słabość

słabość lub. Podeszły wiek to związane z wiekiem wyczerpanie i obniżona wydajność, które można uznać za naturalne. Słabość jest patologiczna, gdy staje się tzw Syndrom osłabienia wzrasta. Charakteryzuje się zwiększoną podatnością na infekcje w porównaniu z rówieśnikami, chorobami towarzyszącymi i szybko narastającym osłabieniem. Zespół słabości jest nieuleczalny, ale jego postęp można zatrzymać.

Co to jest słabość

Słabość nie jest chorobą niezależną, jest złożonym zjawiskiem starości. Proces starzenia się prowadzi do zaburzeń pamięci, narządów i czynności, które wymagają wsparcia lekarskiego i pielęgniarskiego. Słabość jest uważana za normalny, naturalny objaw starości, w przypadku którego początkowo nie ma potrzeby leczenia.

Jedynie tzw. Zespół słabości, który wiąże się ze zwiększonym w porównaniu z grupą wiekową osłabieniem fizycznym i psychicznym oraz objawami takimi jak wyczerpanie, utrata masy ciała i chwiejny chód, wymaga leczenia. Konsekwencje słabości to rozpad i osłabienie mięśni, osteoporoza i zwiększone ryzyko złamań.

przyczyny

Podstawową przyczyną jest wiek osoby dotkniętej chorobą. Po pewnym wieku starość i słabość wydają się nie do powstrzymania i naturalne. Z tego powodu badania medyczne dotyczą tylko zespołu słabości, ponieważ tylko on jest uważany za istotny z medycznego punktu widzenia i wymaga leczenia.

Wydaje się, że zespół Frailty opiera się na różnych czynnikach ryzyka i procesach rozwojowych, w tym chorobach, takich jak cukrzyca i nadciśnienie, przewlekłe procesy zapalne w organizmie oraz czynniki socjodemograficzne i psychologiczne. Osoby dotknięte chorobą wykazywały zwiększone prawdopodobieństwo zapalenia w organizmie, słabszy niż zwykle w grupie wiekowej układ odpornościowy, anemię i zmieniony poziom hormonów.

Podwyższony poziom CRP wydaje się być typowy dla zespołu Frailty. Można również określić obniżony poziom testosteronu, który w połączeniu ze zbyt niskim poziomem witaminy D prowadzi do osłabienia mięśni.

Można określić zależną od wieku częstość występowania zespołu osłabienia, więc liczba ta znacznie wzrasta od 65 lat.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Słabość zwykle wyraża się spadkiem sprawności fizycznej. Osoby dotknięte chorobą szybko się wyczerpują, a tym samym mniej aktywne. Ruchy są spowolnione, a zdolność reagowania jest zwykle również znacznie ograniczona. Ogólnie aktywność fizyczna jest również ograniczona, co pogarsza objawy.

Brak ruchu prowadzi do spadku masy mięśniowej, a tym samym do osłabienia mięśni. Chód jest zwykle powolny i niebezpieczny. U niektórych pacjentów utracie mięśni towarzyszy utrata masy kostnej. Osteoporoza objawia się bólem kości, częstymi złamaniami i innymi typowymi objawami.

Inną oznaką słabości jest nagła utrata masy ciała, którą osobom dotkniętym chorobą trudno jest kontrolować. Słabość fizyczna wpływa również na stan psychiczny i często powoduje wyczerpanie emocjonalne. Słabość zwykle pojawia się w podeszłym wieku.

Zaburzenia hormonalne lub predyspozycje genetyczne mogą oznaczać, że objawy pojawiają się w młodym wieku i z czasem nasilają się.Cechą charakterystyczną słabości jest to, że objawy nasilają się wraz z wiekiem i nie można ich trwale złagodzić.

Diagnoza i przebieg

Jeśli osoby w pewnym wieku cierpią na zauważalnie silne osłabienie starości, które jest bardziej wyraźne niż u osób porównawczych, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli istnieje również podejrzenie obecności zespołu słabości, lekarz dokładniej zbada seniora. W tym celu ustalono klasyfikację Fried: Jeśli wystąpią trzy lub więcej z następujących pięciu objawów, uważa się, że zespół osłabienia jest pewny:

Poważna, niekontrolowana utrata masy ciała o ponad 10% w ciągu dwunastu miesięcy, Obiektywnie identyfikowalne osłabienie mięśni z utratą siły (można to zmierzyć za pomocą testów siłowych), subiektywnie odczuwane wyczerpanie psychiczne, fizyczne i / lub emocjonalne, niestabilny chód i postawa ze zwiększonym ryzykiem upadku, bezruchu i niestabilności fizycznej, co często wiąże się ze spowolnionymi reakcjami, a także zmniejszoną wydolnością fizyczną i aktywność.

Jeśli można zdiagnozować tylko jeden lub dwa objawy, ale oczekuje się pogorszenia związanego z wiekiem, rozpoznaje się zespół prefrailty.

Zespół Frailty należy odróżnić od innych chorób związanych z wiekiem, takich jak demencja czy choroba Alzheimera. Mogą one występować dodatkowo, ale ich terapia różni się znacznie od terapii zespołu słabości i zespołu słabości.

Jak dotąd nie ma znaczących badań dotyczących przebiegu zespołu słabości. Naukowcy porównują jednak słabość związaną z wiekiem i zakładają, że obciążenie chorobą wzrasta wraz z wiekiem. Osłabienie i syndrom słabości związane z wiekiem są nieuleczalne, ale można je zatrzymać za pomocą odpowiednich metod leczenia.

Komplikacje

Kruchość na starość lub po chorobie zwykle wiąże się z różnymi powikłaniami. Im większa słabość występuje w starszym wieku, tym większe jest ryzyko wypadków. Osoby dotknięte chorobą są mniej ruchliwe niż wcześniej i cierpią z powodu niestabilności chodzenia i stania, co może prowadzić do upadków i poważnych obrażeń.

Typowym powikłaniem kruchości są szyjka kości udowej i przepukliny pachwinowe. Szczególnie dotyczy to osób starszych, które już cierpią na choroby stawów lub kości. Jednak słabość może również powstać w wyniku innej choroby i spowodować poważne komplikacje. W połączeniu z cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym i procesami zapalnymi często dochodzi do nieodwracalnego pogorszenia stanu kości, mięśni czy strun nerwowych.

W rezultacie rozwijają się dalsze dolegliwości fizyczne, które mogą zaostrzyć pierwotną słabość. Ograniczona wydajność może być również związana ze stresem emocjonalnym. Wraz ze wzrostem słabości u osób dotkniętych chorobą często rozwija się depresja i lęk, które należy natychmiast leczyć. Jeśli w podeszłym wieku jakaś słabość nie jest leczona, może to prowadzić do ciężkiego przebiegu z upadkami i rozwojem dalszych dolegliwości fizycznych i psychicznych.

Kiedy należy iść do lekarza?

Słabość jest częścią naturalnego procesu starzenia się człowieka i zwykle nie ma potrzeby konsultacji z lekarzem. Uważa się, że jeśli pojawia się w podeszłym wieku, jest mało niepokojący i prawdopodobnie wymaga zmiany stylu życia. Dostosowanie możliwości fizycznych do stylu życia można przeprowadzić samodzielnie.

Codzienne zadania należy wykonywać wolniej, ponieważ organizm nie ma już siły i wydajności, do których jest przyzwyczajony. Dlatego z medycznego punktu widzenia często nie ma potrzeby podejmowania dalszych działań. Jeśli młodzi ludzie lub dorośli w średnim wieku cierpią na ułomność, powinni skonsultować się z lekarzem.

Istnieją choroby, które należy zbadać i leczyć, ponieważ nie jest to w żadnym wypadku zjawisko naturalne. W przypadku dodatkowego bólu lub poważnych utrudnień w radzeniu sobie w życiu codziennym wskazana jest wizyta u lekarza.

Gdy nie ma już niezależnego stylu życia, potrzebna jest pomoc. Słabość to pełzający proces, który rozwija się przez lata. Lekarz jest potrzebny, gdy tylko dana osoba cierpi na zaburzenia rozwojowe lub zaburzenia prowadzą do problemów psychicznych. W przypadku wystąpienia objawów, takich jak myśli samobójcze, niedostateczna podaż organizmu lub nieodpowiednie środki higieny, należy skonsultować się z lekarzem.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Zbilansowana dieta jest ważna w leczeniu słabości związanej z wiekiem, zwłaszcza jako źródło wszystkich niezbędnych składników odżywczych i wystarczającej ilości płynów.

Jeśli osoby dotknięte chorobą są zbyt słabe lub zapominają o jedzeniu, proszeni są krewni lub opiekunowie. W skrajnych przypadkach możliwe jest karmienie dożylne.

Wskazany jest również rozwój mięśni, a tym samym siły fizycznej. Odbywa się to w ramach niezależnego treningu sprawnościowego lub, w razie potrzeby, pod nadzorem seniorów i fizjoterapii.

Połączenie treningu siłowego i ćwiczeń koordynacyjnych ćwiczy mięśnie i mózg oraz zmniejsza ryzyko upadku.

Perspektywy i prognozy

Jeśli chodzi o samą słabość, można powiedzieć, że rokowanie będzie rosło wraz z wiekiem. W związku z tym pogarsza się obiektywna i subiektywna słabość danej osoby. Dalsze choroby, upadki i tym podobne przyspieszają to.

I odwrotnie, słabość w wielu sytuacjach pogarsza rokowanie u osób dotkniętych chorobą. Ryzyko powikłań po operacjach i pobytach w szpitalu rośnie wraz ze wzrostem słabości. Procesy odzyskiwania również stają się wolniejsze. Złamanie kości jest bardziej prawdopodobne z powodu większej podatności na błędy chodzenia i upadki.

Generalnie u osób słabych należy się spodziewać, że choroby będą miały cięższy przebieg. Konsekwencje chorób w połączeniu z zespołem słabości również częściej prowadzą do ograniczenia mobilności. Osoby dotknięte chorobą są bardziej zależne od wsparcia w życiu codziennym i szybciej tracą autonomię.

Słabość może również pogorszyć rokowanie w zakresie zdolności poznawczych. Osoby dotknięte chorobą są również bardziej podatne na stany zamieszania. Czasami stres emocjonalny jest gorzej tolerowany, co może prowadzić do bardziej depresyjnych nastrojów lub reakcji na stres.

Ogólnie rzecz biorąc, słabość może znacznie obniżyć jakość życia i oczekiwaną długość życia osób dotkniętych chorobą. Rokowanie w przypadku słabości można poprawić, jeśli zostaną podjęte środki w celu utrzymania funkcji fizycznych. Jeśli ogólny stan zdrowia danej osoby ulegnie poprawie, może ona częściowo odzyskać siły.

zapobieganie

Najważniejszym środkiem zapobiegawczym jest unikanie czynników ryzyka przez całe życie poprzez zrównoważoną dietę i wystarczające ćwiczenia. Kontakty towarzyskie z młodymi ludźmi również zapewniają seniorom sprawność psychiczną i fizyczną.

Opieka postpenitencjarna

Słabość może wynikać z różnych czynników. Co to oznacza, jest obecnie na nowo definiowane. Częścią tego jest osłabienie mięśni, zwiększone ryzyko upadków i niezdolność do samodzielnego radzenia sobie. Jedną z najczęstszych przyczyn narastającej słabości jest starość.

Dotyczy to tylko opieki pooperacyjnej, jeśli ułomność doprowadziła do upadku lub poważnej choroby. Chodzi raczej o opiekę i zapobieganie, na przykład profilaktykę upadku. Osoby starsze powinny używać laski lub rollatora, aby chodzić bezpieczniej.

Słabość może również wystąpić z powodu poważnej choroby lub w wyniku chemioterapii. Podczas gdy leczenie zwykle koncentruje się na obrazie klinicznym, opieka pooperacyjna może obejmować wsparcie psychospołeczne, fizjoterapię lub rehabilitację. Po ciężkim udarze zwykle wymaga większej opieki. Niezbędnych jest tutaj wiele środków opieki - od zakupu łóżka do opieki długoterminowej po trening chodzenia.

Celem wszystkich środków opieki pooperacyjnej jest jak największe odwrócenie ułomności. Pacjent powinien mieć możliwość stopniowej regeneracji. Dalsza opieka w przypadku choroby kości szklistej może być jeszcze bardziej złożona. Kruchy pacjent będzie musiał w większości korzystać z wózka inwalidzkiego. Może potrzebować wysokiego poziomu opieki. Wiele osób słabych jest zależnych od usług opieki domowej.

Możesz to zrobić sam

Wzrost słabości w starszym wieku jest całkowicie normalny, ale środki zaradcze są wskazywane najpóźniej wtedy, gdy zaburzenie przybiera patologiczne proporcje lub nawet osiąga stadium tzw. Zespołu słabości.

Jednym z najważniejszych sposobów samopomocy jest prowadzenie zdrowego stylu życia. Osoby starsze często cierpią na anoreksję, która bardzo szybko może doprowadzić do znacznej utraty wagi połączonej z ostrym niedoborem żywieniowym. Seniorzy, którzy nie lubią już jeść, powinni zatem poprosić dietetyka o opracowanie planu żywieniowego, który obejmuje głównie małe, ale obfite posiłki.

Seniorzy często łatwiej przyjmują kalorie i składniki odżywcze w postaci płynnej. Jeśli nadal mieszkasz we własnym gospodarstwie domowym, powinieneś kupić blender i przetworzyć owoce lub warzywa na świeże koktajle. Wiąże się to ze znacznie mniejszą ilością pracy niż gotowanie i może być wykonywane również przez osoby, których wydolność fizyczna jest już poważnie ograniczona.

Smaczny i zdrowy przecier warzywny jednocześnie dostarcza organizmowi płynów, co jest ważne, ponieważ seniorzy często piją za mało. Ostremu niedoborowi składników odżywczych można również przeciwdziałać przyjmując suplementy diety.

Ważne jest również stymulowanie krążenia i mięśni poprzez regularne ćwiczenia. Oprócz fizjoterapii można również rozważyć gimnastykę seniorów, pływanie dla seniorów lub regularne spacery. Nie należy również lekceważyć stymulacji psychicznej. Nawet proste czynności, takie jak regularne czytanie codziennej gazety i rozwiązywanie krzyżówki, mają pozytywny wpływ.