Janowiec Dyera

Z Janowiec Dyera jest jedną z roślin leczniczych, których należy używać ze szczególną ostrożnością. Z tego powodu żółta roślina kwitnąca jest dziś bardzo rzadko używana, chociaż udowodniono jej wpływ na różne rodzaje chorób. W zależności od obszaru zastosowania często zastępuje go mniszek lekarski, liście brzozy i podobne inne zioła lecznicze.

Występowanie i uprawa janowca farbiarza

Janowiec farbiarza był już znany Rzymianom: używali żółtej luteoliny i genisteiny do barwienia wełny i lnu. Z Janowiec Dyera (Genista tinctoria) należy do rodziny roślin strączkowych (Fabaceae) i do podrodziny motyli (Faboideae). Inne nazwy zimozielonego krzaczastego krzewu to Dyer'sweed, Dziki janowiec i Kapusta żółta. Roślina ma korzeń palowy, który wrasta do metra w ziemię i osiąga około 60 cm wysokości. Jego gałęzie są zmarszczone. W niektórych miejscach zielona kora pokryta jest małymi, płaskimi włoskami.

Całe, ciemnozielone liście ziela barwnika mają kształt lancetu. Ponadto roślina lecznicza tworzy krótkie przylistki w kształcie szydła. Kwitnie w pełnym rozkwicie od maja do sierpnia: jej hermafrodytyczne żółte wiechy osiągają do 6 cm długości. Każdy kwiat ma około 1,5 centymetra. Po kwitnieniu maleńkie nasiona dojrzewają w czarnych strąkach, które są uwalniane, gdy pękają.

Janowiec farbiarza był już znany Rzymianom: używali żółtej luteoliny i genisteiny do barwienia wełny i lnu. Wszechstronny półkrzew rośnie w wielu częściach Europy do 1800 metrów i preferuje gliniaste, ubogie w wapno gleby suchych łąk, suchych lasów i wrzosowisk. W ogóle jednak nie występuje w Alpach, Hiszpanii, Grecji, Irlandii i Skandynawii.

Efekt i aplikacja

Janowiec farbiarza jako naturalna roślina lecznicza budzi kontrowersje. Zawiera bardzo małe ilości alkaloidów, takich jak cytyzyna, anagiryna, lupanina, N-metylocytyzyna, sparteina, izosparteina, flawonoidy, izoflawony (genisteina) oraz niewielkie ilości garbników i olejków eterycznych. Dziki janowiec oficjalnie należy do roślin trujących, gdyż większość jego części jest słabo trująca. Tylko zioło zebrane w okresie kwitnienia może być bezpiecznie używane.

Zaleca się skonsultowanie się z doświadczonym fitoterapeutą w sprawie prawidłowego dawkowania. Jeśli użytkownik przypadkowo spożyje toksyczne składniki rośliny, zwykle pojawiają się wymioty. W ten sposób toksyny są szybko wydalane, dzięki czemu można uniknąć gorszych konsekwencji. Jeśli użytkownik nie może zwymiotować, powinien jak najszybciej skontaktować się z numerem alarmowym dotyczącym zatruć.

Dziki janowiec stosuje się tylko wewnętrznie: pije się go jako herbatę lub razem z innymi ziołami leczniczymi jako mieszankę ziołową do leczenia, łagodzenia i zapobiegania chorobom. Jeśli ma być spożywana jako herbata, użytkownik może używać tylko suszonych gałęzi, które zostały odcięte w czasie kwitnienia. Aby zrobić herbatę z jagnięciny Dyer, nalewa 1 łyżeczkę suszonego ziela do 1/4 litra zimnej wody, gotuje, a następnie odcedza. Ćwierć litra herbaty jest następnie wypijana łykami przez cały dzień.

Jako składnik mieszanki herbat ziołowych, kapusta żółta jako herbata z pęcherza i nerek lub razem z płaszczem damskim i czerwoną koniczyną pomaga w leczeniu zaburzeń zdrowotnych występujących w okresie menopauzy. Aby obniżyć ciśnienie krwi, użytkownik pije go razem z szantą, miętą pieprzową, jemiołą, arniką, berberysem i rutwą kozią.

Homeopatia wykorzystuje jako nalewki macierzyste wyłącznie świeże pędy, kwiaty i liście w bardzo rozcieńczonych stężeniach. Jeśli przypadkowo przedawkujesz podczas przygotowywania herbaty, dojdzie do biegunki i lekkich objawów paraliżu. Nie są znane żadne interakcje z innymi czynnikami w barwiącym jancie. Jednak zioła leczniczego nie należy spożywać podczas ciąży i karmienia piersią, ponieważ może to mieć szkodliwy wpływ na zarodek lub niemowlę.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Kolcolist barwnikowy ma szerokie spektrum działania. Jej właściwości drenujące i trawienne zostały zapewnione przez wieki użytkowania. Stosowany jako środek moczopędny, pomaga leczyć choroby takie jak semolina nerek i pęcherza moczowego, kamienie moczowe, kamienie pęcherza, infekcje dróg moczowych, obrzęki, reumatyzm i dna. Dziki janowiec jest również stosowany zapobiegawczo w przypadku tych zaburzeń zdrowotnych.

Stosowany jako środek na zaparcia działa oczyszczająco, odtruwająco i oczyszczająco na krew. Naturopatia od dawna wie i potwierdza w ostatnich badaniach, że suszone zioło janowca barwiącego chroni przed osteoporozą i innymi chorobami kości. Zawarta fitoestrogen genisteina ogranicza dominację estrogenu i jednocześnie związany z tym rozpad tkanki kostnej. Aby zapobiec rozpadowi gęstości kości, który występuje na początku menopauzy, zwykle łączy się stary preparat ziołowy z płaszczem damskim, który ma podobne działanie do progesteronu.

Ostatnie badania sugerują, że genisteina ma również działanie zapobiegające rakowi piersi, ponieważ łączy się z receptorami estrogenowymi komórek raka piersi. Ponadto izoflawony zawarte w dzikim janowcu regulują poziom tyroksyny we krwi. W ten sposób pomaga zapobiegać i leczyć choroby tarczycy.

Ponieważ genisteina ma działanie podobne do estrogenów we krwi ludzkiej, kompensuje niedobór estrogenu: pomaga w nieregularnych miesiączkach i braku miesiączki (całkowity brak krwawienia miesiączkowego). Janowiec farbiarza jest również używany przy łagodnych problemach z sercem: zawarta w nim sparteina działa wzmacniająco na serce, zwłaszcza po długiej chorobie. Reguluje również niskie ciśnienie krwi i pobudza krążenie.

W homeopatii zioło barwnikowe stosuje się na bóle głowy, zespół jelita drażliwego, biegunkę i swędzące wysypki skórne. Zmniejsza nadmiar kwasu żołądkowego, który powoduje zgagę i ból brzucha.