Plik Retinaculum rzepki jest ważną częścią systemu opasek odpowiedzialnych za utrzymanie rzepki. Jego najważniejszą funkcją jest zapobieganie zwichnięciu rzepki.
Co to jest troczek rzepki?
Jeśli tłumaczenie terminów łacińskich opiera się na języku niemieckim, termin ten jest już bardzo trafnie zdefiniowany. Rzepka odnosi się do rzepki, a troczka oznacza posiadacza, mamy więc do czynienia z posiadaczem rzepki.
Prawidłowo, użycie liczby mnogiej jest bardziej poprawne, ponieważ w sumie jest od 3 do 4 takich pasów mocujących na kolanie. Części podłużne z dodatkiem podłużnych pojawiają się regularnie z przodu po wewnętrznej stronie i na zewnątrz kolana. Wodze poprzeczne z dodatkiem poprzecznym często występują na zewnątrz, podczas gdy w środku można je wykryć tylko u 30% ludzi. Podobne paski występują również w innych miejscach na ciele człowieka, na przykład na stopie w okolicy kostki i na górnej części nadgarstka.
Ich kształt i funkcja odróżniają je od retinacula rzepki. Są ułożone w półkole i służą do mocowania długich ścięgien mięśni zginaczy i prostowników.
Anatomia i budowa
Retinacula rzepki są przypisane do tkanki łącznej w węższym znaczeniu. Posiadają dużo włókien kolagenowych, które nadają strukturze dużą wytrzymałość na rozciąganie. Włókna są zgrupowane w wiązki ułożone w głównym kierunku ciągnięcia.
Podłużnie biegnące części boczne powstają głównie z materiału ścięgien mięśnia obszernego bocznego i mięśnia prostego udowego, które są częściami mięśnia czworogłowego uda. Biegną blisko rzepki i przyczepiają się bocznie do końcowego ścięgna piszczeli. Są połączone z zewnętrzną krawędzią rzepki mostkami tkanki łącznej.
Poprzeczne pasma włókien, które prowadzą do bocznej powierzchni kości udowej w okolicy więzadła zewnętrznego, pobierają materiał tkankowy głównie z pasma biodrowo-piszczelowego, płytki ścięgien rozciągającej się od miednicy przez zewnętrzną stronę uda do goleni.
Troczek wewnętrzny to przedłużenie ścięgna mięśnia obszernego przyśrodkowego, które również należy do mięśnia czworogłowego uda. Wodze podłużne dotykają wewnętrznej krawędzi rzepki i przyczepiają się do górnej krawędzi piszczeli, przyśrodkowo do ścięgna czworogłowego. Poprzeczne pasma włókien biegną od przyśrodkowej krawędzi rzepki do bocznego końca kości udowej w okolicy więzadła wewnętrznego.
Wszystkie części są połączone z torebką stawową w różnych obszarach.
Funkcja i zadania
Wraz ze wszystkimi innymi strukturami tkankowymi, troczki rzepki tworzą cienką warstwę wierzchnią, która tylko w niewystarczającym stopniu chroni leżące pod nią struktury przed zewnętrznymi wpływami mechanicznymi. Wraz ze ścięgnami mięśnia czworogłowego pełnią specjalną funkcję ochronną w stabilizowaniu stawu kolanowego. Głębsze warstwy stapiają się z torebką i wzmacniają ją w okolicy rzepki oraz w okolicy więzadła wewnętrznego i zewnętrznego.
Wszystkie paski są bardzo ważne dla stabilności i kontroli rzepki podczas ruchu. Rzepka biegnie w rowku z przodu kości udowej. Na spodniej stronie ma pasujący grzbiet, który ślizga się w tym kanale, gdy jest zgięty i rozciągnięty. Prowadzenie kości w tym stawie nie jest zbyt wyraźne, dlatego też inne struktury muszą przejąć zabezpieczenie, aby zapobiec zwichnięciu rzepki. Ważną rolę odgrywają w tym retinacula rzepki. Podłużne wodze, które zrosły się razem, tworzą rodzaj prowadnicy. Włókna poprzeczne uniemożliwiają lub utrudniają ruch rzepki na przeciwną stronę. Części środkowe chronią przed zwichnięciem na zewnątrz, boczne przed zwichnięciem do wewnątrz.
Ponieważ odcinki podłużne wyrastają ze ścięgien prostowników i biegną z nimi równolegle do goleni, pełnią taką samą funkcję jak te, ale tylko w mniejszym stopniu. Jeśli ścięgno rzepki pęknie, mięsień czworogłowy ulegnie całkowitej awarii. Niewielka ilość resztkowego rozciągnięcia jest nadal możliwa przez troczki, jeśli nie są uszkodzone. W literaturze pojawia się w tym kontekście termin rezerwowy aparat rozciągający.
Choroby
W przypadku niektórych urazów może to również dotyczyć troczka. Nagłe nadmierne rozciągnięcie z silnym zgięciem może spowodować zerwanie pasków i torebki stawu przedniego. Rezultatem jest ból i niestabilność rzepki z ryzykiem zwichnięcia.
Rozdrobnione złamanie rzepki może spowodować utratę funkcji całego troczka.Tracą napięcie, ponieważ ciągłość kości, do których są przywiązani, już nie istnieje. Upośledzone jest również napięcie torebki stawowej.
Typową chorobą, która atakuje przede wszystkim rzepkę, ale jest wtórnie sprzyjana przez niewłaściwe trzymanie więzadeł, jest chondropathia rzepka. Często niezgodność dwóch powierzchni stawowych rzepki i kości udowej jest powodem, dla którego rzepka ma tendencję do wyślizgiwania się na zewnątrz. Jeśli więzadła i mięśnie zabezpieczające nie są w stanie zapobiec przemieszczeniu, może dojść do zwichnięcia. Niewydolność struktur więzadłowych jest często spowodowana wrodzoną słabością tkanki łącznej lub konsekwencją urazowego zwichnięcia, które może prowadzić do masywnego zerwania.
Typowym urazem sportowym, który w rzadkich przypadkach dotyka również troczka, który przyczepia się do goleni, jest zerwanie ścięgna rzepki. Uszkodzenie to może być z jednej strony spowodowane nagłym i silnym napięciem mięśnia czworogłowego przy jednoczesnym zgięciu kolana, jak to ma miejsce w przypadku nagłego zatrzymania z pełną prędkością lub lądowania po skoku. Z drugiej strony, dodatkowe obciążenie podczas wybuchowego wyprostu kolana może być również odpowiedzialne za pęknięcie, jak w pełnej rozpiętości lub siatkówce w piłce nożnej. Jeśli siła jest bardzo duża, czasami odrywa się jeden lub oba troczki.
.jpg)
.jpg)
