Kiedy oddech ustaje, mózg nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Pierwsze komórki mózgowe obumierają po krótkim czasie. Zatrzymanie krążenia następuje po dwóch do trzech minutach. Dlatego działaj szybko z pomocą Resuscytacja krążeniowo-oddechowa wymagane, gdy wykryto zatrzymanie oddechu i krążenia.
Co to jest resuscytacja krążeniowo-oddechowa?
Plik Resuscytacja krążeniowo-oddechowa lub resuscytacja krążeniowo-oddechowa ma na celu zaopatrzenie krwi w tlen poprzez wentylację i przez a Uciśnięcia klatki piersiowej wzrost ciśnienia krwi. W ten sposób ważne narządy, takie jak mózg, mogą być odpowiednio zaopatrzone w tlen. Stwarza to podstawę dla pogotowia ratunkowego, aby przywrócić serce do pracy za pomocą leków i defibrylacji.
W resuscytacji krążeniowo-oddechowej rozróżnia się środki podstawowe, które mogą być również wykonywane przez laików w ramach natychmiastowych środków ratujących życie, oraz środki rozszerzone.
Funkcja, efekt i cele
ZA Resuscytacja krążeniowo-oddechowa przeprowadza się w stanach nagłych, w których doszło do zatrzymania oddechu lub krążenia. W tym drugim przypadku najczęstszą przyczyną jest nagła śmierć sercowa. Może to być spowodowane zaburzeniami rytmu serca, udarami, zawałami serca lub też czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wypadki, próby samobójcze, reakcje alergiczne, ciała obce w drogach oddechowych, zatrucia czy porażenia prądem.
Podstawowe środki resuscytacji krążeniowo-oddechowej mogą być stosowane zarówno przez laików, jak i przez profesjonalny personel medyczny. Obejmuje to rozpoznanie zatrzymania krążenia, zadzwonienie na numer alarmowy, udrożnienie dróg oddechowych i podjęcie środków resuscytacyjnych, takich jak uciśnięcia klatki piersiowej i wentylacja. Stosowanie automatycznego defibrylatora zewnętrznego jest również jednym z podstawowych środków resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Zatrzymanie krążenia można rozpoznać po tym, że dana osoba nie jest przytomna, nie oddycha, nie pełni funkcji życiowych i nie ma pulsu. Inne objawy to blady wygląd i niebieskie zabarwienie warg. Przed resuscytacją krążeniowo-oddechową pacjent powinien leżeć płasko na plecach i upewnić się, że drogi oddechowe są drożne. Z jamy ustnej należy usunąć ciała obce, wymiociny lub protezy. Tak zwany uchwyt ratunkowy (patrz również: Stabilna pozycja boczna) zapewnia drożność dróg oddechowych.
W tym celu chwyta się pacjenta za brodę i czoło, a głowę ostrożnie odchyla do tyłu, unosząc podbródek. Gdy tylko można założyć, że osoba nie oddycha, nawet jeśli nie ma całkowitej pewności, należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.
Przeprowadzanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej jako kombinacji uciśnięć klatki piersiowej i resuscytacji usta-usta lub usta-nos może być wykonywane przez przeszkolonych świadków nagłych, którzy są wystarczająco pewni siebie, aby to zrobić.
Resuscytacja dorosłych rozpoczyna się od 30 uciśnięć mostka, po których następuje dwukrotna jednosekundowa wentylacja, a następnie kolejne 30 uciśnięć klatki piersiowej. Rytm 30 uciśnięć klatki piersiowej i dwóch pobrań oddechu obowiązuje niezależnie od tego, czy obecny jest jeden, czy dwóch pomocników. W przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej dzieci rozpoczyna się pięć pobrań oddechowych, a następnie kontynuuje się resuscytację w stosunku 30: 2.
Co jedną do dwóch minut należy sprawdzać, czy resuscytacja krążeniowo-oddechowa działa. Resuscytację krążeniowo-oddechową należy wykonywać do czasu, aż osoba zacznie ponownie samodzielnie oddychać lub do przybycia lekarza ratunkowego.
Zatrzymanie krążenia często wiąże się z migotaniem komór. Ten stan może zostać anulowany przez porażenie prądem. Szanse na sukces są największe w pierwszej minucie. Coraz częściej na stacjach metra oraz w ruchliwych miejscach publicznych na ścianach lub słupach można spotkać walizki z urządzeniami do defibrylacji. Te urządzenia AED, AED oznacza automatyczną defibrylację zewnętrzną, działają w pełni automatycznie. Instrukcje głosowe prowadzą od jednego ruchu do drugiego. Dlatego te urządzenia do resuscytacji krążeniowo-oddechowej mogą być również obsługiwane przez laików.
Ryzyka i niebezpieczeństwa
Plik Resuscytacja krążeniowo-oddechowa nie jest całkowicie pozbawiony niebezpieczeństw. U pacjenta mogą wystąpić złamania żeber lub mostka oraz uszkodzenie wątroby i śledziony.
Ponadto powietrze lub krew mogą przenikać do przestrzeni opłucnowej między opłucną a płucami (odma opłucnowa lub hemothorax). Resuscytacja krążeniowo-oddechowa może również spowodować przedostanie się krwi do osierdzia (tamponada osierdzia) lub wymioty i aspirację.
Pomimo tych zagrożeń resuscytację krążeniowo-oddechową należy rozpocząć jak najszybciej w nagłych przypadkach. Tylko w ten sposób można skutecznie pomóc poszkodowanym. Jeśli w obawie przed konsekwencjami zaczekasz na przybycie służby ratowniczej, szanse na zrobienie czegokolwiek dla pacjenta są niewielkie.
.jpg)
.jpg)
