Etomidate

W Etomidate jest to wysoce skuteczny i przede wszystkim środek nasenny. Substancja działa na tak zwane receptory GABA oraz formatio reticularis (rozproszona sieć neuronowa) w ludzkim mózgu. Zapewnia to sen bez wywoływania działania przeciwbólowego (tj. Przeciwbólowego). Etomidat jest środkiem znieczulającym i podawany w celu wywołania stanu śpiączki podczas zabiegu chirurgicznego (znieczulenie).

Co to jest etomidat?

Etomidat jest substancją nasenną stosowaną w medycynie. Preparaty zawierające substancję wywołują stan snu bez działania przeciwbólowego. Oznacza to, że sen jest wyzwalany bez żadnego bólu.

Ze względu na swoje działanie etomidat należy do klasy anestetyków. Podawany jest przed operacją w celu wywołania głębokiego snu, w celu zapewnienia prawidłowego przebiegu leczenia (wprowadzenie znieczulenia). Etomidat jest skuteczny, ponieważ działa na receptory GABA i formację siatkowatą w ludzkim mózgu.

Substancja jest sprzedawana w Niemczech pod nazwami handlowymi Etomidat Lipuro® i Hypnomidate®. W chemii i farmakologii opisuje go wzór chemiczny C 14 - H 16 - N 2 - O 2. Odpowiada to masie moralnej 244,29 g / mol.

Podawanie etomidatu przeprowadza się, jak zwykle w przypadku środka znieczulającego, głównie pozajelitowo, tj. H. lek jest wstrzykiwany. W przeciwnym razie bezbarwna, żółtawa lub krystaliczna substancja bez określonego zapachu jest zwykle sprzedawana jako roztwór.

Efekt farmakologiczny

Etomidate osiąga swoje działanie hipnotyczne, wpływając na receptory GABA w ludzkim mózgu. Po upływie około minuty od wstrzyknięcia substancji czynnej leczona osoba traci przytomność. W zależności od dawki, czas działania wynosi od 5 do 15 minut. Dlatego też przydatne może być wielokrotne podawanie.

Ważne jest, aby sam etomidat nie powodował całkowitego znieczulenia. Ponieważ sama substancja nie hamuje bólu, który jest jednak niezbędny do wykonania operacji. Całkowite znieczulenie, które charakteryzuje się całkowitą utratą czucia (zwłaszcza bólu), uzyskuje się tylko poprzez połączenie z innymi środkami znieczulającymi lub przeciwbólowymi.

Etomidat nie wpływa na serce ani na krążenie w takim stopniu, jak inne leki z tej samej grupy składników aktywnych. Rzut serca zwykle nieznacznie wzrasta po podaniu etomidatu, ponieważ opór obwodowy nieznacznie się zmniejsza. Jednak wentylacja minutowa zmniejsza się po podaniu etomidatu. Jeśli prowadzony jest ciągły wlew, może rozwinąć się depresja oddechowa. Ponadto składnik aktywny ogranicza funkcję kory nadnerczy. Wyzwolony przez to stan jest jednak odwracalny (tj. Można go anulować).

U niektórych pacjentów po podaniu etomidatu rozwijają się mioklonie. Są to krótkie, niekontrolowane skurcze mięśni. Często są hamowane przez podawanie opioidów (np. Fentanylu).

Okres półtrwania etomidatu wynosi od 2 do 5 godzin. W przypadku podawania opioidów okres półtrwania ulega wydłużeniu. Substancja jest metabolizowana głównie w wątrobie. Degradacja zachodzi przez nerki (przez nerki) i kał (z kałem i moczem).

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Etomidat należy do grupy środków znieczulających, ponieważ wywołuje stan snu. Dlatego podaje się go wyłącznie w celu wywołania znieczulenia. Jest stosowany głównie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (od ASA 3 wzwyż według klasyfikacji ryzyka ASA), ponieważ jest mniej stresujący dla serca w porównaniu z innymi środkami znieczulającymi. Jednak niekorzystnego wpływu na serce nie można całkowicie wykluczyć, nawet po podaniu etomidatu.

Ponieważ etomidat nie działa przeciwbólowo, można go stosować tylko w połączeniu z lekami przeciwbólowymi (np. Opioidami) w celu wywołania całkowitego znieczulenia. Zazwyczaj i tak podaje się je razem z etomidatem, ponieważ substancja czynna może prowadzić do mimowolnych drgawek mięśni (mioklonie), które mogą być tłumione przez opioidy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Ponieważ etomidat jest środkiem znieczulającym, powinien być stosowany wyłącznie przez specjalnie przeszkolonego lekarza. Musi to umożliwić opanowanie intubacji dotchawiczej, co ma miejsce w przypadku anestezjologów. Nie wolno podawać substancji czynnej, jeśli wiadomo, że jest niewrażliwa lub nadwrażliwa.

Ponieważ etomidat przenika do mleka kobiecego, karmienie piersią należy wznawiać dopiero po 24 godzinach od podania. W czasie ciąży lek należy podawać tylko w absolutnie wyjątkowych przypadkach.

Etomidate może powodować działania niepożądane. W szczególności mogą wystąpić zaburzenia oddychania i krążenia, co jest typowe dla środków znieczulających. Skutki uboczne występują z różnymi częstotliwościami statystycznymi:

• Mimowolne ruchy mięśni (mioklonie) są bardzo częste (u co najmniej 1 na 10 osób). Jednak są one zwykle tłumione przez podawanie opioidów.
• Często (mniej niż 1 na 10, ale więcej niż 1 na 100 leczonych pacjentów) może również wystąpić spadek ciśnienia krwi i depresja oddechowa, nudności i wymioty. Jednak jest to zwykle spowodowane podawaniem opioidu.
• Czasami (dotyczy mniej niż 1 na 100, ale więcej niż 1 na 1000 osób) mogą wystąpić dreszcze.
• Reakcje nadwrażliwości i drgawki toniczno-kloniczne występują bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów).