porze obiadowej można podać lekkostrawny posiłek złożony z puree ziemniaczanego, gotowanych na parze i przecedzonych warzyw (szpinak, marchew, kalafior, salsefia, szparagi, kalarepa) oraz gotowanej, chudej cielęciny, wołowiny lub kurczaka.

Na deser nadaje się mała porcja musu jabłkowego lub kompotu jabłkowego. W tym momencie dobry będzie dla pacjenta kruchy chleb biały lub chrupki, cienko posmarowany masłem, jajko na miękko, chuda szynka gotowana lub surowa. Można również jeść ser topiony lub biały ser (ale bez cebuli i szczypiorku). Tak więc dieta jest stopniowo budowana.

Osoby dotknięte chorobą muszą zachować ostrożność, jeśli chodzi o spożywanie ciężkostrawnych, wysokotłuszczowych potraw, a także podgrzewanych i opalanych tłuszczów przez dłuższy czas. Wskazane jest powolne budowanie diety, ponieważ stan zapalny żołądka trwa zwykle około 1 do 2 tygodni dłużej niż objawy.

Odżywianie i dieta przy przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka

Znacznie dłuższa dieta wymaga przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka (przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka). Objawy tej choroby to bolesne uczucie ucisku w okolicy żołądka, zwłaszcza po jedzeniu. Pacjent wyraźnie zauważa, czy otrzymuje jedzenie, czy nie.

W wielu przypadkach przyczyną przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka jest złe przeżuwanie oraz pochopne i stresujące jedzenie. Decydującymi czynnikami w rozwoju tej choroby mogą być również nieregularne spożywanie posiłków i przełączanie się z gorących i zimnych potraw i napojów podczas posiłku, a także nadmierne spożywanie substancji drażniących, takich jak kawa, alkohol i mocne przyprawy. Celem diety jest ochrona żołądka w pracy układu pokarmowego.

Plan diety

W miarę możliwości należy używać wyłącznie słodkich, w pełni dojrzałych owoców. Można polecić banany.

Chory żołądek znacznie ustępuje, jedząc 5-6 małych posiłków dziennie. Pacjent powinien regularnie jeść, absolutnie uspokoić i skupić się na jedzeniu, a także powoli i dokładnie przeżuwać. Wszystkie luksusowe potrawy, wszystkie pieczone na tłuszczu i smażone potrawy, warzywa o dużej zawartości celulozy, rośliny strączkowe, bardzo kwaśne owoce, ostre przyprawy i bardzo słodkie potrawy są zwykle źle tolerowane.

Jak mogłoby wyglądać codzienne menu? Na śniadanie pacjent może zjeść zupę mleczną lub kaszkę mleczną. Produkty pełnoziarniste, np. Można użyć mąki pszennej, mąki pełnoziarnistej lub płatków owsianych. Wciąż rozpowszechniona opinia, że ​​chory na żołądek musi jeść tylko wyborne produkty mączne i biały chleb, nie jest bynajmniej słuszna.

Wręcz przeciwnie, produkty pełnoziarniste są cennymi dawcami witamin, a przez to znacznie bardziej korzystne dla organizmu. Na śniadanie nadaje się mieszany chleb żytni, sojowy, graham (zawsze leżakowany od 3 do 4 dni) lub pieczywo chrupkie, cienko oblane masłem lub miodem, jajko na miękko, łagodny ser topiony lub biały ser.

Cienka herbata czarna, miętowa lub inne herbaty ziołowe, a także kakao z niewielką zawartością cukru mogą być podawane jako napoje.

Na drugie śniadanie można polecić mleko, maślankę, kwaśne mleko lub jogurt. Produkty z kwaśnego mleka są ogólnie bardzo dobrze tolerowane. Całość uzupełnia kilka kromek wspomnianych już rodzajów chleba, cienko obtoczonych masłem, drobna wątróbka, bardzo chuda szynka gotowana lub surowa, ser topiony lub biały ser.

Główny posiłek po diecie

Jeśli to możliwe, obiad powinien zaczynać się od małej porcji świeżej żywności. Może składać się z owoców, warzyw lub soku ze świeżych ziemniaków dla lepszego trawienia, ewentualnie zmieszanego z odrobiną kleiku owsianego.

Później pacjent powinien również spróbować sałatki z dobrze pokrojonych warzyw. Dania główne to gulasz z marchwi, kalarepy i fasolki szparagowej gotowany z chudą wołowiną, a także makaron rosołowy i smażone lody z chudą wołowiną w niezbyt skoncentrowanym bulionie.

Bardzo popularna jest też zupa ziemniaczana (bez boczku i cebuli) z parówkami. Jako warzywa odpowiednie są marchew, szpinak, szparagi, salsefia czarna, delikatna kalarepa i kalafior, gotowane na parze lub na parze. Przygotowując go, należy unikać zasmażki, a po ugotowaniu dodać szczyptę masła.

Doprawić świeżymi ziołami. Można dodać tłuczone ziemniaki, puree ziemniaczane lub świeże, puszyste gotowane ziemniaki, brązowy ryż, makaron lub makaron. Potrawy mięsne z chudej cielęciny, wołowiny lub kurczaka oraz chude ryby wzbogacają plan diety. Do przygotowania można użyć gotowania, duszenia, a później lekkiego duszenia lub grillowania.

Dietetyczne sosy i desery

Sosy nigdy nie powinny być przygotowywane z brązowego tłuszczu. Chorzy tolerują tylko sosy z białej zasmażki, które można doprawić ziołami, odrobiną soli, sokiem z cytryny, ewentualnie kaparami lub gałką muszkatołową, liśćmi laurowymi i przyprawami. Kompot z jabłek, gruszek, truskawek lub jagód podawany jest jako deser.

W miarę możliwości należy używać tylko słodkich, w pełni dojrzałych owoców, ponieważ doświadczenie pokazuje, że wszystkie kwaśne owoce powodują dyskomfort. Surowe owoce są bardzo różnie tolerowane. Zalecane są banany, starte jabłka, miękkie gruszki, pomarańcze, maliny i pokruszone truskawki. Kasza manna, wanilia, czekolada lub flammeri ryżowe, słabo słodzone, świetnie sprawdzają się jako deser lub jako przekąska.

Wymienione napoje, jak również razowe sucharki czy biszkopty można spożywać do popołudniowego posiłku. Kolację można zestawić w podobny sposób jak śniadanie. Powinniśmy znowu zacząć od sałatki. Poza wymienionymi już dodatkami do chleba dostępne jest również bardzo świeże mięso wieprzowe, kiełbasa herbaciana oraz chuda, zimna pieczeń cielęca.