Zerwanie guzowatości piszczeli

W a Zerwanie guzowatości piszczeliktóry dotyka głównie dzieci i młodzież, jest to częściowe lub całkowite oderwanie kości piszczelowej. Jeśli dotyczy to również powierzchni stawu, dotyczy to również powierzchni stawu. Następnie mówi się o złamaniu oderwania.

Co to jest zerwanie guzowatości piszczeli?

W przypadku dzieci i młodzieży rozpoznanie to polega na całkowitym lub częściowym zerwaniu kości piszczelowej, łacińskiej tuberositas tibiae, w związku z obecnym stresującym doświadczeniem sportowym lub stawów. Jeśli zajęta jest powierzchnia stawu, nazywa się to złamaniem oderwania.

Termin „Avulsion” oznacza gwałtowne zniszczenie. U młodych psów domowych termin ten jest używany jako synonim „martwicy apofizjologicznej kości piszczelowej” w odniesieniu do aseptycznej choroby zajętej kości. Można zaobserwować powstawanie martwicy i późniejsze odwarstwienie wybrzuszenia piszczeli Zerwanie guzowatości piszczeli do którego odnosi się.

Jest podobny do choroby Osgood-Schlattera u ludzi. Nawet jeśli imię jest identyczne, należy go unikać ze względu na pewne różnice w stosunku do psa.

przyczyny

U ludzi najczęstszą przyczyną jest spontaniczna lub długotrwała aktywność fizyczna. Staw nie jest już w stanie wytrzymać obciążenia, dochodzi do przeciążenia, a ostatecznie do uszkodzenia stawu. Istniejąca choroba zwyrodnieniowa stawów może być również odpowiedzialna jako objaw wyzwalający.

To samo dotyczy istniejących chorób metabolicznych, takich jak dna i choroba zwyrodnieniowa stawów. Cukrzyca i przewlekłe stany zapalne, takie jak zapalenie wielostawowe, są również znane jako wyzwalacze. Niektóre sporty, takie jak siatkówka i koszykówka, ale także tenis i badminton, obciążają cały mechanizm stawów i mięśni.

Dotyczy to również podnoszenia ciężarów, piłki nożnej, kolarstwa szosowego, podnoszenia ciężarów i kulturystyki. Jako czynnik zewnętrzny (zewnętrzny) odpowiedzialna jest przede wszystkim wysoka częstotliwość skoku. Następują ciężkie i nieznane obciążenia. Zbyt twarda podłoga treningowa zwiększa ryzyko kontuzji.

Wiek jest jednym z wewnętrznych (od wewnątrz) czynników obrażeń. Statystycznie objawy nasilają się od 15 roku życia. Jeśli występuje różnica w długości nogi, krótsza noga jest mniej dotknięta niż dłuższa.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Ból jest zależny od obciążenia, ale pojawia się nie tylko podczas biegania (trening biegowy). Właściwie każdy ruch, który powoduje silne lub bardzo silne napięcie mięśni ud, może być odpowiedzialny za dalszy ból, od łagodnego do bardzo silnego.

W początkowej fazie ból pojawia się na początku i na końcu obciążenia. Jeśli uraz nie ustąpi, ból jest stały. I to nie tylko podczas zajęć sportowych, ale także podczas codziennych czynności, takich jak wchodzenie po schodach, prowadzenie samochodu czy wstawanie po długim siedzeniu.

Kąt, pod jakim znajduje się staw, również decyduje o intensywności bólu. Przewlekły rozwój nie jest rzadkością. Szczyty stresu przebiegają z silnym do silnego bólu, a następnie często występują naprzemiennie z okresami bezobjawowymi. Aktywne wyprostowanie przeciw oporowi jest również bolesne. Obustronne urazy tego typu występują tylko w 20-30 procentach.

Diagnoza i przebieg choroby

USG (USG), MRI (tomografia rezonansu magnetycznego) lub radiografia projekcyjna dostarczają informacji o aktualnym stanie chorego stawu. Jest dość typowe, że nie ma całkowitego odłączenia woreczka na goleń.

W przeciwieństwie do choroby Osgood-Schlattera, fragmenty kostne nie pojawiają się w przyczepie więzadła rzepki. Według Pfeila i wsp. Można podzielić na trzy typy:

• Typ I wykazuje przemieszczenie piszczeli o mniej niż 2 mm. Istnieje również zminimalizowany obszar apofizyczny.
• W typie II pęknięcie apofizyczne wykazuje przemieszczenie większe niż 2 mm.
• Jeśli występuje typ III, apofiza jest już szeroko przemieszczona, a rzepka jest uniesiona. W stawie kolanowym występuje również stopniowanie.

Klasyfikacje dla trzech typów według Watsona-Jonesa to: Typ I reprezentuje wyrwanie apofizy, ale bez uszkodzenia nasady piszczeli. W typie II nasada głowy jest podniesiona i niekompletna. Typ III pokazuje, że proksymalna podstawa nasady z linią złamania jest przemieszczona do stawu.

Komplikacje

Zerwanie guzowatości piszczeli prowadzi przede wszystkim do bardzo silnego bólu u chorego. Bóle te występują głównie podczas biegania lub chodzenia, ale mogą również występować w postaci bólu spoczynkowego. Prowadzi to również do problemów ze snem i prawdopodobnie drażliwości u osoby zainteresowanej.

Często ból rozprzestrzenia się poprzez zerwanie guzowatości piszczeli na sąsiednie okolice. Aktywność fizyczna lub aktywność sportowa nie są więc już łatwo możliwe dla pacjenta. Na skutek dolegliwości trwale uszkadzają również stawy pacjenta, co może prowadzić do ograniczenia ruchu. Jeśli oderwanie guzowatości piszczeli występuje już u dziecka, choroba prowadzi do znacznego opóźnienia rozwoju, a tym samym do zaburzeń i dolegliwości u pacjenta w wieku dorosłym.

Leczenie zwichnięcia guzowatości piszczeli nie wiąże się z powikłaniami i zwykle można je przeprowadzić przy pomocy leków. W rezultacie objawy są złagodzone, ale osoby dotknięte chorobą są zależne od długotrwałego stosowania tych leków. Różne ćwiczenia mogą mieć również pozytywny wpływ na przebieg choroby. Zerwanie guzowatości piszczeli zwykle nie wpływa negatywnie na długość życia pacjenta i go nie zmniejsza.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ponieważ zerwanie guzowatości piszczeli nie może samo się wyleczyć, osoba dotknięta chorobą musi skonsultować się z lekarzem, aby nie doszło do dalszego pogorszenia i dalszych komplikacji. Im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym zwykle jest lepszy dalszy przebieg choroby. W przypadku zwichnięcia guzowatości piszczeli należy skonsultować się z lekarzem, jeżeli chory odczuwa lekki ból w udach.

Ten ból pojawia się z rozpoznawalnego powodu i zwykle nie ustępuje samoistnie. Mogą również występować w postaci bólu w spoczynku i przez to negatywnie wpływać na sen pacjenta. Ból może się również nasilić przy większym obciążeniu. Chorobę może wykryć lekarz rodzinny. Dalsze leczenie jest zwykle wykonywane przez specjalistę. Z reguły nie prowadzi to do skrócenia oczekiwanej długości życia, chociaż dalszy przebieg samej choroby w dużej mierze zależy od dokładnego nasilenia zwichnięcia piszczelowo-piszczelowego.

Leczenie i terapia

Typ I początkowo umożliwia leczenie zachowawcze w postaci unieruchomienia i chłodzenia lodem, sprayem lodowym, a także maściami i lekami przeciwzapalnymi. Mogą również wystąpić stabilizujące stabilizatory kolana i zastrzyki bez kortyzonu (może to spowodować zerwanie ścięgna). Taśma kinesio często prowadzi do skutecznej ulgi. Jeśli ścięgno jest całkowicie zerwane, operacja jest nieunikniona.

Jeśli choroba jest bardziej zaawansowana i osiągnęła typ II lub nawet III, konieczna jest opieka osteosyntetyczna Ćwiczenia fizjoterapeutyczne są ważne, aby zoptymalizować elastyczność mięśni zginających biodra i wzmocnić mięśnie prostujące biodra.

Ruch w postaci szybkiego marszu lub umiarkowanego tempa biegu jest wskazany dla długotrwałej poprawy. Długie dystanse, strome podjazdy i pochyłości należy pokonywać tylko z najwyższą ostrożnością, ponieważ powodują one zbyt duże obciążenie stawu. Z drugiej strony ruch w wodzie jest szczególnie odpowiedni.

Tutaj znajdziesz swoje leki

zapobieganie

Unikaj nadpronacji i ujemnego wyprostu biodra. Zalecane są buty z ochroną pronującą. Początkujący powinni powoli uczyć się „prawidłowego biegania” pod kierunkiem terapii sportowej i krok po kroku optymalizować je.

Jak wszystkie mięśnie, nie należy ćwiczyć stawów bez fazy rozgrzewki. Podczas ćwiczeń na świeżym powietrzu w chłodne dni rozgrzewające maści i odzież ochronna mogą chronić przed kontuzjami, ponieważ chronią przed hipotermią.

Opieka postpenitencjarna

Po skutecznym leczeniu zerwania guzowatości piszczeli ważne jest dobre i kompleksowe leczenie uzupełniające, aby uniknąć długoterminowych konsekwencji. Celem powinno być z jednej strony zapobieganie nawrotowi oderwania guzowatości piszczeli, az drugiej trwałe przywrócenie pełnej ruchomości kolana i nogi. Aby osiągnąć to drugie, po terapii zerwania guzowatości piszczeli musi nastąpić intensywna fizjoterapia, w której staw kolanowy i noga są ponownie powoli wzmacniane i przywracane do normalnej sprężystości i ruchomości.

Do czasu zakończenia tego zabiegu fizjoterapeutycznego należy w dużym stopniu unikać ćwiczeń, aby nie obciążać zbytnio chorej nogi lub nóg. Należy również przeprowadzać regularne wizyty kontrolne u chirurga ortopedy, aby zapobiec nawrotowi zwichnięcia kości piszczelowej. Oprócz badania zewnętrznego stosuje się również metody obrazowania (promieniowanie rentgenowskie). W razie potrzeby chirurg ortopeda może również przepisać ortezę kolanową do uprawiania sportu, zwłaszcza na nogę, która (jeszcze) nie jest dotknięta chorobą, która stabilizuje i odciąża staw kolanowy, a tym samym zapobiega nawrotom objawów zwichnięcia piszczeli.

Możesz to zrobić sam

W przypadku zerwania guzowatości piszczeli typu I można zastosować leczenie zachowawcze z chłodzeniem i unieruchomieniem. Pacjenci muszą również przyjmować leki przeciwzapalne. Odpowiednie środki samopomocy to chłodzenie, ochrona i, jeśli to konieczne, stosowanie naturalnych środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.

Ze względu na ograniczoną mobilność wymagany jest chodzik. W ciężkich przypadkach należy używać wózka inwalidzkiego. Pacjent powinien być wspierany także w życiu codziennym. Należy unikać aktywności fizycznej, zwłaszcza obejmującej kończyny dolne. Lekarz zaleci również szeroką fizjoterapię. Proces gojenia można wspomóc delikatnymi masażami, ciepłymi kąpielami oraz w pewnych okolicznościach alternatywnymi praktykami medycyny chińskiej. Tutaj również lekarz musi wyrazić zgodę, ponieważ w pewnych okolicznościach mogą wystąpić komplikacje.

W przypadku ostrych obrazów klinicznych konieczne jest zaopatrzenie w osteosyntetyk. Pacjenci powinni wcześnie skontaktować się ze specjalistą, zwłaszcza jeśli odczuwają silny ból lub ograniczoną mobilność. Po zakończeniu leczenia można wznowić aktywność fizyczną. Dokładne kroki należy omówić ze specjalistą i fizjoterapeutą. W przypadku zwichnięcia guzowatości piszczeli zwykle nie należy stosować innych środków samopomocy.