Mezlocylina

Mezlocylina jest typowym antybiotykiem o szerokim spektrum i szerokim zastosowaniu. Jest stosowany w różnych infekcjach bakteryjnych.

Co to jest mezlocylina?

Mezlocylina to antybiotyk ß-laktamowy należący do acyloaminopenicylin. Ponieważ wchłanianie po podaniu doustnym jest słabe, mezlocylinę podaje się pozajelitowo - tj. Poza jelito.

Podanie pozajelitowe obejmuje, na przykład, wstrzyknięcie lub wlew do żyły (dożylne), wstrzyknięcie lub wlew do tętnicy (dotętnicze), wstrzyknięcie do mięśnia szkieletowego (domięśniowe), wstrzyknięcie pod skórę (podskórne) lub wstrzyknięcie lub wlew do jamy brzusznej (dootrzewnowo). Mezlocylina jest dostępna w Niemczech pod nazwą handlową Baypen®.

Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy

Jako antybiotyk o szerokim spektrum działania, który zabija bakterie, mezlocylina ma typowy mechanizm działania penicylin. Spektrum aktywności obejmuje zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne.

Mezlocylina działa również zabijająco na problematyczne zarazki (np. Pseudomonas). Jego działanie opiera się na hamowaniu syntezy ścian komórkowych w odpowiednich bakteriach. Jako acyloaminopenicylina mezlocylina szybko przenika przez te ściany komórkowe.

Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania

Mezlocylina jest stosowana jako antybiotyk w wielu różnych zakażeniach bakteryjnych. Do takich infekcji zalicza się np. Zakażenie krwi (posocznica), zagrażające zakażenia ze słabym układem odpornościowym, zakażenia ściany serca, ewentualne zakażenia podczas operacji, zakażenia dróg żółciowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), zakażenia głębszych dróg oddechowych oraz zapalenie otrzewnej.

Mezlocylinę stosuje się również w infekcjach dróg moczowych i nerek lub infekcjach żeńskich narządów płciowych. Mezlocylinę stosuje się również w powikłaniach położniczych. Infekcje po urazach i oparzeniach, a także tkanki miękkie i kości czy choroba weneryczna rzeżączki również leczy się mezlocyliną. Decydujące znaczenie dla zabiegu ma wrażliwość patogenu na substancję czynną.

Stosowanie mezlocyliny nie jest wskazane w przypadku nadwrażliwości na penicyliny lub antybiotyki, np. Cefalosporyny. Nie określono jeszcze działania teratogennego, dlatego mezlocylina jest lekiem z wyboru w ciąży w przypadku różnych infekcji.

Jednak podczas karmienia piersią powinien być przepisywany tylko po dokładnym rozważeniu korzyści i zagrożeń, ponieważ przenika do mleka matki i może prowadzić do biegunki u niemowląt i kolonizacji śluzówki jelit przez grzyby. Mezlocylinę można na ogół stosować u niemowląt i dzieci; dawkowanie zależy od masy ciała.

Zagrożenia i skutki uboczne

Podczas przyjmowania mezlocyliny mogą wystąpić działania niepożądane. Jednak skoro każdy pacjent reaguje inaczej, nie musi tak być.

Biegunka, nudności i wymioty, utrata apetytu, wzdęcia, ucisk w żołądku, reakcje alergiczne skóry (np. Wysypka, swędzenie), krwawienie w skórze lub błonach śluzowych, czarny, włochaty język (owłosiony, ciemny nalot na tylnej części języka) lub stan zapalny może pojawić się błona śluzowa jamy ustnej.

Sporadycznie występują również działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności płytek krwi, zmiany skórne (np. Zespół Stevena Johnsona, zespół Lyella), ciężkie reakcje alergiczne, ból w miejscu nakłucia, zapalenie żył, Agranulocytoza (zagrażające życiu zniszczenie granulocytów przez reakcję alergiczną), brak płytek krwi, wstrząs alergiczny, brak białych krwinek, zaburzenia smaku lub nawet chwilowe ostentacyjne wartości krwi.

Jeśli mezlocylina jest przyjmowana razem z innymi lekami, mogą wystąpić interakcje. Jeśli jednocześnie podaje się inne penicyliny lub cefalosporyny, następuje opóźnienie ich rozpadu, co wydłuża efekt.

W przypadku jednoczesnego stosowania probenecydu (stosowanego w leczeniu dny) stężenie mezlocyliny we krwi i żółci wzrasta i utrzymuje się dłużej. Podczas przyjmowania metotreksatu nasilają się działania niepożądane, dlatego należy odpowiednio dostosować dawkę metotreksatu.

Stężenie mezlocyliny we krwi jest również podwyższone i trwałe, gdy jednocześnie przyjmowane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. Fenylobutazon, indometacyna). Podanie mezlocyliny w trakcie lub bezpośrednio po operacji i jednoczesne stosowanie środków zwiotczających mięśnie może wydłużyć, a przede wszystkim zintensyfikować ich działanie. Szczególnie podczas operacji zwiększona skuteczność może prowadzić do incydentów zagrażających życiu.

Regularne i częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia jest konieczne w przypadku jednoczesnej terapii dużymi dawkami heparyny, inhibitorami agregacji płytek lub doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

W indywidualnych przypadkach środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny również mogą stracić skuteczność. Żywe szczepionki mogą również nie przynosić efektu podczas przyjmowania mezlocyliny.