Plik Przytarczyca pełni istotną funkcję w organizmie człowieka poprzez udział w regulacji równowagi wapniowo-fosforanowej. Dlatego tym ważniejsze jest wczesne rozpoznawanie i leczenie objawów wskazujących na chorobę.
Co to jest przytarczyca?
Plik Gruczoły przytarczyczne, który jest również znany jako Gruczoł przytarczyczny mają ogromne znaczenie dla niektórych funkcji organizmu i znajdują się bezpośrednio za tarczycą.
Ponieważ uwalniają hormony bezpośrednio do krwi, są często nazywane gruczołami dokrewnymi. Gruczoły przytarczyczne są przede wszystkim odpowiedzialne za tworzenie się parathormonu, który reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu. W rezultacie gruczoł przytarczyczny przejmuje ważne zadania organizmu ludzkiego, które mogą być ograniczone w chorobach takich jak nadczynność gruczołów.
W celu sprawdzenia prawidłowego funkcjonowania przytarczyc podczas badań lekarskich mierzy się stężenie wapnia, fosforanów i parathormonów we krwi. Stan i funkcjonalność przytarczyc można również zbadać za pomocą USG, tomografii komputerowej, tomografii rezonansu magnetycznego lub scyntygrafii przytarczyc.
Anatomia i budowa
Plik Przytarczyca składa się z czterech pojedynczych małych gruczołów, zwanych również ciałami nabłonkowymi, zlokalizowanych bezpośrednio za tarczycą w okolicy szyi.
Zwykle są dwa gruczoły po prawej i dwa po lewej, przy czym w zależności od lokalizacji rozróżnia się również przytarczyc górny i dolny. W sumie ludzie mają cztery przytarczyce, ale ich rozmiar i kształt mogą się różnić w zależności od ciała.
Przyjmuje się jednak, że przytarczyce zwykle ważą od 30 do 70 mg i mają rozmiar około 5 x 3 x 1 mm. Ponadto udowodniono, że około 10% ludzi ma więcej niż cztery przytarczyce, podczas gdy inni w rzadkich przypadkach mają tylko trzy lub mniej w organizmie.
Funkcje i zadania
Mają ogromne znaczenie Przytarczyca głównie ze względu na szczególne zadania w organizmie człowieka. Jedną z jego najważniejszych funkcji jest produkcja tzw. Parathormonu, który reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu.
Przede wszystkim parathormon wpływa na tworzenie się w nerkach witaminy D3, która zwiększa wchłanianie wapnia z jelita. Prowadzi to do zmniejszenia ilości wapnia i zwiększenia wydalania fosforanów w organizmie. Jeśli poziom wapnia spada, poziom parathormonu wzrasta, a jeśli poziom wapnia wzrasta, uwalnianie hormonu zmniejsza się w ciągu kilku minut.
Z kolei na kościach parathormon rozkłada substancję strukturalną, a tym samym uwalnia jednocześnie fosforan i wapń.Oprócz budowy kości, regulacja tych dwóch substancji odgrywa również ważną rolę w przewodzeniu impulsów nerwowych, skurczach mięśni, krzepnięciu krwi i metabolizmie komórek.
Tym ważniejsze jest utrzymanie poziomu wapnia w standardowym zakresie od 2,2 do 2,6 mol / l, ponieważ nawet niewielkie rozbieżności mogą prowadzić do chorób.
Choroby i dolegliwości
Ze względu na te funkcje szczególnie ważne jest leczenie chorób układu pokarmowego Przytarczyca rozpoznawać i leczyć na czas. W szczególności pierwotna nadczynność jest często występującą chorobą, określaną również jako pierwotna nadczynność przytarczyc lub w skrócie pHPT, i opisuje ona nadmierną produkcję hormonów przytarczyc.
Ten nadmiar prowadzi do wzrostu poziomu wapnia, który może objawiać się bólem kości lub złamaniami kości. Silne swędzenie spowodowane odkładaniem się kryształów fosforanu wapnia w skórze jest objawem pHPT. Zapalenie spojówek lub stwardnienie tętnic może być również wynikiem pierwotnej nadczynności przytarczyc, która w większości przypadków jest spowodowana łagodnym powiększeniem przytarczyc, tzw. Gruczolakiem przytarczyc.
Oprócz pierwotnej nadczynności przytarczyc występuje również wtórna nadczynność przytarczyc, której przyczyną jest zaburzony metabolizm witaminy D. Ze względu na obniżony poziom witaminy D w nerkach w organizmie można znaleźć niski poziom wapnia i podwyższony poziom fosforanów.
W rezultacie gruczoły przytarczyczne stale wytwarzają hormony przytarczyc, które zwiększają poziom PTH. Choroba objawia się wówczas głównie kamieniami nerkowymi, bólami kości lub wrzodami żołądka i dotyka głównie pacjentów dializowanych. W ciężkich przypadkach nadczynności przytarczyc dochodzi również do depresji lub zaburzeń koncentracji, świadomości, motywacji i arytmii serca.
