Cytostatyczny Docetaksel należy do grupy taksanów. Jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów raka.
Co to jest Docetaxel?
Docetaksel jest cytostatykiem należącym do grupy substancji czynnych zwanych taksanami. Lek jest produkowany przez francuską firmę farmaceutyczną Sanofi.
Docetaksel jest strukturalną pochodną cytostatyku paklitakselu, który jest wytwarzany półsyntetycznie z prekursorów cisa pospolitego (Taxus baccata).
Podczas gdy pierwszy paklitaksel taksanu uzyskano z cisa pacyficznego lub jego kory, docetakselowi udało się wyizolować substancję 10-deacetylobakatynę III z cisa europejskiego. Po estryfikacji następuje tworzenie docetakselu. Zaletą jest to, że europejski cis jest dostępny szybciej niż bardzo wolno rosnący cis pacyficzny.
Docetaxel został zatwierdzony w Europie w latach 90. Jako preparat infuzyjny występuje na rynku w Niemczech pod nazwą handlową Taxere®.
Efekt farmakologiczny
Docetaksel działa poprzez hamowanie wzrostu guza. Zanim komórka rakowa podzieli się i rozmnoży, jądro komórkowe musi się rozdzielić, a obie połówki muszą zostać rozerwane. W tym celu komórka wytwarza małe nitki białkowe zwane mikrotubulami. Nici mają właściwość mocowania do wewnętrznej ściany komórki. To samo dotyczy połowy jądra komórkowego skierowanego do wewnątrz. Połówki jądra komórkowego są rozrywane przez skrócenie nici białkowych. W ten sposób ściany komórkowe komórek potomnych mogą powstać w przestrzeni pomiędzy nimi.
Docetaksel rozwija swoje pozytywne działanie poprzez interwencję w procesie podziału komórek. Jego wpływ prowadzi do nadmiernego tworzenia się mikrotubul, co z kolei spowalnia ich rozpad w celu ponownego wykorzystania. W rezultacie komórka nie otrzymuje już wystarczającej ilości nici, które służą jako materiał budulcowy do podziału komórki. W dalszym przebiegu komórki przestają się namnażać. Proces ten ma bardziej negatywny wpływ na komórki rakowe niż na zdrowe komórki organizmu, ponieważ dzielą się one szybciej.
Docetaksel ma również właściwość nie tylko hamowania komórek rakowych, ale także ich zabijania. Powodem tego jest to, że mikrotubule są również ważne dla transportu ważnych substancji podczas podziału komórki. Docetaksel jest metabolizowany w wątrobie.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Docetaksel jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów raka. Może być podawany jako pojedynczy preparat lub w połączeniu z innymi cytostatykami. Dzieje się tak np. W leczeniu raka piersi, w którym pacjentka otrzymuje nie tylko docetaksel, ale także cyklofosfamid i doksorubicynę. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku, gdy rak pochodzi z guzków, które można operować. Razem z doksorubicyną docetaksel jest również stosowany w leczeniu raka piersi z przerzutami. Jednak w tym przypadku żadna inna chemioterapia nie musiała mieć miejsca wcześniej.
Docetaksel jest stosowany jako monopreparat tylko w przypadku miejscowej progresji guza lub powstania guzów potomnych. Ponadto, jeśli chemioterapia cytostatykami alkilującymi lub antracyklinami zakończyła się niepowodzeniem. W takich przypadkach docetaksel jest czasami podawany razem z kapecytabiną.
Innym wskazaniem jest rak płuc. Środek cytostatyczny jest stosowany indywidualnie do miejscowego zaawansowania niedrobnokomórkowego raka płuc lub tworzenia przerzutów. Jeśli tej postaci raka nie można leczyć chirurgicznie, często łączy się ją z cisplatyną.
W przypadku raka gruczołu krokowego leczenie docetakselem ma miejsce w przypadku niepowodzenia terapii hormonalnej i wystąpienia przerzutów. Środek cytostatyczny stosuje się razem z prednizolonem lub prednizonem.
W gruczolakoraku żołądka docetaksel jest częścią leczenia skojarzonego z 5-fluorouracylem i cisplatyną. Zabieg ten odbywa się w obecności guzów potomnych, pod warunkiem, że wcześniej nie przeprowadzono chemioterapii.
Innym obszarem zastosowania docetakselu jest rak głowy i szyi. Leczy się raka płaskonabłonkowego.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki relaksacyjne i wzmacniające nerwyZagrożenia i skutki uboczne
W wyniku leczenia docetakselem pacjenci prawie zawsze odczuwają skutki uboczne. Należą do nich przede wszystkim neuropatie i umiarkowane neutropenia, w których występuje zmniejszenie liczby granulocytów neutrofilów. Jednak groźna gorączka neutropeniczna połączona z gorączką występuje rzadko. Zaburzenia tworzenia krwi pojawiają się nawet u 95 procent wszystkich pacjentów, ale można je złagodzić za pomocą odpowiednich leków.
Inne częste niepożądane działania niepożądane to gorączka, zaburzenia smaku, zaburzenia czucia w kończynach, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, problemy z oddychaniem, zaburzenia kontroli ruchu, wypadanie włosów, biegunka, nudności, wymioty, bóle mięśni, zmiany paznokci, reakcje skórne, infekcje, takie jak zapalenie płuc lub Zatrucie krwi, zatrzymanie płynów, ból, uczucie osłabienia i utrata apetytu.
Mogą również wystąpić bóle brzucha, zaparcia, niskie ciśnienie krwi, brak płytek krwi, wzrost stężenia bilirubiny we krwi, ból stawów i ból w klatce piersiowej. Czasami pacjenci mają również zapalenie przełyku. W najgorszym przypadku możliwa jest nawet niewydolność serca.
Zakres działań niepożądanych zależy również od podanej dawki docetakselu i zastosowania innych cytostatyków.
W przypadku nadwrażliwości na docetaksel należy unikać podawania chemioterapeutyków. To samo dotyczy poważnych zaburzeń czynności wątroby i nieprawidłowej morfologii krwi. W przypadku brzucha wodnego (wodobrzusze) wymagana jest konsekwentna obserwacja przez lekarza.
Nie wolno podawać docetakselu w okresie ciąży i karmienia piersią. W przypadku terapii zalecane są konsekwentne środki antykoncepcyjne.
