Zapalenie jajowodu

Tak jak Zapalenie jajowodu to zapalenie jajowodów żeńskich. Wynika głównie z infekcji bakteryjnych.

Co to jest zapalenie jajowodu?

Zapalenie jajowodu charakteryzuje się nagłym bólem w dolnej części brzucha, który można zaobserwować po jednej stronie ciała lub na obu połówkach.
© Henrie - stock.adobe.com

W a Zapalenie jajowodu jajowody (tuba macicy) ulegają zapaleniu. Może wystąpić tylko w jednym jajowodzie lub w obu jajowodach. Zapalenie po obu stronach jest bardziej powszechne. W wielu przypadkach zapaleniu jajowodu towarzyszy zapalenie jajników (zapalenie jajników), które lekarze nazywają zapaleniem przydatków.

Sparowane jajowody, zwane również jajowodami, tworzą wydłużone połączenie między macicą a jajnikami. Występują w podbrzuszu po obu stronach ciała. W medycynie rozróżnia się ostre i przewlekłe zapalenie jajowodu. Zapalenie błony śluzowej macicy (zapalenie błony śluzowej macicy) nie jest rzadkością jako część zapalenia jajowodów.

przyczyny

Infekcje bakteryjne są zwykle odpowiedzialne za rozwój zapalenia jajowodu. Często prowadzą do wstępującego stanu zapalnego. Oznacza to, że zapalenie dotkniętego narządu rozprzestrzenia się na sąsiednie struktury ciała. W przypadku zapalenia jajowodu dotyczy to jajowodów. W większości przypadków choroba jest następstwem zapalenia błony śluzowej macicy, zapalenia jelita grubego (zapalenie pochwy) lub zapalenia szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy).

Ale bakterie przenoszone podczas stosunku płciowego mogą być również przyczyną wystąpienia zapalenia jajowodu. Są to głównie chlamydie lub gonokoki. Zakażenie chlamydiami dotyka głównie kobiety aktywne seksualnie. Innym możliwym wyzwalaczem jest nieodpowiednia higiena narządów płciowych, która prowadzi do rozprzestrzeniania się zarazków zlokalizowanych w okolicy odbytu, takich jak Escherichia coli.

W rzadkich przypadkach zapalenie jajowodu jest również wywoływane przez lekarza podczas badania lub leczenia miednicy. Utrata środowiska pochwy podczas menstruacji jest uważana za czynnik ryzyka, ponieważ ma działanie ochronne. Korzystne jest również noszenie pessarów dopochwowych lub wkładek domacicznych oraz zabiegi chirurgiczne. Czasami zapalenie rozprzestrzenia się również do jajowodów poprzez przepływ limfy lub krew. Często są za to odpowiedzialne nieswoiste zapalenia jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna lub zapalenie wyrostka robaczkowego.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zapalenie jajowodu charakteryzuje się nagłym bólem w dolnej części brzucha, który można zaobserwować po jednej stronie ciała lub na obu połówkach. Ponadto chore kobiety na ogół czują się chore i cierpią na dolegliwości, takie jak uczucie osłabienia, zmęczenia i znużenia. Ponadto wzrasta temperatura ciała pacjenta. Inne objawy towarzyszące to zaparcia, biegunka, nudności, wymioty i wzdęcia.

Jeśli stan zapalny rozprzestrzeni się na jelita lub pęcherz moczowy, mogą wystąpić dalsze objawy. Może to być bolesne oddawanie moczu lub ból w miednicy. Jeśli pochwa lub szyjka macicy są również zakażone, istnieje ryzyko plamienia i wydzieliny. Jeśli zapalenie jajowodów będzie się utrzymywało, może dojść do uszkodzenia jajników, co prowadzi do zapalenia przydatków.

Zapalenie otrzewnej jest jednym z najbardziej przerażających powikłań. Szkodliwe zarazki przedostają się do jamy brzusznej przez otwarte połączenie między jajowodami a jamą brzuszną i powodują stany zapalne, które mogą przybrać zagrażające życiu rozmiary. Czasami jednak zapalenie jajowodu wiąże się tylko z łagodnymi objawami lub nawet bez objawów.

Diagnoza i przebieg choroby

Aby zdiagnozować zapalenie jajowodu, ginekolog prowadzący przeprowadzi badanie fizykalne pacjenta. Sprawdza prawy i lewy podbrzusze pod kątem wrażliwości na ból. Jajowody są niezwykle wrażliwe na ucisk. Jeśli zostanie przeprowadzone badanie ginekologiczne, lekarz sprawdzi okolice pochwy i szyjkę macicy.Można pobrać rozmaz, aby udowodnić odpowiedzialny patogen.

Za pomocą USG (badanie ultrasonograficzne) można określić zatrzymanie wody w okolicy jajowodów i zgrubienie. Jeśli zapalenie jajowodu zostanie wcześnie zdiagnozowane, choroba zwykle ma pozytywny przebieg. Zachowana jest również płodność chorej kobiety. Jednak sklejanie jajowodów uważa się za niekorzystne.

To często prowadzi do bezpłodności u chorych. Po zapaleniu jajowodu lub zapaleniu przydatków istnieje zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej. Zapalenie jajowodu może również przebiegać przewlekle lub rozprzestrzeniać się na inne narządy.

Komplikacje

Zapalenie jajowodu może mieć różne powikłania i długotrwałe skutki. Jeśli choroba pozostaje niewykryta przez długi czas, w jajowodach lub jajnikach może tworzyć się ropa i pogarszać przebieg choroby. Zapalenie jajowodu może również rozprzestrzenić się z jajowodów i jajników do otrzewnej i wywołać zapalenie otrzewnej.

Istnieje również ryzyko, że zarazki dostaną się do krwiobiegu i spowodują zatrucie krwi. Może to zagrażać życiu. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia beztlenowcami i patogenami Haemophilus influenza. Jeśli zapalenie jajowodu rozwinie się w chorobę przewlekłą, może dojść do zrostów jako długotrwałej konsekwencji. Takie zrosty są często bolesne i mogą zablokować jajniki i macicę.

W przypadku zapłodnienia istnieje ryzyko ciąży pozamacicznej. Jeśli jajowody są całkowicie zamknięte, wynikiem jest niepłodność. Chociaż zrosty można usunąć chirurgicznie, mogą wystąpić krwawienia, urazy nerwów i infekcje. Przepisany lek powoduje dalsze komplikacje podczas terapii.

Stosowane antybiotyki i środki przeciwzapalne mogą powodować skutki uboczne i interakcje, a czasem także wywoływać reakcje alergiczne. Owariektomia, czyli chirurgiczne usunięcie jajników, może prowadzić do „menopauzy wywołanej chirurgicznie”. Jest to związane z wahaniami hormonów i nagłymi objawami menopauzy, takimi jak migreny i nudności.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ból w podbrzuszu, obfite krwawienie z pochwy i gorączka wskazują na zapalenie jajowodu, które musi wyjaśnić lekarz. Jeśli objawy nie ustępują samoistnie lub towarzyszą im inne objawy, takie jak ból podczas stosunku lub ból pleców, najlepiej skonsultować się z ginekologiem. Jeżeli powyższe objawy wystąpią w związku z zakażeniem chlamydiami, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

Lekarz może przepisać antybiotyki i podać różne ogólne środki, które powinny doprowadzić do szybkiego powrotu do zdrowia. Podczas terapii konieczna jest ścisła konsultacja z lekarzem, gdyż zapalenie jajowodu może powodować komplikacje wymagające samodzielnego leczenia.

Narastający ból sugeruje, że stan zapalny rozprzestrzenia się na jajniki. W takim przypadku może być konieczne leczenie szpitalne. To samo dotyczy bólu uciskowego w jamie brzusznej, który może wskazywać na tworzenie się ropnia. Inne osoby kontaktowe to gastroenterolog lub internista. Jeśli masz poważne objawy, dla bezpieczeństwa należy udać się do najbliższego szpitala. Kompleksowa terapia antybiotykami o szerokim spektrum działania powinna doprowadzić do złagodzenia objawów w ciągu tygodnia.

Terapia i leczenie

W ramach leczenia zapalenia jajowodu ważne jest, aby złagodzić objawy i zachować funkcjonalność jajowodów. Choroba jest zwykle leczona w klinice. Pacjent otrzymuje antybiotyki takie jak ceftriakson, doksycyklina, metronidazol czy amoksycylina przez okres od 10 do 14 dni. W przypadku zakażenia chlamydiami podaje się tetracykliny lub makrolidy.

W przypadku podejrzenia infekcji beztlenowej terapia często polega na podaniu metronidazolu i leków przeciwzapalnych. Leczenie partnera jest również uważane za przydatne. W celu zwalczania bólu pacjentowi podaje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak diklofenak czy ibuprofen. Jeśli zachowawcze leczenie ostrego zapalenia jajowodu nie prowadzi do poprawy, może być konieczne wykonanie zabiegu laparoskopowego.

Wykonuje się punkcję ropnia lub drenaż przestrzeni Douglasa. W przypadku starszych kobiet, które nie mają już planowania rodziny, możliwa jest również tektomia salpowania i histerektomia. Czasami wykonuje się również owariektomię. Nawet w przypadku przewlekłej postaci zapalenia jajowodu często wymagana jest operacja. Jednak efekty terapii często okazują się rozczarowujące.

zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi zapalenia jajowodu, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas stosunku płciowego. Ponadto zawsze należy zagwarantować ścisłą higienę seksualną. Może to pomóc zmniejszyć ryzyko zapalenia jajowodu.

Opieka postpenitencjarna

Dalsze leczenie zapalenia jajowodu odbywa się po wyleczeniu zapalenia jajowodów. Całkowite ustąpienie objawów zwykle trwa od dwóch do trzech tygodni. Następnie należy ponownie skonsultować się z lekarzem, który może wyjaśnić objawy i wypisać pacjenta. Jeśli nie ma żadnych komplikacji, dalsze badania nie są wskazane.

Jeśli stan zapalny rozprzestrzenia się na jajniki lub otrzewną, konieczne są dalsze badania lekarskie. Opieka kontrolna obejmuje następnie dokładne badanie fizykalne, a także próbkę krwi i wywiad z pacjentem. W trakcie konsultacji z pacjentem można również wskazać na ryzyko przeniesienia patogenów bakteryjnych.

W szczególności kobiety aktywne seksualnie, które wielokrotnie chorowały na zapalenie jajowodu, muszą dostosować higienę narządów płciowych. W przypadku chorób nawracających podaje się również informacje o wczesnych objawach choroby. Lekarz wyjaśnia towarzyszący ból, aby w przypadku nawrotu choroby można było szybko zareagować.

Jeśli podejrzewa się bezpłodność po ustąpieniu zapalenia jajowodu, należy skonsultować się z ginekologiem. Ewentualne blizny na ściance rurki można określić za pomocą tomografii komputerowej i ewentualnie skorygować chirurgicznie. Po zapaleniu jajowodu opiekuje się ginekologiem lub internistą.

Możesz to zrobić sam

Zapalenie jajowodu jest leczone przede wszystkim przez lekarza. Pacjent musi przyjmować leki zgodnie z zaleceniami i poinformować lekarza o wszelkich dolegliwościach lub nietypowych objawach. W przypadku ropni lub niepowodzenia terapii może być konieczne leczenie szpitalne.

Jeśli choroba postępuje pozytywnie, należy zastosować ogólne środki, takie jak wystarczające picie i unikanie kontaktów seksualnych. W przypadku bólu brzuch można leczyć ciepłymi, wilgotnymi okładami. Ważne jest również, aby regularnie opróżniać pęcherz i jelita. W przypadku choroby antybiotykowej konieczne jest przyjmowanie antybiotyków. Wtedy w szczególności ważna jest ochrona i unikanie przeziębienia i innych bodźców działających na układ odpornościowy. Kobiety dotknięte chorobą powinny omówić indywidualne środki zaradcze ze swoim ginekologiem. Jeśli zapalenie jajowodu zostanie wykryte wcześnie i odpowiednio leczone, powinno ustąpić w ciągu siedmiu do dziesięciu dni.

Przy skomplikowanym przebiegu leczenia mogą wystąpić zmiany skórne. Można je również leczyć środkami domowymi. Aloes jest idealny na zaczerwienienia i swędzenie. Pomocne mogą być okłady rumiankowe z gospodarstwa domowego. Homeopatia oferuje również różne globulki. Leki homeopatyczne należy przyjmować wyłącznie po konsultacji z lekarzem.