Josamycyna

Josamycyna to antybiotyk skuteczny przeciwko beztlenowym szczepom bakterii Gram-dodatnich. W Austrii jest to głównie alternatywa Josalid nazywa. Jest to alternatywa dla osób uczulonych na penicylinę, jednak u niektórych pacjentów stosowanie josamycyny może prowadzić do nadwrażliwości, reakcji krzyżowych lub działań niepożądanych.

Co to jest Josamycin?

Josamycyna to antybiotyk należący do grupy makrolidów. Jest pozyskiwany zarówno naturalnie ze szczepów bakterii, jak i produkowany syntetycznie.

Josamycyna to 16-członowy pierścień laktonowy, który nie zawiera żadnych aminocukrów w łańcuchu bocznym.

Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy

Josamycyna działa poprzez wiązanie się z rybosomami patogenów, blokując w ten sposób syntezę białek.

Jednak nie dotyczy to każdego patogenu. Istnieją również patogeny odporne na josamycynę. Dlatego ważne jest, aby dokładnie wyjaśnić, przeciwko którym szczepom bakteryjnym wywołującym chorobę josamycynę należy podać podczas podawania, aby zapewnić, że podawanie może również przynieść odpowiedni efekt.

Zastosowanie medyczne i zastosowanie w leczeniu i zapobieganiu

Josamycynę podaje się doustnie. Jest bardzo często podawany, ponieważ pacjenci są uczuleni na penicylinę i potrzebna jest wysoce skuteczna alternatywa dla tego antybiotyku.

Josamycyna działa bardzo dobrze w przypadku zarazków znajdujących się w komórkach i jest w większości przypadków, z kilkoma wyjątkami, dobrze tolerowana.

Lek jest pomocny w przypadku wielu beztlenowych szczepów bakterii, dużej liczby patogenów Gram-dodatnich, ale także Gram-ujemnych. Przykładami, w których stosowanie josamycyny daje dobre efekty, są Gram-dodatnie ziarniaki, bakterie pałeczkowate, takie jak listeria lub maczugowce, tylko częściowo również z hemofilusem, a także z patogenami Gram-ujemnymi, takimi jak mykoplazma, kampylobakteria, chlamydia, Bacteroides, Legionella, Bordatella i inne inny.

Dlatego też Josamycin stosuje się w obszarach zastosowań, takich jak zakażenia chlamydiami i mykoplazmą, w tym w okresie ciąży. Josamycynę można również stosować w przypadku zapalenia cewki moczowej, które nie jest pochodzenia rzeżączkowego.

Lek jest również przydatny w wielu różnych infekcjach, w tym między innymi w infekcjach oczu, infekcjach górnych dróg oddechowych, a także infekcjach dolnych dróg oddechowych, infekcjach skóry i infekcjach tkanek miękkich.

Należy wspomnieć, że Josamycyna działa szczególnie dobrze, gdy wymagane jest, aby antybiotyk był wysoce przepuszczalny dla tkanek. Josamycyna nie jest skuteczna przeciwko enterobakteriom, ponieważ te szczepy bakterii są oporne na substancję czynną.

Zagrożenia i skutki uboczne

Ogólnie rzecz biorąc, Josamycyna jest jednym z leków, które są bardzo dobrze tolerowane, a ryzyko i skutki uboczne są rzadkie. Jednak może się również zdarzyć w przypadku tego leku, że nie jest tolerowany. Dlatego też stosowanie josamycyny jest przeciwwskazane w przypadku wszystkich reakcji nadwrażliwości, reakcji krzyżowych z innymi antybiotykami makrolidowymi, gdy matka karmi piersią lub u dzieci w wieku poniżej dwóch miesięcy.

Jeśli masz uszkodzenie wątroby, jest bardzo prawdopodobne, że josamycyna również nie będzie dobrze tolerowana i należy to bardzo dokładnie wyjaśnić z lekarzem. Podawanie josamycyny jest również przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności nerek.

Efekty uboczne mogą objawiać się alergicznymi reakcjami skórnymi, astmą lub świądem. Statystycznie dotyczy to 0,4% wszystkich aplikacji. Łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe występują nawet w 12% przypadków użycia. Terapię można również przerwać, jeśli działania niepożądane staną się zbyt poważne.

Biegunka, utrata apetytu, wymioty lub nudności prowadzą do przerwania leczenia w 2% wszystkich przypadków. W 1% przypadków przerwania terapii jest to spowodowane zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak bóle głowy i zawroty głowy. W bardzo rzadkich przypadkach może być również konieczne przerwanie leczenia z powodu żółtaczki cholestatycznej.

Lek jest również bardzo rzadko tolerowany z powodu zapalenia okrężnicy, nalotu na języku, zapalenia jamy ustnej lub podrażnienia błon śluzowych. Sporadycznie występują interakcje z innymi lekami, na przykład gdy leki te obciążają również metabolizm wątroby.