Kardiowersja

Tak jak Kardiowersja to przywrócenie prawidłowego rytmu i częstotliwości zatokowej w przypadku poważnej arytmii serca. W zdecydowanej większości przypadków kardiowersja ma na celu złagodzenie migotania przedsionków z częstotliwością powyżej 100 Hz i zauważalną utratą sprawności. Zasadniczo kardiowersję można przeprowadzić za pomocą leków lub dostarczając prąd udarowy - podobny do defibrylatora.

Co to jest kardiowersja?

Kardiowersja to jakościowa i ilościowa konwersja rytmu serca w przypadku uporczywego (uporczywego) zaburzenia rytmu na normalny rytm zatokowy z częstotliwością mieszczącą się w normalnym zakresie od około 60 do 80 Hz bez obciążenia fizycznego. Zasadniczo kardiowersję można przeprowadzić z lekami lub z porażeniem prądem elektrycznym, ponieważ w większości przypadków zapewnia ona wyższy wskaźnik powodzenia i rzadziej dochodzi do nawrotów arytmii.

Jeśli elektrokardiowersja (ECV) zakończy się powodzeniem, natychmiast po wstrząsie elektrycznym pojawia się (normalny) rytm zatokowy. Utrzymujące się arytmie w postaci migotania przedsionków są stosunkowo częste u mężczyzn po 60. roku życia. Migotanie przedsionków o częstotliwości powyżej 100 Hz zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia, ale nie należy go mylić z tzw. Migotaniem komór, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Jeśli arytmia lub migotanie przedsionków nie mają przyczyn organicznych, takich jak wady zastawek serca lub niewydolność serca (osłabienie mięśnia sercowego), szanse powodzenia kardiowersji są szczególnie wysokie.

Funkcja, efekt i cele

Kardiowersja jest stosowana tylko w celu przywrócenia normalnego rytmu zatokowego serca, jeśli arytmia utrzymuje się.Arytmia może mieć postać migotania przedsionków, trzepotania przedsionków lub arytmii komór serca (komór) w połączeniu ze wzrostem częstotliwości (tachykardia).

Migotanie przedsionków to arytmiczne i zaburzone bicie przedsionków o stosunkowo wysokiej częstotliwości od ponad 100 do czasami 150 Hz. Jeśli objętość wyrzutowa przedsionków jest osłabiona przez nieuporządkowane skurcze, następuje zauważalna utrata sprawności, tak że przywrócenie rytmu zatokowego prowadzi do zauważalnej poprawy stanu pacjenta. Elektrokardiowersja, która jest wykonywana w krótkotrwałym znieczuleniu, ma tę zaletę, że w zależności od rodzaju arytmii, ma wyższy i trwalszy wskaźnik powodzenia niż próba zamiany rytmu serca na lek.

ECV jest porównywalne z efektem defibrylatora, ponieważ elektrokardiowersja działa również z prądem stałym. Główna różnica polega na tym, że w przypadku ECV uzyskuje się niższe prądy (50–100 J), a czas porażenia prądem elektrycznym jest kontrolowany przez EKG. Wstrząs jest stosowany w momencie, gdy komórki mięśnia sercowego nadal pracują synchronicznie. Zabieg zwiększa szanse powodzenia w konwersji serca na długotrwały rytm zatokowy i minimalizuje ryzyko migotania komór. Jeśli arytmia istniała dłużej niż 48 godzin przed konwersją, należy wcześniej wyjaśnić, czy w przedsionkach nie utworzyły się jakiekolwiek skrzepy krwi (skrzepliny), które mogłyby spowodować zator lub udar, przenosząc je do krwiobiegu.

Każdy zakrzep przedsionkowy, który może być obecny, można wykryć za pomocą echokardiografii przezprzełykowej (TEE). W tym celu głowicę aparatu USG wprowadza się do przełyku w sondzie. Echa są wysyłane do monitora. TEE dostarcza również informacji o funkcjonowaniu zastawek serca i naturze mięśnia sercowego (mięśnia sercowego). Szczególnie interesujące jest to, czy istnieje możliwe zgrubienie (hipertrofia), które może prowadzić do niewydolności w dłuższej perspektywie. Zaleca się przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych przed i po kardiowersji, w tym kardiowersji lekowej. W obu przypadkach przywrócony rytm zatokowy należy wspomagać lekami przez dłuższy czas.

W większości przypadków potrzebne są również leki przeciwnadciśnieniowe, ponieważ z. Na przykład migotanie przedsionków jest często wywoływane przez długotrwałe nadciśnienie. Jeśli występują określone zaburzenia rytmu serca, jako alternatywę dla konwersji elektrycznej lub medycznej można rozważyć tzw. Ablację cewnikową, w której jeden lub więcej cewników jest wprowadzanych przez żyły w pachwinie do lewego przedsionka i docelowych komórek w lewym przedsionku, które są odpowiedzialne za arytmię są zniszczone lub wyeliminowane jest ich przewodnictwo.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Największe ryzyko kardiowersji, niezależnie od tego, czy jest wykonywana elektrycznie, czy z lekami, polega z jednej strony na rozwoju kolejnych arytmii lub zakrzepicy przedsionkowej, która powstała w trakcie arytmii, po konwersji oddziela się od przedsionka i wprowadza je do krwiobiegu stają się. W krytycznych punktach mogą zatykać naczynia i powodować zator.

Jeśli skrzepliny zamykają naczynie mózgowe, dochodzi do udaru z odpowiednimi objawami i objawami niepowodzenia. Ryzyko to jest utrzymywane na bardzo niskim poziomie przez wcześniej wykonany TEE. W przypadku konwersji leków istnieje również ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków ubocznych leków, które w przypadku niektórych grup pacjentów z wcześniejszymi uszkodzeniami, takimi jak niewydolność mięśnia sercowego lub zastawek serca, mogą być dość poważne i należy je traktować poważnie. W przypadku kardiowersji elektrycznej istnieje również niskie ryzyko znieczulenia z powodu koniecznego krótkotrwałego znieczulenia. Może również wystąpić przejściowe zaczerwienienie skóry w miejscach styku elektrod ze skórą.

Oparzenia w punktach kontaktowych są niezwykle rzadkie. Bardziej powszechne są niegroźne bóle mięśni klatki piersiowej, które znikają po kilku dniach. Ze względu na profilaktyczne stosowanie antykoagulantów w celu zapobiegania udarom i zatorom, w rzadkich przypadkach z urazami wewnętrznymi lub zewnętrznymi może wystąpić ciężkie krwawienie.