Równowaga hormonalna

Z Równowaga hormonalna opisuje interakcję wszystkich hormonów w organizmie. Jest kontrolowany przez układ hormonalny. Zaburzenia równowagi hormonalnej mogą prowadzić do poważnych chorób.

Jaka jest równowaga hormonalna?

Równowaga hormonalna organizmu jest kontrolowana przez mechanizmy regulujące w układzie hormonalnym. Charakteryzuje się interakcją wszystkich hormonów. Jednak w zależności od funkcji organizmu zawsze występują normalne wahania poziomu poszczególnych hormonów.

Hormony są substancjami przekaźnikowymi organizmu, które regulują ważne funkcje organizmu. Ich powstawanie jest kontrolowane i regulowane przez mechanizm regulacyjny w układzie hormonalnym. Za metabolizm energetyczny odpowiadają określone hormony. Inni regulują pierwotne i wtórne cechy płciowe.

Poziom cukru we krwi jest kontrolowany na przykład przez hormon insulinę. Wzrost podlega również wpływom hormonalnym poprzez hormon wzrostu. Podobnie równowaga wodno-mineralna organizmu nie może być regulowana bez hormonów. Procesy hormonalne wpływają nawet na emocje i zachowanie.

Produkcja hormonów kontrolujących procesy fizyczne jest z kolei regulowana przez inne hormony w ramach układu hormonalnego. Aby koordynować ze sobą procesy fizyczne, zachodzą ciągłe zmiany w poziomach hormonów poszczególnych hormonów. Poziomy hormonów wahają się w pewnych granicach. Przekroczenie limitów powoduje zaburzenie całej równowagi hormonalnej.

Funkcja i zadanie

Równowaga hormonalna w organizmie jest regulowana przez układ hormonalny. Każdego dnia wszystkie hormony w organizmie podlegają wahaniom stężenia, które z kolei zależą od procesów fizycznych. Jednak dla wszystkich hormonów istnieją średnie wartości, wokół których wahają się stężenia.

Hormony są wytwarzane w gruczołach dokrewnych organizmu lub w rozproszonych komórkach wydzielania wewnętrznego. Narządy endokrynologiczne obejmują komórki Langerhansa w trzustce, tarczycy, przytarczycach, szyszynce, nadnerczach, komórkach Leydiga w jądrach, pęcherzykach jajnikowych w jajniku, a przede wszystkim w przysadce mózgowej.

Przysadka mózgowa, znana również jako przysadka mózgowa, jest narządem wyższego poziomu układu hormonalnego. Wytwarza wiele różnych hormonów o różnych strukturach i funkcjach chemicznych. Niektóre z twoich hormonów, takie jak hormon wzrostu, mają bezpośredni wpływ na narządy lub regulują produkcję innych hormonów w dalszych gruczołach dokrewnych.

Nadnercza wytwarzają adrenalinę, noradrenalinę i steroidowe hormony kortyzol lub aldosteron. Adrenalina i noradrenalina to krótkotrwałe hormony stresu, które szybko uwalniają energię z glukozy. Kortyzol to długotrwały hormon stresu, który poprzez rozkład białek w organizmie wytwarza glukozę, a tym samym podnosi poziom cukru we krwi. Wzrost poziomu cukru we krwi z kolei zwiększa produkcję insuliny w trzustce. Insulina działa poprzez transport cukru we krwi do komórek.

Tarczyca wytwarza hormony tarczycy, które stymulują metabolizm. Procesy metaboliczne nie byłyby już możliwe bez hormonów tarczycy. Gruczoł przytarczycowy wytwarza parathormon. Za metabolizm wapnia odpowiedzialny jest parathormon. Zapewnia wchłanianie wapnia z pożywienia.

Ponadto hormon płciowy testosteron jest wytwarzany w komórkach Leydiga jądra, a estrogeny są wytwarzane w pęcherzykach jajnikowych jajników.

W ramach normalnej równowagi hormonalnej stężenia hormonów podlegają ciągłym wahaniom w określonych granicach. Wraz ze zmianami fizycznymi w trakcie wzrostu, w okresie dojrzewania lub w okresie menopauzy, równowaga hormonalna również drastycznie się zmienia. Fazy ​​te reprezentują normalne fazy przejściowe, z których każda prowadzi do różnych stanów równowagi hormonalnej.

Podczas tych zmian mogą występować tak silne wahania równowagi hormonalnej, że pojawiają się nawet dolegliwości fizyczne. Z reguły jednak dolegliwości te nie wymagają leczenia, gdyż pojawiają się w ramach normalnego procesu zmiany równowagi hormonalnej.

Choroby i dolegliwości

Jednak zmiany w równowadze hormonalnej mogą również wskazywać na poważne choroby. Na przykład niektóre narządy hormonalne mogą nadmiernie lub niedostatecznie funkcjonować. Jednym z przykładów jest nadczynność nadnerczy ze zwiększoną produkcją kortyzolu. Ta nadczynność jest często spowodowana gruczolakiem lub guzem.

Nadnercza wytwarzają kortyzol w sposób autonomiczny, bez wpływu narządów hormonalnych wyższego poziomu, takich jak przysadka mózgowa. Rezultatem jest tak zwany zespół Cushinga z otyłością tułowia, twarzą w pełni księżyca, hiperglikemią i osłabieniem układu odpornościowego.

Hiperglikemia z kolei powoduje zwiększoną produkcję insuliny w celu ponownego obniżenia poziomu cukru we krwi. Na przykład w zespole Cushinga stale wzrasta poziom kortyzolu i insuliny. Kortyzol powoduje, że własne białka organizmu są trwale rozkładane na glukozę, która jest kierowana przez insulinę do komórek tłuszczowych w celu syntezy tłuszczu.

Zaburzenia przysadki mogą zaburzać cały mechanizm regulacyjny układu hormonalnego. Jeśli przysadka mózgowa nie działa, wiele hormonów nie jest już wytwarzanych lub wytwarzanych w niewystarczającym stopniu. Jednym z przykładów jest tak zwany zespół Sheehana, który jest spowodowany martwicą przysadki mózgowej jako część komplikacji ciąży. Występuje niedobór wielu hormonów, co prowadzi do poważnej choroby z wieloma różnymi objawami.

Innym przykładem zaburzenia związanego z niedoborem hormonów jest choroba Addisona. To jest niewydolność nadnerczy. Prowadzi to do niedoboru hormonów kortyzolu i aldosteronu. Skutkuje to zaburzeniem metabolizmu składników mineralnych i hipoglikemią (niski poziom cukru we krwi) z uczuciem osłabienia, nudnościami i wymiotami oraz utratą masy ciała. W ramach tej choroby może wystąpić zagrażający życiu kryzys Addisona, który wymaga szybkiego leczenia. Leczenie polega na dożywotnim uzupełnianiu kortyzolu i aldosteronu.

Jeśli równowaga hormonalna hormonów płciowych jest zbyt niska, gonady (jądra lub jajniki) stają się nieaktywne z zaburzeniem funkcji seksualnych lub bezpłodnością.