Lilia doliny

Lilia doliny to chyba jeden z najpiękniejszych symboli maja. Ale konwalia to nie tylko piękny wiosenny kwiat, ale ma również bardzo długą tradycję jako roślina lecznicza.

Występowanie i uprawa konwalii

Wszystkie części rośliny są silnie trujące. W 2014 roku konwalia została uznana za trującą roślinę roku. Plik Lilia doliny (Convallaria majalis), również Maililie lub Może wzrosła nazywany, należy do rodziny roślin szparagów (Szparagowate). Stało się rzadkie i dlatego podlega ochronie przyrody. Swoją siedzibę ma głównie w półcieniu lasów liściastych, głównie bukowych, w Europie i Ameryce Północnej. Tam, gdzie nadal występuje, zwykle rośnie w większych grupach.

Wysokość może wynosić od 10 do 30 cm. Wiosną z kłącza wyrastają długie, owalne, spiczaste liście, ułożone parami i początkowo zwinięte. Delikatna łodyga z kiścią małych, białych, dzwonkowatych kwiatów, które opadają na bok, wyrasta później ze środka. Konwalia ma cienkie korzenie (kłącza), które pełzają do 50 cm w głąb ziemi. Kwiaty mają intensywny, atrakcyjny zapach, który przyciąga owady do zapylania. Okres kwitnienia trwa od kwietnia do czerwca, od połowy lata z kwiatów wyłaniają się czerwone jagody.

Wszystkie części rośliny są silnie trujące. W 2014 roku konwalia została uznana za trującą roślinę roku. Dopóki nie odkryto jej toksyczności, miała długą tradycję jako roślina lecznicza w medycynie ludowej od czasów starożytnych. Dziś jego znaczenie jest zredukowane do medycyny konwencjonalnej z powodu toksyczności wszystkich części rośliny. Ze względu na wygląd liści zbieracze mogą pomylić go z jadalnym czosnkiem niedźwiedzim.

Efekt i aplikacja

Konwalia, mimo silnie trującego działania, jest również cenną rośliną leczniczą, która ma korzystny wpływ na różnego rodzaju choroby serca. Od około XV wieku po raz pierwszy w księgach zielarskich pojawiły się opisy różnych obszarów zastosowań. Radzi niemiecki lekarz, kaznodzieja i botanik Hieronymus Bock Meyen kwiaty na padaczkę, zawroty głowy, problemy z oczami i problemy z sercem.

Lekarz i botanik Tabernaemontanus zaleca jego działanie również w przypadku omdleń, dny moczanowej, wrzodów i innych chorób. Paracelsus podkreśla również jego działanie wzmacniające. Podobnie jak wiele innych roślin, od dawna uważana jest za panaceum na wiele różnych dolegliwości. Ale po poznaniu silnie trującego efektu jego znaczenie w medycynie ludowej zniknęło. W zamian konwalia utrwaliła się w medycynie konwencjonalnej od XIX wieku, kiedy to naukowcy odkryli glikozydy konwalii jako substancje czynne wzmacniające serce. Podobnie jak naparstek (naparstnica) jest tam używany przy różnych problemach z sercem.

Działanie konwalii jest podobne do naparstnicy (naparstnicy), która od dawna jest leczeniem chorób serca, ale jest mniej toksyczna niż ta. Niemniej jednak jest bardzo toksyczny i powinien być stosowany tylko na podstawie dawki lekarza, aby nie było objawów zatrucia.

Do wytwarzania produktów leczniczych wykorzystuje się suszone liście, łodygi i kwiaty, które zbiera się w głównym okresie kwitnienia, ponieważ w tym czasie zawartość substancji czynnej jest najwyższa. Wszystkie części rośliny są równie trujące i zawierają wysoce toksyczne glikozydy steroidowe, takie jak konwalatoksyna i konwalloteksol.

Stosowane są głównie w gotowych preparatach. Preparaty te wymagają recepty i zawierają precyzyjnie zbilansowaną dawkę skutecznych glikozydów. Są dostępne w postaci tabletek, tabletek powlekanych lub kropli. Należy go przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania

Ponieważ preparaty z konwalii wzmacniają serce, przepisuje się je głównie przy łagodnej niewydolności serca w I i II stadium, na przykład gdy objawy są zauważalne tylko podczas większego wysiłku fizycznego. Aktywne składniki ziela konwalii działają wzmacniająco i wspomagają pracę serca, co może złagodzić objawy, takie jak arytmie, duszność, przyspieszenie akcji serca i słaba wydajność.

Preparaty pomagają również w obciążeniu ciśnieniowym prawej komory w wyniku wzrostu ciśnienia w płucach i astmy sercowej. Ponieważ nie wolno przekraczać określonej dawki dziennej ze względu na toksyczne skutki uboczne, nie zaleca się samodzielnego przygotowywania herbaty z ziela konwalii, ponieważ przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów, biegunki i innych problemów żołądkowo-jelitowych.

Z wyjątkiem homeopatii, nie zaleca się samoleczenia. W homeopatii jest stosowany w leczeniu arytmii serca, niewydolności serca z zatrzymywaniem wody, ucisku w klatce piersiowej i serca palacza. Wszystkie inne preparaty nie bez powodu wymagają recepty, ponieważ istnieją różne przeciwwskazania:

• ciąża i okres karmienia piersią
• Dzieciństwo
• ciężka niewydolność serca
• zbyt wolne bicie serca (bradykadia)
• Zaburzenia rytmu spowodowane zaburzeniami przewodzenia w jamach serca
• zaburzona równowaga elektrolitów

Jeśli w tym samym czasie przyjmowane są inne leki, należy wziąć pod uwagę interakcje. Toksyczność preparatów z konwalii tkwi właśnie w wzmacniających serce glikozydach. Są raczej słabo wchłaniane z przewodu pokarmowego, więc efekt toksyczny nie pojawia się natychmiast. W przypadku ciężkiego zatrucia ciśnienie krwi najpierw wzrasta, a następnie ponownie spada. Pojawiają się zaburzenia rytmu serca, które w najgorszym przypadku mogą zakończyć się śmiertelnym migotaniem komór. Nawet jeśli istnieje tylko niewielkie podejrzenie zatrucia, należy natychmiast wezwać lekarza ratunkowego i w razie potrzeby skontaktować się z centrum kontroli zatruć.