Łagodząca postawa

ZA Łagodząca postawa to nieświadoma reakcja organizmu na uniknięcie bólu lub innego stresu. Odpowiednikiem ruchów w tym samym celu jest to Delikatne zachowanie.

Co to jest postawa przynosząca ulgę?

Postawa łagodząca to nieświadoma reakcja organizmu na uniknięcie bólu lub innego stresu. Jednak postawy łagodzące mogą również powodować napięcie mięśni i nieprawidłowe obciążenie.

Ciało reaguje na określone bodźce, które mogą być niewygodne lub potencjalnie szkodliwe, poprzez reakcję mięśni, która ma na celu zapobieżenie temu, co się dzieje. Jeśli przyjmie się określoną pozycję ciała lub jeden lub więcej stawów, mówi się o postawie przynoszącej ulgę. Ruchy omijające lub omijające obszar niebezpieczny nazywane są zachowaniami ochronnymi.

Decydujący mechanizm kontroli zaczyna się we wrażliwych włóknach nerwowych, które zgłaszają ból lub inne niezwykłe naprężenia w tkance. Ten bodziec uruchamia reakcje ruchowe, które mają na celu zmniejszenie naprężenia mechanicznego w dotkniętym obszarze. Odpowiedź na bodziec jest realizowana przez mięśnie, zwiększając lub zmniejszając napięcie mięśniowe i przyjmując pozycję odprężającą. Po osiągnięciu tej pozycji mięśnie, które mogą je utrzymać, pozostają w stanie zwiększonej aktywności, a przeciwnicy (antagoniści) są zahamowani.

Ta sama interakcja zachodzi w przypadku delikatnego zachowania. Mięśnie, które mogą wzmacniać bodziec, są hamowane, promowane są mięśnie, które łagodzą bodziec. Tworzy to niefizjologiczny wzorzec ruchu, który w literaturze nazywany jest również wzorcem wymijającym.

Funkcja i zadanie

Ważną funkcją delikatnej postawy lub łagodnego zachowania jest unikanie lub redukcja nieprzyjemnych wrażeń, takich jak ból lub zaburzenia czucia. Zdarzenia bólowe spowodowane urazem lub chorobą mogą być nasilane przez bodźce mechaniczne. W wielu jednostkach funkcjonalnych i tkankach ucisk, napięcie lub ich połączenie może znacznie zwiększyć odczuwanie bólu.

Stawy, kości lub struktury tkanki łącznej są regulowane przez aktywność mięśni regulowaną przez centralny układ nerwowy, tak aby obciążenie mechaniczne było jak najmniejsze. Na przykład stawy ustawia się w lekko otwartej pozycji, aby zmniejszyć nacisk na kostne partie stawów i chrząstkę.

Ból spowodowany urazami lub zapaleniem jest zmniejszany poprzez nauczenie wszystkich struktur, które mają wpływ na dotknięty obszar, zmniejszenia napięcia i nacisku na obciążoną tkankę. W tym przypadku mięśnie powodujące i utrzymujące dostęp są hipertoniczne. Z drugiej strony ci, którzy potrafią samodzielnie napinać uszkodzony obszar, stają się hipotoniczni.

Powściągliwość jest utrzymywana, dopóki jej przyczyna nie zostanie usunięta. Receptory bólu przejmują funkcję regulacyjną. Stale dostarczają informacji o intensywności spowodowanych szkód. Poprawa sytuacji prowadzi do zmniejszenia aktywności sprawozdawczej i stopniowego zaniku postawy ochronnej.

Jeśli jednak postawa powodująca ulgę jest utrzymywana przez długi czas, sama może stać się przyczyną silnego bólu. Między innymi przez to, że powstaje napięcie mięśni i niewłaściwe obciążenie.

Zadaniem delikatnego zachowania jest unikanie mechanicznego przeciążenia tkanek i obszarów funkcjonalnych poprzez unikanie lub omijanie tych obszarów podczas ruchu. Taki mechanizm jest typowy dla uszkodzenia stawów. Każde ciśnienie w uszkodzonym miejscu może potencjalnie zaostrzyć problem. Dlatego ruchy stawów są kontrolowane w taki sposób, aby uniknąć niebezpiecznego obszaru. Dotknięte obszary w stawie są chronione, a postęp uszkodzenia jest unikany lub spowolniony.

Tworzy to niefizjologiczny wzór ruchu, który z kolei może prowadzić do niekorzystnych obciążeń i następczych uszkodzeń. Bolesne urazy często prowadzą do połączenia łagodzącej postawy i łagodnego zachowania. Odpowiedni obszar obrażeń jest, jak opisano, ustawiony w pozycji ochronnej, a powiązane części ciała są poruszane tylko w takim stopniu, w jakim jest to absolutnie konieczne.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciwbólowe

Choroby i dolegliwości

Typowa postawa łagodząca często występuje przy urazach brzucha i bólach brzucha. Osoby dotknięte chorobą pochylają się, ponieważ mogą przynieść ulgę w bólu. Mięśnie brzucha i wszystkie części tkanki łącznej ściany brzucha są zbliżone, a czynnik mechaniczny zostaje zredukowany do dotkniętego obszaru.

Złamane kości mogą również prowadzić do złagodzenia postawy. Złamania w okolicy przedramienia lub dłoni powodują, że ramię jest dociskane do górnej części ciała i utrzymywane w jak najbardziej bezbolesnej pozycji, często przy pomocy drugiej ręki.

Bardzo rażąco łagodzące postawy pojawiają się, gdy nerwy wyłaniające się z odcinka lędźwiowego kręgosłupa są uciskane przez przepuklinę dysku lub inne struktury. W przypadku lumbago mięśnie pleców w tym obszarze są wprowadzane w stan przypominający skurcz, aby zapobiec jakiemukolwiek ruchowi. W takim przypadku powstaje absolutnie łagodząca postawa, która czasami jest tak wyraźna, że ​​nie można już iść do przodu.

W rwie kulszowej ucisk na nerwy jest zwykle jednostronny. Unikalny sposób na zmniejszenie nacisku na nerwy polega zatem na pochyleniu tułowia do przodu z lekkim nachyleniem w przeciwną stronę. Ta delikatna postawa stwarza więcej miejsca dla nerwów i można je odciążyć.

Artrozy to zwyrodnieniowe choroby stawów, w których następuje stopniowy rozpad chrząstki stawowej. Sama chrząstka jest niewrażliwa na ból. Dlatego ból pojawia się, gdy uszkodzenie postępuje tak daleko, że kości leżące pod nim są zbyt mocno obciążone. Jednak zanim to nastąpi, organizm podejmuje środki zaradcze. Są to zmienione wzorce ruchowe, które służą unikaniu nacisku na obszary, w których nie ma już chrząstki. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów stawu biodrowego lub kolanowego to łagodne zachowanie przejawia się w typowych zmianach w sposobie chodzenia.

Urazy lub choroby żeber lub opłucnej są wyjątkowo bolesne przy wdychaniu. Jest delikatny oddech. Osoby dotknięte chorobą unikają oddychania w bolesne miejsce. Nieświadomie kierujesz swój oddech w inne obszary płuc i ogólnie oddychasz płytko.