Proktoskopia

Tak jak Proktoskopia nazywa się odbicie odbytnicy. Do kanału odbytu wprowadza się specjalny endoskop.

Co to jest proktoskopia?

Proktoskopia jest inwazyjną metodą badania kanału odbytu (canalis analis) i dolnej części odbytnicy. Procedura nosi również nazwy Rektoskopia, Odbicie lustrzane kanału odbytu lub Anoskopia.

Lekarz patrzy endoskopem na odbyt i dolną część odbytnicy. W tym celu wkłada proktoskop do odbytu pacjenta. Proktoskopia jest przydatna w diagnostyce chorób proktologicznych. Ponadto można z nim przeprowadzić środki terapeutyczne.

Funkcja, efekt i cele

Proktoskopia jest stosowana głównie przy dolegliwościach odbytu lub w dolnej części odbytnicy. Może to być ból, krew w stolcu lub krwawienie w odbycie. Inne wskazania to dyskomfort przy wypróżnianiu, guzkowe zmiany w odbycie lub wydzielanie śluzu.

W przypadku problemów z hemoroidami pomocna jest rektoskopia. Osoby dotknięte chorobą rozwijają powiększone hemoroidy. Naczynia odbytu, które występują u każdego człowieka, nazywane są hemoroidami. Jeśli dojdzie do ich powiększenia, objawia się to nieprzyjemnymi objawami, takimi jak ból, krwawienie i swędzenie. Szczególnie w przypadku hemoroidów wewnętrznych proktoskopia zapewnia znacznie lepsze wykrywanie niż cyfrowe badanie odbytnicy. Wyniki badania są możliwe dzięki obecności przedniego otworu w proktoskopie.

Dzięki temu otwarciu hemoroidy można przesunąć do wewnętrznej części endoskopu. W przypadku dolegliwości związanych z hemoroidami proktoskopia służy nie tylko do rozpoznania, ale może być również stosowana do monitorowania progresji i do celów terapeutycznych. Kanałoskopia odbytu przydaje się także w przypadku przetok, ropnia, wylewu odbytu czy szczeliny odbytu. Ponieważ guz odbytu można wykryć również podczas proktoskopii, metoda badania jest częścią wczesnego wykrywania raka.

Dalsze obszary zastosowania to zapalenie krypt (zapalenie odbytnicy), zapalenie odbytu (zapalenie ściany odbytnicy i kanału odbytu), zapalenie brodawek (zapalenie brodawek odbytu), zapalenie okołozębowe (zapalenie odbytnicy i tkanki odbytu) oraz polipy.

W ramach proktoskopii proktolog używa sztywnego proktoskopu metalowego lub elastycznej rurki. Instrument ma kształt tuby i ma od 10 do 15 centymetrów długości. Zmienna średnica podczas badania dorosłych pacjentów wynosi od 1,5 do 2,0 centymetra. Rektoskopię wykonuje się w pozycji do litotomii, kolanowo-łokciowej lub lewostronnej. Lekarz na ślepo wkłada proktoskop jednym palcem. Jednocześnie rura jest od wewnątrz zakryta stożkiem. Pacjent siedzi lub leży na specjalnym krześle. Zastosowano żel nawilżający, aby endoskop mógł lepiej poruszać się do przodu. Gdy proktolog całkowicie wprowadzi instrument, usuwa stożek. Następnie patrzy na kanał odbytu, stopniowo przesuwając rurkę na zewnątrz. Dla lepszego wyglądu lekarz stosuje źródło światła, jakim jest specjalna lampa zimnego światła.

Pacjent musi opróżnić odbytnicę przed wykonaniem kanaloskopii odbytu. Odbywa się to głównie w sposób naturalny.Jeśli to nie przyniesie rezultatu, na około 60 minut przed rozpoczęciem badania pacjentowi podaje się środek przeczyszczający. Zwykle jest to czopek lub lewatywa. Dzięki temu lekowi jelito można opróżnić w ciągu 15 do 30 minut. Do proktoskopii nie są wymagane żadne dalsze przygotowania. W niektórych przypadkach kanaloskopia odbytu odbywa się również bez uprzedniego oczyszczenia okrężnicy, ponieważ lekarze badający chcą uniknąć podrażnienia śluzówki jelita. Znieczulenie zwykle nie jest konieczne. Niektórym pacjentom zamiast tego podaje się środek uspokajający.

Proctoskopia trwa tylko od pięciu do dziesięciu minut. W razie potrzeby proktoskopem można pobrać próbkę tkanki, która jest następnie dokładniej badana w laboratorium. Ale środki terapeutyczne są również możliwe w ramach rektoskopii. Obejmuje to stwardnienie hemoroidów, które jest znane jako skleroterapia, i podwiązanie (wiązanie) dopływu krwi.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Powikłania lub skutki uboczne są niezwykle rzadkie w przypadku proktoskopii. Czasami obejmuje to urazy jelita, takie jak przekłucie ściany jelita. Krwawienie jest również możliwe po usunięciu tkanki (biopsji) lub leczeniu hemoroidów. Możliwe skutki uboczne to reakcje alergiczne lub infekcje.

Krwawienie podczas kolonoskopii jest również oznaką zapalenia lub guza, ponieważ pojawia się bardzo rzadko. Krwawienie jest następnie spowodowane wcześniejszym uszkodzeniem struktury ściany jelita. Jeśli podczas wkładania proktoskopu do odbytu wystąpi ból, oznacza to pęknięcie błony śluzowej odbytu. Z reguły badani uważają proktoskopię za niewygodną, ​​ale nie bolesną. Ewentualnym przeciwwskazaniem do proktoskopii jest zwiększona skłonność osoby badanej do krwawień. Jeśli pacjent cierpi na niską wartość Quick, nienasycone krwawienie może nawet zagrozić życiu.