Fenetyloamina

Fenetyloamina (GROSZEK) jest substancją macierzystą katecholamin, takich jak adrenalina, noradrenalina czy dopamina. Często jest obwiniany za wywołanie uczucia szczęścia. Występuje zarówno w królestwie roślin, jak i jako hormon w organizmie człowieka.

Co to jest fenetyloamina?

Fenetyloamina jest uważana za substancję macierzystą dla katecholamin, które są szeroko stosowane w organizmie jako neuroprzekaźniki lub hormony. Substancje czynne adrenalina, noradrenalina lub dopamina pochodzą z macierzystej substancji PEA. Prawidłowa nazwa chemiczna fenetyloaminy to 2-fenyloetyloamina.

W roślinie związek ten działa jako prekursor alkaloidów benzyloizochinolinowych. Dlatego ten aktywny składnik jest szeroko rozpowszechniony w królestwie roślin. Oprócz ważnych katecholamin, które działają w ludzkim organizmie, takich jak dopamina, adrenalina czy noradrenalina, wiele halucynogenów psychedelicznych również pochodzi z fenetyloaminy. Fenetyloamina została uznana za własny hormon organizmu, który jest odpowiedzialny za tworzenie uczucia przyjemności i szczęścia.

Jako cząsteczka chemiczna składa się z aromatycznego pierścienia fenylowego z bocznym łańcuchem etyloaminy. Fenetyloamina jest bezbarwną cieczą o rybiego zapachu i temperaturze wrzenia 200 stopni. Związek jest słabo rozpuszczalny w wodzie. Jest szczególnie powszechny w olejku z gorzkich migdałów i ziarnach kakaowych. Znaleziono go również w mózgu i moczu.

Funkcja, efekt i zadania

Fenetyloamina to endogenny hormon, który wywołuje uczucie przyjemności i szczęścia. W stanie największego szczęścia w organizmie występuje zwiększone stężenie PEA.

Punktem wyjścia do biosyntezy fenetyloaminy jest aminokwas fenyloalanina. Stwierdzono, że PEA może być rozprowadzana zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Na przykład badania wykazały, że ćwiczenia zwiększają poziom fenetyloaminy w organizmie. Po treningu wytrzymałościowym biegacze wpadają w stan odurzenia, co jest spowodowane wysokim stężeniem fenetyloaminy. Uczucie szczęścia jest również wyzwalane, gdy się zakochuje.

Stwierdzono, że zakochani mają również wyższe stężenie PEA w swoich ciałach. Tutaj również organizm zostaje wprowadzony w stan odurzenia, co powoduje słynne uczucie mrowienia w żołądku. Jednocześnie jednak ogranicza się również racjonalne myślenie, co prowadzi do pewnej nieostrożności, a nawet „ślepoty”. Jednak działanie fenetyloaminy nie trwa wiecznie. Po czterech latach przyzwyczajasz się do podwyższonych wartości. Następnie mogą wystąpić objawy odstawienia, które prowadzą do obniżenia nastroju. Działanie PEA jest podobne do działania leku, podobnie jak procesy biochemiczne.

Według niektórych stwierdzeń doustne przyjmowanie PEA nie powinno mieć żadnego efektu, ponieważ substancja czynna jest bardzo szybko rozkładana przez monoaminooksydazę (MAO). Inni autorzy mówią o krótkoterminowych skutkach, które objawiają się wzrostem ciśnienia krwi. Występowanie nagłej migreny podczas spożywania pokarmów zawierających fenetyloaminę można częściowo wyjaśnić wzrostem ciśnienia krwi.

PEA może wiązać dwutlenek węgla. Zwiększone stężenie dwutlenku węgla we krwi nie tylko podnosi ciśnienie krwi, ale także podnosi poziom cukru we krwi i stymuluje oddychanie. Jeśli wartości fenetyloaminy są bardzo wysokie, może również wystąpić toksyczny wpływ na układ krążenia. Jednak efekt jest indywidualnie inny.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

Jak już wspomniano, fenetyloamina jest bardzo powszechna w królestwie roślin, gdzie służy jako prekursor niektórych alkaloidów. Dużo fenetyloaminy znaleziono głównie w olejku z gorzkich migdałów lub kakao. Mówi się, że szczęśliwy efekt czekolady jest spowodowany PEA. Stwierdzono co najmniej podwyższone stężenie dopaminy, która może powstawać z fenetyloaminy.

Jednak okaże się, czy efekt ten jest spowodowany spożyciem czekolady. Po spożyciu PEA rozkłada się bardzo szybko. Podstawowa budowa chemiczna katecholamin, w tym PEA, pozwala tej grupie substancji czynnych działać jako neuroprzekaźniki, co charakteryzuje je jako substancje psychotropowe. Jednak jest mało prawdopodobne, aby ślady PEA znajdujące się w mózgu lub moczu pochodziły z pożywienia. Organizm sam wytwarza fenetyloaminę z fenyloalaniny.

Choroby i zaburzenia

Podwyższone stężenie fenetyloaminy może być toksyczne. Umożliwia to zwiększoną stymulację układu krążenia, co może prowadzić do problemów sercowo-naczyniowych. Ponadto zwiększone stężenia fenetyloaminy są odpowiedzialne za rozwój migreny.

Zaobserwowano również, że znacznie zwiększone stężenie fenetyloaminy we krwi może prowadzić do opóźnionego katabolizmu histaminy. W tym czasie w organizmie gromadzi się histamina. Zwiększone stężenie histaminy ma działanie toksyczne. Między innymi występują trudności w oddychaniu, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, nudności, wymioty, bóle głowy i biegunka. Objawy przypominają zatrucie ryb. Wysokie stężenie fenetyloaminy odpowiedzialne za opóźniony rozkład histaminy zwykle nie może być generowane przez zwiększone spożycie fenetyloaminy, ponieważ jest ona szybko rozkładana przez oksydazę monoaminową (MAO) i wzrastałaby tylko przez krótki czas.

Jednak MAOI ograniczają działanie enzymu, który zwiększa stężenie fenetyloaminy. Terapie, które obejmują podawanie inhibitorów MAO, mogą również prowadzić do poważnych skutków ubocznych, jeśli są niewłaściwie stosowane. Fenetyloamina ma działanie przeciwdepresyjne. Jednak PEA nie nadaje się do leczenia depresji ze względu na jej szybką degradację przez oksydazę monoaminową.

Podawanie inhibitorów monoaminooksydazy zwiększa własne stężenie PEA w organizmie. Zatem IMAO można stosować w leczeniu depresji. Jednak podczas tego leczenia dodatkowe spożycie PEA jest przeciwwskazane. Brak degradacji fenetyloaminy zwiększyłby jej stężenie i prawdopodobnie prowadziłby do znacznie podwyższonych stężeń. W rezultacie wzrosłoby ciśnienie krwi, bóle głowy i prawdopodobnie zatrucie histaminą.